Առանց արհեստական բանականության ապագա չկա, և բոլորս պետք է այս կամ այն չափով սովորենք այն կիրառել մեր աշխատանքում, այլապես կկորցնենք մեր մրցունակությունը։
Սոսի Թաթիկյան
Ես երեկ նույնն էի մտածում, ինչ այսօր գրել է հարգելի Արամ Սարգսյան֊ը։ Այն, որ Արհեստական բանականության խոշոր ձեռնարկություն հիմնադրելը Հայաստանում համեմատական է խորհրդային տարիներին Մեծամորի ատոմակայանի հիմնադրմանը։
Ես վերջին տարիներին մտածում էի, թե բացի տարածաշրջանում միջուկային էներգիա օգտագործող միակ պետությունը լինելուց, որը պետք է ամեն կերպ պահպանել ու արդիականացնել, և որը ես քսան տարուց ավելի է ջատագովել եմ բոլոր հնարավոր ձևերով, էլ ինչ առավել նորարարական համեմատական առավելություն պետք է կարողանա ձևավորել Հայաստանը։ IT֊ի օգտագործումը փոքր ձեռնարկությունների միջոցով ինձ երբևէ բավարար ծանրակշիռ չէր թվում։
Եվ ահա գտնվեց. ըստ որում, ԱՄՆ աջակցությամբ, որը կչեզոքացնի Ադրբեջանի հավանական հիստերիան ու խոչընդոտման փորձերը։
Սա մեր իրական հնարավորությունն է համաշխարհային տնտեսության ու նորարարության մեջ մեր տեղը գտնելու, և Հայաստանը ամեն ինչ պիտի անի այս նախագիծը կարճ ժամկետում կյանքի կոչելու համար։ Հայաստանի համար այն իդեալական նախագիծ է՝ հաշվի առնելով մեր բնական ու մարդկային ռեսուրսների ու հմտությունների բնույթը։ Ըստ որում, դրան զուգահեռ միջուկային էներգիայի ոլորտի արդիականացումն անգամ ավելի է կարևորվելու, քանի որ արհեստական բանականության գործարանին պետք է մեծ քանակությամբ էներգիա։
Ես ինքս, 2020 թ. դեկտեմբերից ի վեր, արհեստական բանականության երեք տեսական, և մի գործնական սեմինարների եմ մասնակցել ու արդեն մի տարի է, ինչ այն կիրառում եմ։ Մտադիր եմ ամառային արձակուրդիս ընթացքում կատարելագործել դրա գործնական կիրառության հմտություններս։ Ավելին, իմ միջնադարյան երաժշտության տեսաբան մայրիկն անգամ կիրառում է արհեստական բանականություն։ Առանց արհեստական բանականության ապագա չկա, և բոլորս պետք է այս կամ այն չափով սովորենք այն կիրառել մեր աշխատանքում, այլապես կկորցնենք մեր մրցունակությունը։
Աղբյուրը՝ Սոսի Թաթիկյանի ֆեյսբուքյան էջից https://www.facebook.com/share/p/1EuAAhmxxG/