ՀՅԴ‑ն Գոյութե­նա­կան Մարտահրա­վերնե­րին Դեմ Հանդի­ման

Դաշնակցութիւնը պարտքը ունի եւ պէտքը՝ կանո­նագրի ու կառոյցի վերա­նայման:

Միհրան Քյուրտօղլյան

ՀՅԴ 34-րդ ընդհա­նուր ժողո­վին ընդա­ռաջ ներկա­յացնում ենք ՀՅԴ անդամ Միհրան Քյուրտօղլյա­նի գրա­ռումը:

Գրառման մեջ հեղի­նակն իր մտա­հո­գություններն է ներկա­յացրել ընդհա­նուր իրա­վի­ճա­կի վրա, մի շարք հարցեր ուղղե­լով և խնդիրներ առա­ջադրե­լով: Հեղի­նա­կը կարծես փորձում է վերա­ժե­վորման և հասկա­ցո­ղության քայլ կատա­րել: Հասկա­նա­լու համար, թե ինչ է եղել այսքան տարի, ինչպես է ընթա­ցել ու ի վերջո ինչ է լինե­լու: Ինչ սպա­սել և ինչպես:

Արդյոք այս ընդհա­նուր ժողո­վը ի վիճա­կի է լինե­լու բեկում մտցնել առանց այն էլ արդեն իսկ խաթարված ու անկա­յուն վիճա­կում հայտնված գործե­լաո­ճը:

Հեղի­նա­կը բավա­կան մեղմ բայց և բավա­կան կարև­որ ասե­լիք է բարձրացնում և անշուշտ ամե­նա­կարև­որ հարցե­րից մեկը՝ կանո­նագրի ու կառույցի վերա­նա­յում: Ինչպես որ ինքն է նշում՝ առանց աճա­պա­րանքի և ավե­լացնում է, որ այս օրե­րին ՀՅԴ‑ն իրա­վունք չունի հապճեպ ու չկշռա­դատված որո­շումներ կայացնե­լու։ ՀՅԴ‑ն, որ ստեղծված էր հայության շահե­րի պաշտպա­նության համար, իրա­վունք չունի ցածրացնել իր մակարդակն ու ընկնել առօ­րեա­կան խնդիրնե­րի հետև­ից: ՀՅԴ‑ն պիտի շատ բարձր լինի ու մնա, այնքան բարձր ու լրջա­խոս, որքան որ պահանջում է ազգա­յին շահը և այնքան ինչքան որ ստի­պում են ազգա­յին հարցե­րը: Այդ գրառման մեջ ընդգծվում են ապա­գա­յի խորը անհանգստությունը, կառույցի թարմա­ցումը։ Բյուրո­յի ապա­կենտրո­նա­ցումը, ընդհա­նուր ղեկա­վա­րության փոփո­խություննե­րը։ Փոփո­խություններ, ոչ թե սոսկ անձե­րի, այլ սկզբունքա­յին ու գաղա­փա­րա­կան մակարդա­կով:

Գաղտնիք չէ, որ ՀՅԴ-ում ընդհա­նուր առմամբ մեծ պառակտումներ եղան հատկա­պես վերջին մի քանի տարում: Վերջին ակտը եղավ բախումն Ամե­րիկյան թևի հետ՝ այդ ամե­նին հաջորդող բոլոր իրա­դարձություննե­րով:

Հեղի­նա­կի գրառմանն ամբողջա­պես ծանո­թա­ցեք՝ asbarez.am հղմամբ։