«ՅԱՂԹԵԼՈՒ ԵՆՔ» վերջին հարիւրա­մեա­կի ԱՆՆԱԽԱԴԷՊ Հայ-Թրքա­կան Պատե­րազմին

Ն․ Պէրպէ­րեան

Բարի լոյս՝համաթրքական ՉԱՐԻ­Քին շղթա­յա­զերծած ՀԱՅԱՍՊԱՆԱԿԱՆ նորա­գոյն ՄՈԼԵԳՆՈՒԹԵԱՆ դէմ ՅԱՂԹԱՀԱՍԱԿ կանգնած ՊԵՏԱԿԱՆԱՏԷՐ ՀԱՅՈՒԹԵԱՆ, որ ամբողջա­կան զօրա­շարժի մէջ դրած է հայոց ԱԶԳի եւ ՀԱՅՐԵ­ՆԻ­Քի, հայ ԺՈՂՈ­ՎՈՒՐԴի ու ՊԵՏԱԿԱՆՈՒԹԵԱՆ տարե­րա­յին թէ կազմա­կերպ ՌԱԶՄԱՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՆԵՐՈՒԺը։

Բարի լոյս՝ հայոց ՀԱՒԱՔԱԿԱՆ ԿԱՄՔի դրօ­շա­կիր եւ հայ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՄՏՔԻ յանձնա­ռու աշխարհասփիւռ ԲՈԼՈՐ ՋԱՀԱԿԻՐՆԵՐՈՒՆ, որոնք ոչ միայն մինչեւ վերջին շունչ ՊԱՅՔԱՐԵԼՈՒ եւ ՅԱՂԹԱՆԱԿԵԼՈՒ վճռա­կա­նութեամբ ԿԸ ԴԻՄԱԳՐԱՒԵՆ թուրքեւատրպէյճա­նա­կան ԹՇՆԱ­ՄԻի պարտադրած ու 21րդ դարու ԶԷՆՔԵՐՈՎ մղուող ԱՆԱՐԳ ՊԱՏԵ­ՐԱԶՄը, այլեւ ՀԱՐԿԱԴՐԱՆՔին տակ են ԱՐԹՈՒՆ ՀՍԿԵԼՈՒ եւ ԱՆՍԱՍԱՆ ՊԱՀԵԼՈՒ հայրե­նի մեր ՊԵՏԱԿԱՆ ՏԱՆ ՄԻԱՍՆՈՒԹԻՒՆը՝ ամէն կարգի ՆԵՐՔԻՆ ՑԵՑԵ­Րու 5րդ շարա­սիւնի ԽԱՓԱՆԱՐԱՐՈՒԹԵԱՆՑ դէմ․․․

Բարի լոյս՝ պատե­րազմի բոլոր ճակատնե­րուն վրայ ինկող կամ ՀԱՅՐԵՆԻ ՀՈՂԸ ՍՐԲԱԳՈՐԾՈՂ հայ ժողո­վուրդի բոլոր ԶՈՀԵՐՈՒՆ, ՎԻՐԱՒՈՐՆԵՐՈՒՆ ու ԿՈՐՈՒՍՏՆԵՐՈՒՆ միեւնոյն ՀԱՄԱԶԳԱՅԻՆ ՍՐՏՑԱՒՈՒԹԵԱՄԲ տէր կանգնե­լու, այլեւ ԱՆԽՏԻ՛Ր ԲՈԼՈ­Րը իբրեւ Ազգի եւ Հայրե­նի­քի ՆԱՀԱ­ՏԱԿՆԵՐն ու ՀԵՐՈՍՆԵ­Րը ընդունե­լու՝ անմա­հացնե­լու ԱԶԳԱՅԻՆ ԳԻՏԱԿՑՈՒԹԵԱՆ, որուն կրա­կի մկրտութեան աւա­զա­նը դարձաւ Հայաստա­նին ու Հայութեան պարտադրուած ԼԻՆԵԼՈՒԹԵԱՆ այս ՊԱՏԵ­ՐԱԶՄը։

Հեռո՜ւ մեր եօթը սերունդնե­րէն ԳԱՂԱ­ՓԱ­Րի այն բոլոր ՎԱՇԽԱ­ՌՈՒՆԵ­Րը, որոնք «ԻՒՐԱՅԻՆՆԵՐՈՒ» ԳՈՎԱԶԴը ամէն բանէ վեր դասե­լով եւ «Հրէի ու Հեթա­նո­սի» պառակտում քարո­զե­լով՝ կը փորձեն ՏԶՐՈՒԿի պէս արիւնը ծծել եւ ԴԻՄԱԴՐԱ­ԿԱ­ՆՈՒԹԻՒՆը ջլա­տել ՀԱՅՈՑ ՊԵՏԱԿԱՆՈՒԹԵԱՆ, որ ոչ միայն ՀԵՐՈՍԱԲԱՐ կը դիմադրէ համաթրքութեան պարտադրած ԱՆՀԱՒԱՍԱՐ ՈՒԺԵՐՈՎ ՊԱՏԵՐԱԶՄԻՆ, այլեւ «ՅԱՂԹԵԼՈՒ ԵՆՔ» ինքնավստա­հութեամբ ու ՎՃՌԱԿԱՆՈՒԹԵԱՄԲ տոգո­րած է վերջին հարիւրա­մեա­կի ԱՆՆԱԽԱԴԷՊ Հայ-Թրքա­կան Պատե­րազմը մղող եւ զայն յաղթա­նա­կով պսա­կե­լու ՀԱՒԱՏՔՈՎ գօտեպնդուած մեր ՍԵՐՈՒՆԴՆԵ­Րը։

