Եթե Մեղրիով անցնող հաղորդակցային նախագիծն իրականություն դառնա, դա կարող է բավական ազդեցիկ հիմք դառնալ Ադրբեջանի և Թուրքիայի հետ հարաբերությունների նորմալացման համար։ Եթե այդ նախագիծը չիրականացվի, ապա Հայաստանը ստիպված կլինի այլ գրավիչ ծրագրեր առաջարկել տարածաշրջանային համագործակցության համար։
Բորիս Նավասարդյան
Հանրային Ռադիոն զրուցել է քաղաքական վերլուծաբան, Երևանի մամուլի ակումբի պատվավոր նախագահ Բորիս Նավասարդյանի հետ։ Զրույցի ընթացքում քննարկվել է Հայաստանի արտաքին քաղաքականության վերափոխումը, որտեղ անվտանգության ապահովման գլխավոր գրավականը դիտարկվում է ոչ թե Ռուսաստանի հետ դաշնակցային կապը, այլ հարևանների հետ տնտեսական և հաղորդակցային համագործակցությունը: Բորիս Նավասարդյանը շեշտում է, որ Մոսկվայի վրա հույս դնելու հնացած մոտեցմանը պետք է փոխարինի հարաբերությունների կարգավորումը Թուրքիայի և Ադրբեջանի հետ, ինչը հնարավորություն կտա Հայաստանին դառնալ տարածաշրջանային առևտրային հանգույց: Վերլուծվում են նաև Հայաստանի եվրոպականացման հեռանկարները, որոնք կախված են էներգետիկ և ենթակառուցվածքային խոշոր ծրագրերում Եվրամիության ներգրավվածությունից: Ընդգծվում է, որ երկրի ռազմավարական ապագան հենվում է բազմակողմ դիվանագիտության և տարածաշրջանային նոր իրողություններին հարմարվելու ունակության վրա:
Բորիս Նավասարդյանը նշեց, որ Ռուսաստանի դերը Հայաստանի անվտանգության հարցում իրականում փոխվել էր դեռ մինչև 2020 թվականը, սակայն այդ իրողությունը Հայաստանում ուշացումով գիտակցվեց։ Նրա խոսքով՝ Ռուսաստանը ո՛չ պատրաստ էր, ո՛չ էլ շահագրգռված էր միանշանակ աջակցել Հայաստանին անվտանգային և այլ հարցերում, բայց այդ ընկալումը լայնորեն ձևավորվեց միայն 44-օրյա պատերազմից մի քանի տարի անց։ Հայաստանը հարևանների հետ հարաբերությունների կարգավորման նոր մոտեցումը կիրառում է ընդամենը վերջին երեք տարիներին, և այդ ժամանակահատվածը շատ կարճ է արդյունքները գնահատելու համար։ Նա դիտարկեց, որ ժամանակակից աշխարհում այն պետությունները, որոնք հասկանում են նոր իրողությունները, փորձում են զարգանալ ոչ թե տարածքներ գրավելու, այլ առևտրի, տնտեսական համագործակցության և հաղորդակցությունների միջոցով։ Ըստ նրա՝ հենց այդ տրամաբանությունն է այսօր ձևավորվում նաև Հարավային Կովկասում, և եթե հաղորդակցությունների ու առևտրի զարգացման ծրագրերը հաջողեն, դրանք կարող են դառնալ նաև Հայաստանի անվտանգության հիմնական երաշխիքը։
Բորիս Նավասարդյանը, անդրադառնալով ռուս-ուկրաինական պատերազմին, ասաց, որ Ռուսաստանը չէր գիտակցել նոր աշխարհակարգի տրամաբանությունը, որտեղ մրցակցության հիմնական գործոնը տնտեսական զարգացումն է։ Նրա գնահատմամբ՝ Մոսկվան շարունակել է առաջնորդվել ուժի և վերահսկողության քաղաքականությամբ, ինչն էլ հանգեցրել է պատերազմի։ Միաժամանակ նա հույս հայտնեց, որ Ադրբեջանը կարող է ընտրել զարգացման այլ ճանապարհ՝ հիմնված տնտեսական համագործակցության վրա։ Նավասարդյանի խոսքով՝ 2025 թվականի օգոստոսի 8‑ի գործընթացները վկայում են, որ Իլհամ Ալիևի ղեկավարած Ադրբեջանը հետաքրքրված է այդ տարբերակով, և ամեն ինչ կախված կլինի երկկողմ ծրագրերի հաջողությունից։
