Բաքուն Եվ  Թեհրա­նը Առնվազն Բարի Դրա­ցի Են Մնա­լու

Այս դեպքում եւ առհա­սա­րակ Իրա­նի դժգո­հությունը հայտկա­պես ադրբե­ջա­նա­կան պատվի­րա­կության ցածր կարգա­վի­ճա­կի առումով հասկա­նա­լի է։ 

Վահրամ Աթա­նեսյան

Իրա­նի նախա­գահ Մասուդ Փեզեշքիա­նը երախտա­գի­տություն է հայտնել Հայաստա­նի վարչա­պետ Նիկոլ Փաշինյա­նին՝ Իրա­նի սպանված գերա­գույն հոգեւոր առաջնորդ Ալի Խամե­նեիի հիշա­տա­կի պաշտո­նա­կան արա­րո­ղությա­նը մասնակցե­լու համար։ X‑ում հրա­պա­րակված հայե­րեն ուղերձում նախա­գահ Փեզեշքիա­նը մասնա­վո­րա­պես գրել է․ «Ի սրտե երախտա­գի­տությունս եմ հայտնում մեծարգո պարոն Նիկոլ Փաշինյա­նի և նրան ուղեկցող բարձրաստի­ճան պատվի­րա­կության ներկա­յության, ինչպես նաև Հայաստա­նի Հանրա­պե­տության ժողովրդի և կառա­վա­րության անունից մեծարգո վարչա­պե­տի կողմից արտա­հայտած ցավակցության համար։ Մենք երբեք չենք մոռա­նա այս բարի կամքի դրսև­ո­րումը»։ Խամե­նեին Հայաստանն «ազնիվ հարև­ան» էր անվա­նում, ուղերձում նշել է նա։ 

Նախօ­րեին Հայաստա­նում Իրա­նի դեսպան Շիրղո­լա­մին մամուլի ասուլիս է անցկացրել, որի ընթացքում անդրա­դարձել է նաեւ այա­թոլլա Ալի Խամե­նիի վերջին հրա­ժեշտին Թուրքիա­յի եւ Ադրբե­ջա­նի պատվի­րա­կություննե­րի մասնակցությա­նը։ Դեսպա­նը ասել է, որ Իրա­նի «հիշո­ղության մեջ այդ փաստը չի մոռացվի»։ Թուրքա­կան պատվի­րա­կությունը գլխա­վո­րել է փոխնա­խա­գահ Յըլմա­զը, Ադրբե­ջա­նը ներկա­յացրել է Միլլի մեջլի­սի խոսնակ Գաֆա­րո­վան։

Այս դեպքում եւ առհա­սա­րակ Իրա­նի դժգո­հությունը հայտկա­պես ադրբե­ջա­նա­կան պատվի­րա­կության ցածր կարգա­վի­ճա­կի առումով հասկա­նա­լի է։ Մանա­վանդ որ դրա­նից տառա­ցիո­րեն մի քանի օր առաջ Իրա­նի խորհրդա­րա­նի նախա­գահ Ղալի­բաֆը Բաքվում հայտա­րա­րել է, որ պատե­րազմի օրե­րին «Ադրբե­ջա­նը գտնվել է Իրա­նի կողքին» եւ այդպի­սով «ադրբե­ջա­նա­կան տարածքը Իսրա­յե­լի կողմից Իսլա­մա­կան հանրա­պե­տության դեմ օգտա­գործե­լու թեման փակել»։

Ի՞նչ շահե­րով է Իլհամ Ալիեւը առաջնորդվել, երբ Ալի Խամե­նեիի հուղարկա­վո­րության պաշտո­նա­կան արա­րո­ղությա­նը չի մասնակցել, իր խնդիրն է։ Ի՞նչ «դառը նստվածք է դա թողել» Իրա­նի բարձրա­գույն ղեկա­վա­րության մոտ, եւ ի՞նչ է հետեւե­լու, դա էլ Իսլա­մա­կան հանրա­պե­տության գործն է։ Մեզ պետք է մի բան հետաքրքրի․ Ադրբե­ջա­նից եւ Թուրքիա­յից պաշտո­նա­կան Թեհրա­նի դժգո­հությունը ինչու՞ Երեւա­նից է հնչեցվել։

Այստեղ, իհարկե, կարե­լի էր ԻԻՀ դեսպա­նին հարցնել, թե Իրա­նի հիշո­ղության մեջ ի՞նչ հետք է թողնե­լու Խամե­նեիի հուղարկա­վո­րությա­նը ռազմա­վա­րա­կան դաշնա­կից Ռուսաստա­նի պատվի­րա­կությունը, որ գլխա­վո­րել է Անվտանգության խորհրդի նախա­գա­հի տեղա­կալ Մեդվե­դեւը, բայց դա էլ Մոսկվա­յի եւ Թեհրա­նի խնդիրն է։ Այս փուլում փաստ է, որ Հարա­վա­յին Կովկա­սի երկնե­րից Իրա­նի նախկին Գերա­գույն հոգեւոր առաջնորդի վերջին հրա­ժեշտի արա­րո­ղությա­նը միայն Հայաստանն է բարձրա­գույն մակարդա­կով մասնակցել։ 

Առկա իրա­վի­ճա­կում այդ իրո­ղությունը կկա­պի­տա­լի­զացվի՞,- սա է էակա­նը։ Անցած ավե­լի քան երեք տասնամյակնե­րին իրա­նա-ադրբե­ջա­նա­կան հարա­բե­րություննե­րը «մակընթա­ցության եւ տեղատվության» մի քանի տեւա­կան են փուլ են անցել, բայց Թեհրա­նը եւ Բաքուն մնա­ցել են առնվազն բարի դրա­ցի։

Վահրամ Աթա­նեսյան