** *

Բարի լոյս՝ հայ ժողո­վուրդի ՊԵՏԱԿԱՆ ԱՅՐԵՐՈՒՆ, որոնց ԲԱՆԲԵ­Րը հանդի­սա­նա­լով օրեր առաջ, Հայաստա­նի Հանրա­պե­տութեան նախա­գահ ԱՐՄԷՆ ՍԱՐԳՍԵԱՆ միջազգա­յին մամուլի միջո­ցաւ քաղա­քա­կան աշխարհին ԱՀԱԶԱՆԳ ուղղեց՝ Ատրպէյճա­նի մէջ եւ Ատրպէյճա­նի ճամբով ԹՐՔԱԿԱՆ ՊԵՏՈՒԹԵԱՆ վարած եւ Եւրո­պան ու արեւմուտքը ՊԱՏԱՆԴ ԲՌՆԵԼՈՒ քաղա­քա­կա­նութեան մասին․-«Ադրբեջանն այսօր շատ ուժեղ է կախուած Թուրքիա­յից․ առա­ջին հերթին՝ Ադրբե­ջա­նում Թուրքիա­յի հզօր ներկա­յութիւնը՝ ե՛ւ քաղա­քա­կան, ե՛ւ ռազմա­կան ոլորտնե­րում: Այսինքն՝ ինչ-որ առումով Թուրքիան շատ հարցեր է լուծում: Նրա ներկա­յութիւնը եւ ազդե­ցութիւնն Ադրբե­ջա­նում ահռե­լի են: Եթէ այսօր մտա­ծում ես Ղարա­բա­ղեան հակա­մարտութեան մասին, ապա այն այլեւս նոյն հակա­մարտութիւնը չէ, որի մասին մենք խօսում էինք: Այո՛, ղարա­բաղցի­նե­րը կռւում են իրենց տան համար: Սակայն նրանք ինչ-որ իմաստով կռւում են ոչ միայն Ղարա­բա­ղի, այլ նաեւ ամբողջ տարա­ծաշրջա­նի ապա­գա­յի համար, քանի որ Ադրբե­ջա­նում թուրքա­կան ներկա­յութիւնն ունի մի քանի գործօն: Ինչպէս նշե­ցինք՝ ահա­բե­կիչներ: Սա ուղղուած է ոչ միայն Հայաստա­նի դէմ: Թուրքիան եկաւ Ադրբե­ջան՝ ասե­լով.- «Իմ սիրե­լի էթնիկ եղբայրներ, ահա դուք չէք կարո­ղա­նում լուծել Ղարա­բա­ղեան հակա­մարտութիւնը, ես ձեզ կ՚օգնեմ, եւ մենք այդ հարցը կը լուծենք միա­սին, փոխա­րէ­նը՝ ես կը մնամ այստեղ, ինձ հետ կը բերեմ այդ ահա­բե­կիչնե­րին եւ, ըստ էութեան, այստեղ կը լինեմ, որպէսզի պաշտպա­նեմ գազա­տարնե­րը, նաւթա­տարնե­րը, իսկ իրա­կա­նում դրանք կը կառա­վա­րեմ»: Սա ի՞նչ է նշա­նա­կում: Նոյն Եւրո­պան, Արեւմուտքը, որի մասին ասում էք, պէտք է հասկա­նան, որ Թուրքիա­յի ներկա­յութիւնն Ադրբե­ջա­նում նշա­նա­կում է վերահսկո­ղութիւն գազի և նաւթի վրայ, որն անցնում է ոչ միայն Ադրբե­ջա­նի տարածքով, այլ նաեւ՝ Կասպից ծովից, Կենտրո­նա­կան Ասիա­յից դէպի Եւրո­պա: Այն անցնե­լու է նաւթա­տար եւ գազա­տար խողո­վակնե­րով, որը կոչւում է տրանսա­նա­տո­լեան գիծ կամ տրանսադրիա­տիկ գիծ: Այսինքն՝ դա Թուրքիա­յի ամբողջա­կան վերահսկո­ղութիւն է ենթադրում այն էներգա­կիրնե­րի վրայ, որոնք անցնում են կասպիա­կան տարա­ծաշրջա­նից, Կենտրո­նա­կան Ասիա­յից դէպի Եւրո­պա, հիմնա­կա­նում հարաւա­յին Եւրո­պա: Այսինքն՝ Եւրո­պան ինչ-որ իմաստով Թուրքիա­յի պատանդն է դառնա­լու: Սա գործիք, խաղա­քարտ է, որով Թուրքիան շատ ակտիվ կը խաղայ, որովհե­տեւ ոչ միայն Եւրո­պան, այլեւ Կենտրո­նա­կան Ասիան կախուա­ծութեան մէջ կը լինեն Թուրքիա­յից, քանի որ Թուրքիան կը դառնայ կառա­վա­րող»:

(Յղումը տես՝ president.am )

Բարի լոյս՝ հայ քաղա­քա­կան մտքի ԼՈՒՍԱՐՁԱ­Կը բովանդակ աշխարհին վրայ լայն ու սրա­տես բացած ՀԱՅ ՊԵՏԱԿԱՆ ՄՏԱԾՈՂՈՒԹԵԱՆ, որուն այնքան պէտք ունի մեր օրե­րու ՊԵՏԱԿԱՆԱՏԷՐ ՀԱՅՈՒԹԻՒՆը՝ մէկանգա­մընդմիշտ իր վրա­յէն թօթա­փե­լու համար մօտաւոր անցեա­լի քաղա­քա­կան ու կուսակցա­կան ՎԵՐՆԱՏՆԱՅԻՆ ԿԱՐՕ­ՏԱԽՏի փոշի­նե­րը։