Հետև­ա­բար, XX-րդ Ընդհա­նուր Ժողո­վը սերունդնե­րի և ծրագրե­րի փոփոխման շրջա­դարձա­յին կետ է, որը Ռուբե­նի ժառանգությունը փոխա­կերպում է ներսից՝ մինչև դաշնակցա­կան մեսիա­կա­նությունը վերա­կենդա­նա­նա: ՀՅԴ‑ի պատմագրությունը մեծ տեղ է հատկացնում կուսակցա­կան մեքե­նա­յին և նրա տարբեր մասե­րին, բազմա­պատկվում են «հոմո դաշնա­կուսի» մասին հրա­պա­րա­կումնե­րը։ Կրկին երև­ան է գալիս Նիկոլ Աղբալյա­նի «Մտա­ծումներ ՀՅԴ‑ի մասին» կարմիր գրքույկը, վերահրա­տա­րակվում են Ռուբե­նի հուշե­րը յոթ հատո­րով։ Կայծ Մինասյան Ռուբե­նից ազատվելն անհնար էր (1959–1981) (III) Ռուբե­նի բռնա­պե­տությունից հետո ՀՅԴ‑ն վերա­կա­ռուցելն իսկա­կան սխրանք էր: Այն … Շարունա­կել կարդալ Դաշնակցությունը Պետք Է Հայե­րին, Բայց Հայաստա­նի Հանրա­պե­տությունը Նրա Ծաղրանկա­րի Կարի­քը Չունի (Մաս III)