Քաղաքական վերլուծաբանը նշեց, որ Ադրբեջանը, Թուրքիան և Եվրամիությունը սպասում են Հայաստանի խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքներին, որպեսզի հասկանան հետագա գործընթացների ուղղությունը։ Նրա կարծիքով՝ միակ երկիրը, որը չի սպասում և ցանկանում է մինչև ընտրությունները Հայաստանից հստակ հավաստիացումներ ստանալ, Ռուսաստանն է։ Նավասարդյանը նկատեց, որ հենց այդ ուղղությամբ է այսօր ամենալարված իրավիճակը, և Մոսկվան ակնկալում է Հայաստանի պատասխանը մինչև հունիսի 7‑ը։

Անդրադառնալով հայ-ադրբեջանական հարաբերություններին՝ Երևանի մամուլի ակումբի պատվավոր նախագահը կարևորեց հաղորդակցությունների բացման հարցը՝ հատկապես Հայաստանի հարավով անցնող ճանապարհների թեման։ Նրա խոսքով՝ եթե Մեղրիով անցնող հաղորդակցային նախագիծն իրականություն դառնա, դա կարող է բավական ազդեցիկ հիմք դառնալ Ադրբեջանի և Թուրքիայի հետ հարաբերությունների նորմալացման համար։ Եթե այդ նախագիծը չիրականացվի, ապա Հայաստանը ստիպված կլինի այլ գրավիչ ծրագրեր առաջարկել տարածաշրջանային համագործակցության համար։ Նավասարդյանը նաև ընդգծեց «Խաղաղության կամուրջ» նախաձեռնության կարևորությունը՝ նշելով, որ փորձագիտական հարթակներում հնարավոր է քննարկել համագործակցության այնպիսի տարբերակներ, որոնք պաշտոնական դիվանագիտության շրջանակներում դժվար է առաջ մղել։ Նրա խոսքով՝ այդ քննարկումների արդյունքում արդեն ձևավորվել են մի շարք գաղափարներ, որոնք դեռ պետք է հստակեցվեն և ներկայացվեն որոշում կայացնողներին։
Անդրադառնալով Թուրքիայի հետ հարաբերություններին՝ Բորիս Նավասարդյանը նշեց, որ երկար տարիներ Հայաստանը փորձել է ցեղասպանության ճանաչման հարցում առաջընթաց գրանցել առճակատման և արտաքին ուժերի ճնշման միջոցով, սակայն այդ մոտեցումը արդյունք չի տվել։ Նրա կարծիքով՝ այժմ պետք է փորձել հարաբերությունների կարգավորման այլ տարբերակ՝ առանց պատմական ցավոտ հարցերը ժխտելու, բայց նաև առանց դրանք դարձնելու հարաբերությունների հիմնական խոչընդոտը։ Նա ասաց, որ եթե երկու երկրները միմյանց դիտարկեն որպես հեռանկարային գործընկերներ, ապա ապագայում հնարավոր կլինի նաև ավելի հանգիստ մթնոլորտում քննարկել պատմական խնդիրները։
Նավասարդյանը համոզմունք հայտնեց, որ Ռուսաստանը շարունակում է իր հարևանների նկատմամբ հարաբերությունները պատկերացնել հնազանդության տրամաբանությամբ։ Նրա խոսքով՝ Մոսկվան Հայաստանից ակնկալում է ենթարկվող վարքագիծ, իսկ երբ տեսնում է, որ այդ հնազանդությունը նվազում է, սկսում է խոսել տնտեսական հետևանքների մասին։ Նա ընդգծեց, որ Հայաստանի առաջ այժմ բարդ խնդիր է՝ գտնել այն բալանսը, որը թույլ կտա պահպանել տնտեսական համագործակցությունը Ռուսաստանի հետ, բայց միաժամանակ չհրաժարվել ռազմավարական նպատակներից։ Քաղաքական վերլուծաբանը Հայաստանի հիմնական ռազմավարական նպատակը համարեց եվրոպականացումը։ Նրա գնահատմամբ՝ այդ գործընթացի հաջողությունը կախված է նրանից, թե որքանով Եվրամիությունը պատրաստ կլինի ներգրավվել տարածաշրջանային խոշոր ծրագրերում՝ հատկապես հաղորդակցությունների և էներգետիկայի ոլորտներում։ Նավասարդյանը կարևորեց նաև Եվրամիության աջակցությունը Հայաստանի բարեփոխումներին՝ նշելով, որ այս ուղղությամբ դեռ ցանկալի տեմպեր չեն նկատվում։
Նրա խոսքով՝ վերջին շաբաթներին ամենատեսանելի առաջընթացը վիզաների ազատականացման ուղղությամբ է, սակայն դա ամենակարևոր հարցը չէ։ Բորիս Նավասարդյանը առանձնացրեց երեք առաջնահերթություն՝ Եվրամիության ներգրավումը հաղորդակցային նախագծերում, էներգետիկ ոլորտում համագործակցության խորացումը և Հայաստանի ներքին բարեփոխումներին աջակցությունը։
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝
