Հայաստանի զարգացման և արտաքին քաղաքականության ուղղությունը պետք է որոշի բացառապես Հայաստանի ժողովուրդը և պետական ինստիտուտները։
Ռուբեն Մեհրաբյան
1inTV֊ն զրուցել է Հանուն Հանրապետության կուսակցության փոխնախագահ, ԱԺ պատգամավորի թեկնածու Ռուբեն Մեհրաբյանի հետ։ Զրույցի ընթացքում քննարկվում է Հայաստանի որդեգրած տնտեսական դիվերսիֆիկացիայի ռազմավարությունը, որն ուղղված է Ռուսաստանի կողմից կիրառվող առևտրային սահմանափակումների հաղթահարմանը։ Կառավարությունը նախաձեռնել է արտահանման սուբսիդավորման ծրագրեր, որոնք օգնում են հայ արտադրողներին իրենց գյուղմթերքը ռուսական շուկայից վերակողմնորոշել դեպի Եվրամիության և Միացյալ Նահանգների շուկաներ։ Ընդգծվում է արևմտյան գործընկերների աջակցությունը, ներառյալ ԱՄՆ‑ի հետ ստորագրված «TRIPP» համաձայնագիրը և Եվրամիության մտադրությունը՝ տրամադրելու ֆինանսական օգնություն ու արտոնյալ առևտրային պայմաններ։ Վերլուծության առանցքում Հայաստանի ինքնիշխանության ամրապնդումն է, որը պահանջում է հրաժարվել ԵԱՏՄ-ում Ռուսաստանի թելադրած կախվածությունից և անցնել որակական նոր ստանդարտների։
Ռուբեն Մեհրաբյանը, անդրադառնալով Հայաստանի նկատմամբ Ռուսաստանի տնտեսական սահմանափակումներին և Եվրամիության հնարավոր աջակցությանը, նշեց, որ Եվրամիության կողմից ֆինանսական օգնության, առևտրային արտոնությունների և շուկաների բացման պատրաստակամությունը տիպային արձագանք է այն իրավիճակներին, երբ որևէ գործընկեր պետություն ենթարկվում է Ռուսաստանի տնտեսական ճնշումներին։ Նրա խոսքով՝ նման մոտեցումներ նախկինում կիրառվել են նաև Մոլդովայի և Վրաստանի նկատմամբ։ Քաղաքական գործիչը կարծում է, որ Հայաստանը պետք է օգտվի այդ հնարավորություններից, սակայն չսահմանափակվի միայն եվրոպական ուղղությամբ և զարգացնի նաև այլ շուկաներ, այդ թվում՝ ուկրաինական և ղազախական։

Մեհրաբյանը դիտարկեց, որ ստեղծված իրավիճակը լուրջ հարցեր է առաջացնում Եվրասիական տնտեսական միության արդյունավետության վերաբերյալ։ Նա ասաց, որ եթե կազմակերպության ներսում գործող կանոններն ու պայմանավորվածությունները կարող են անտեսվել մեկ պետության քաղաքական որոշմամբ, ապա անհրաժեշտ է վերագնահատել այդ կառույցում Հայաստանի մասնակցության նպատակահարմարությունը։ Նրա համոզմամբ՝ Ռուսաստանի կողմից հայկական ապրանքների նկատմամբ կիրառվող սահմանափակումները ցույց են տալիս, որ այդ կառույցի ներսում հավասար պայմաններ չեն գործում։
Քաղաքական գործիչը նշեց, որ Հայաստանը երկար ժամանակ պետք է զբաղված լիներ արտահանման շուկաների դիվերսիֆիկացմամբ, սակայն այդ գործընթացը բավարար արագությամբ չի իրականացվել։ Նրա կարծիքով՝ այժմ պետությունը հարկադրված է արագ արձագանքել ստեղծված իրավիճակին, ինչի հետևանքով օրերի և նույնիսկ ժամերի ընթացքում լուծումներ են որոնվում եվրոպական, ուկրաինական և այլ շուկաներում։ Մեհրաբյանը նաև ընդգծեց, որ գյուղատնտեսական արտադրողները պետք է աստիճանաբար իրենց արտադրությունը համապատասխանեցնեն եվրոպական ստանդարտներին, քանի որ այդ շուկաներն ավելի եկամտաբեր են։
Անդրադառնալով կառավարության կողմից ջերմատնային մշակաբույսերի արտահանման սուբսիդավորմանը՝ Ռուբեն Մեհրաբյանը նշեց, որ գյուղատնտեսության պետական աջակցությունը համաշխարհային տարածված պրակտիկա է։ Նա ասաց, որ տարբեր երկրներում սուբսիդիաների նպատակները տարբեր են, սակայն գյուղատնտեսության պետական աջակցությունը սովորական և անհրաժեշտ գործիք է։ Նրա համոզմամբ՝ Հայաստանի դեպքում նման աջակցությունը տրամաբանական քայլ է ստեղծված ճգնաժամային պայմաններում։
Մեհրաբյանը անդրադարձավ նաև Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի նախկին հայտարարություններին, ըստ որոնց Հայաստանը որևէ մեկին պետք չէ։ Նա նշեց, որ այսօր իրավիճակն այլ է, և տարբեր միջազգային դերակատարներ հետաքրքրված են Հայաստանի հետ համագործակցությամբ։ Քաղաքական գործիչը կարծում է, որ Հայաստանի կարևորագույն խնդիրներից մեկը բազմակողմ գործընկերությունների ձևավորումն է, որպեսզի երկիրը միշտ ունենա այլընտրանքներ և չհայտնվի մեկ կենտրոնից կախվածության մեջ։
Խոսելով ԱՄՆ‑ի հետ համագործակցության նոր փաստաթղթերի մասին՝ Մեհրաբյանը նշեց, որ ԱՄՆ միջազգային զարգացման ֆինանսական կորպորացիայի կողմից հաստատված ծրագրերն ու «TRIPP» համաձայնագիրը նոր հնարավորություններ են բացում Հայաստանի համար։ Նրա գնահատմամբ՝ այդ քայլերը քաղաքական որոշումների մակարդակից անցնում են գործնական հարթություն և կարող են ճանապարհ բացել ինչպես պետական, այնպես էլ մասնավոր ամերիկյան ներդրումների համար։ Նա կարծում է, որ ստորագրված համաձայնագրերից հետո կարելի է սպասել ֆինանսավորման, մրցույթների և կոնկրետ տնտեսական ծրագրերի մեկնարկ։
Ռուբեն Մեհրաբյանը նշեց նաև, որ «TRIPP» նախագիծը, իր պատկերացմամբ, տնտեսական համագործակցության նոր հարթակ է, որը ձեռնտու է Հայաստանին, Ադրբեջանին և Միացյալ Նահանգներին։ Նա ասաց, որ խաղաղության համաձայնագրի ստորագրումը կարևոր է, սակայն տնտեսական գործընթացները կարող են զարգանալ նաև դրանից անկախ։
Անդրադառնալով Ռուսաստանի նախագահի հատուկ ներկայացուցիչ Բորիս Տիտովի հայտարարությանը, թե Ռուսաստանը կարող է հայկական գյուղատնտեսական արտադրանքը փոխարինել ադրբեջանականով, Մեհրաբյանը դա դիտարկեց որպես ևս մեկ փաստարկ այն մասին, որ Հայաստանի տնտեսական անվտանգությունը չպետք է կախված լինի միայն մեկ շուկայից։ Նա ընդգծեց, որ նման հայտարարությունները ցույց են տալիս արտահանման ուղղությունների բազմազանեցման անհրաժեշտությունը։
Քաղաքական գործիչը կոշտ գնահատական տվեց նաև նախկին նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի հայտարարություններին։ Մեհրաբյանը պնդեց, որ Հայաստանի նկատմամբ կիրառվող ճնշումների համար պատասխանատվությունը չի կարելի բարդել Հայաստանի վրա։ Նրա խոսքով՝ նման մոտեցումները անտեսում են այն հանգամանքը, որ Հայաստանի նկատմամբ տնտեսական և քաղաքական ճնշումները գալիս են արտաքին կենտրոններից։
Անդրադառնալով ընտրակաշառքի վերաբերյալ քրեական գործերին՝ Մեհրաբյանը նշեց, որ եթե իրավապահ մարմինների ներկայացրած տվյալները համապատասխանում են իրականությանը, ապա խոսքը կարող է լինել համակարգային բնույթ ունեցող կազմակերպված սխեմաների մասին։ Նա կարծում է, որ նման երևույթների նկատմամբ պետությունը պետք է ցուցաբերի առավել կոշտ և հետևողական մոտեցում։

Խոսելով նախընտրական հանրահավաքների և քաղաքական գործընթացների մասին՝ Ռուբեն Մեհրաբյանը կարծիք հայտնեց, որ որոշ քաղաքական ուժեր գործում են արտաքին ազդեցությունների ներքո և փորձում են Հայաստանի ներքաղաքական կյանքը կապել Ռուսաստանի քաղաքական շահերի հետ։ Նա քննադատեց այն ուժերին, որոնք, իր գնահատմամբ, օգտագործում են հակաեվրոպական և հակաինքնիշխան հռետորաբանություն։
Վերջում Մեհրաբյանը մեկնաբանեց Ռուսաստանի փոխվարչապետ Ալեքսեյ Օվերչուկի հայտարարությունը, ըստ որի՝ Ռուսաստանը կարող է վերանայել Հայաստանի նկատմամբ աջակցությունը, եթե երկրում հաղթեն եվրոպամետ ուժերը։ Ռուբեն Մեհրաբյանը նշեց, որ նման հայտարարությունները միայն հաստատում են Հայաստանի ինքնուրույն քաղաքական և տնտեսական ուղու կարևորությունը։ Նրա խոսքով՝ Հայաստանի զարգացման և արտաքին քաղաքականության ուղղությունը պետք է որոշի բացառապես Հայաստանի ժողովուրդը և պետական ինստիտուտները։
Հարցազրույցն ամբողջությամբ‘
