Ընդդիմությունը պարզապես կարող էր անկեղծորեն ուրախանալ այդ մարդկանց վերադարձի համար։
Թագուհի Ղազարյան
1inTV‑ն զրուցել է ԱԺ ՔՊ խմբակցության պատգամավոր Թագուհի Ղազարյանի հետ։ Զրույցի ընթացքում քննարկվում է գերիների վերադարձը, որի մասին խոսելով պատգամավորը հերքում է ընդդիմության այն պնդումները, թե դա նախընտրական քաղաքական գործարք է: Քննարկվում են նաև «Խաղաղության խաչմերուկ» նախագիծը, տարածաշրջանային ենթակառուցվածքներում արտասահմանյան ներդրումների նշանակությունը և անվտանգային ռիսկերի կառավարումը: Պատգամավորն անդրադառնում է Ռուսաստանի, Իրանի և Արևմուտքի հետ հարաբերությունների հավասարակշռմանը՝ առաջնային համարելով Հայաստանի ինքնիշխան շահը:
Թագուհի Ղազարյանն ասաց, որ նախ ցանկանում է շնորհավորել վերադարձած անձանց ընտանիքներին վերամիավորման համար և հույս հայտնել, որ նրանք հնարավորինս արագ կհաղթահարեն վերջին տարիների ծանր շրջանը։ Նա նշեց, որ այս դեպքում «ռազմագերի» եզրույթը կիրառելը ճիշտ չէ, քանի որ այդ մարդիկ այնտեղ ռազմական գործողությունների արդյունքում չեն հայտնվել։
Պատգամավորը հիշեցրեց, որ 2020 թվականից հետո Հայաստանը տարբեր երկրների միջնորդությամբ Ադրբեջանից վերադարձրել է ընդհանուր առմամբ 214 մարդու։ Նրա դիտարկմամբ՝ այն տեսակետը, թե մարդկանց վերադարձը կարող է կապ ունենալ նախընտրական հաշվարկների հետ, անբարոյական է, քանի որ դա ենթադրում է, թե պետք է սպասել ընտրական պահերին՝ մարդկանց ճակատագրերով քաղաքական շահարկում անելու համար։ Նա կարծում է, որ ընդդիմությունը պարզապես կարող էր անկեղծորեն ուրախանալ այդ մարդկանց վերադարձի համար։
Թագուհի Ղազարյանը նշեց, որ «անհամաչափ փոխանակում» չի տեղի ունեցել։ Նրա խոսքով՝ դեռևս 2020 թվականի պատերազմից հետո Հայաստանի իշխանությունները հստակ հայտարարել են, որ հումանիտար հարցերը չեն կապելու քաղաքական առևտրի հետ և չեն փոխանակելու գերիներին կամ պահվող անձանց որևէ քաղաքական պահանջի դիմաց։ Նա ընդգծեց, որ նույն սկզբունքը պահպանվել է նաև այլ հումանիտար հարցերում։
Պատգամավորը կարծում է, որ Հայաստանի որդեգրած մոտեցումը, որքան էլ բարդ, թույլ է տվել խուսափել քաղաքական կորուստներից և հասնել կոնկրետ արդյունքի՝ մարդկանց վերադարձին։ Միևնույն ժամանակ նա նշեց, որ ներկայումս դեռ 19 մարդ մնում է Ադրբեջանում, ինչը նշանակում է, որ խնդիրը ամբողջությամբ լուծված չէ, և իշխանությունները չեն կարող գոհ լինել իրավիճակից։ Նրա համոզմամբ՝ այդ հարցերի լուծման լավագույն միջավայրը խաղաղության միջավայրն է։
Խոսելով Սյունիքում նախատեսվող խոշոր ենթակառուցվածքային ներդրումների մասին՝ Թագուհի Ղազարյանը նշեց, որ ընդդիմությունը նախկինում պնդում էր, թե Հայաստանում օտարերկրյա ներդրումները վտանգված են, մինչդեռ այժմ իրականացվում է մեգանախագիծ, որի զգալի մասն օտարերկրյա ներդրում է։ Նա ընդգծեց, որ խոսքը եկամուտների հանձնման մասին չէ, այլ ներդրման կառուցվածքի, և որ բիզնես նախագծի շրջանակում որոշումները կայացվելու են կոնսենսուսով, իսկ երկրի իրավազորությանը վերաբերող հարցերում վերջնական որոշողը լինելու է Հայաստանի Հանրապետությունը։
Պատգամավորը դիտարկեց, որ նման նախագծերը միաժամանակ ունեն և՛ հնարավորություններ, և՛ ռիսկեր։ Նրա խոսքով՝ այդ ռիսկերը կապված են նաև տարածաշրջանային դերակատարների՝ մասնավորապես Իրանի և Ռուսաստանի վերաբերմունքի հետ։ Իրանի մոտեցումը միանշանակ չէ, իսկ Ռուսաստանը ևս ունի իր ճնշման գործիքները, որոնց մասին պարբերաբար հիշեցնում է։ Այդուհանդերձ, նա կարծում է, որ ռիսկերը կառավարելի են, քանի որ Հայաստանը նախագծի լիիրավ կողմ է և ունի իրավունքներ ու պարտավորություններ։
Թագուհի Ղազարյանը ընդգծեց, որ Հայաստանը ներկայումս ունի հնարավոր լավագույն հարաբերությունները և Իրանի, և Ռուսաստանի հետ՝ հաշվի առնելով դիվերսիֆիկացման քաղաքականությունը, հարաբերությունների կարգավորումը հարևանների հետ և համագործակցությունը տարբեր միջազգային գործընկերների, այդ թվում՝ Եվրամիության և Միացյալ Նահանգների հետ։ Նա նշեց, որ նախկինում հնչող կանխատեսումները ռուս-իրանական հնարավոր ճնշումների կամ հարձակումների մասինչեն իրականացել։
Հայաստանի համար արտաքին հարաբերություններում առաջնայինը պետք է լինի պետական շահը, ոչ թե այլ երկրների ակնկալիքներով կամ վախերով առաջնորդվելը։ Կարևոր է հաշվի առնել մեծ պետությունների մոտեցումները, բայց սխալ է Հայաստանը դիտարկել նրանց շահերի «ակնոցով»։ Կարծում է, որ աշխարհին պետք է նայել Հայաստանի դիրքերից։
Խոսելով բազմավեկտոր արտաքին քաղաքականության մասին՝ Թագուհի Ղազարյանը նշեց, որ հաճախ նույն քաղաքական գործիչները տարբեր ժամանակներում իրար հակասող գնահատականներ են տալիս՝ ելնելով քաղաքական նպատակահարմարությունից։ Նա կարևոր համարեց, որ քաղաքացիները քննադատորեն վերաբերվեն հրապարակային խոսքին և տարբերակեն կարծիքը փաստից։ Արտաքին դերակատարների հետ համագործակցությունը միշտ չէ, որ արտացոլում է տվյալ երկրի ներքին իրավիճակը՝ օրինակ բերելով Ադրբեջանի և Վրաստանի փորձը։ Նրա խոսքով՝ բազմավեկտոր արտաքին կապերը չեն երաշխավորում ժողովրդավարություն կամ մարդու իրավունքների պաշտպանություն։
Անդրադառնալով անվտանգության թեմային՝ Թագուհի Ղազարյանը նշեց, որ մարդկանց սեփական փորձառությունը չի կարող փոխարինվել քաղաքական քարոզչությամբ։ Նա հիշեցրեց սահմանամերձ շրջաններում տեղի ունեցած դեպքերը և ընդգծեց, որ այն տարածքներում, որտեղ տեղակայվել են Եվրամիության դիտորդները, անվտանգության զգացողությունն աճել է։ Նրա խոսքով՝ սահմանազատման գործընթացից հետո հակառակորդի կրակոցներից զոհեր չեն գրանցվել։Ռուսական խաղաղապահների ներկայության պայմաններում է տեղի ունեցել Լեռնային Ղարաբաղի հայաթափումը, և դա ևս խոր հետք է թողել մարդկանց գիտակցության մեջ։ Նրակարծիքով՝ անհնար է այդ փորձառությունը«չեզոքացնել» քարոզչությամբ։
Խոսելով սպասվող ընտրությունների և արտաքին ազդեցությունների մասին՝ Թագուհի Ղազարյանը նշեց, որ հակազդման լավագույն միջոցը թափանցիկությունն է և քաղաքացիների հետ բաց ու շարունակական հաղորդակցությունը։ Նա կարծում է, որ տեղեկատվական պայքարում ամենաարդյունավետ գործիքը ճիշտ, ժամանակին և ամբողջական տեղեկատվություն տրամադրելն է։
Վերջում Թագուհի Ղազարյանը նշեց, որ Հայաստանը չի ընտրել «կոնֆլիկտի պահպանման» ճանապարհը, այլ փորձում է դիրքավորվել որպես խաղաղության օրակարգով առաջնորդվող երկիր։ Նրա համոզմամբ՝ եթե խաղաղության պայմանագիրը ստորագրվի և վավերացվի, ապա կանցնեն անդառնալիության կետը, և Հայաստանի հարաբերությունները այլևս չեն կառուցվի կոնֆլիկտի ելակետից։
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