Ձեր Տեր՝Վաղուց Մեռուգ…

Փոխա­րե­նը ‚մեզ պատժո­ղի դեմ դուրս հանեիք ազգին ՝տարաք ստրակցնելու,մզզացնելու ճանապարհով:Ամեն անգամ միտինգներ,երթեր անե­լով քափն էիք հավաքում,որպեսզի ամուլացնեք հասարակությունը,այն ձեզ ենթարկե­լու համար էր այլևս պետք,նրան կարե­լի էր ծեծել:

Հրանտ Վարդանյան

ՀՀ բոլշև­իկյան գերդաստանների,ռուսական օրիենտա­ցիա­յի չեկիստա­կան ցանցը,արցախյան կոմսո­մո­լի անկուշտ կլա­նը ‚երե­սուն տարի ՝ կերան կրեմլի լավ փաթե­թա­վո­րած դառը կտե­րը:

Նրանց հրահանգներով,բարքերով,(պանյատկեքով) ՝ երկրի ճակա­տա­գի­րը մազից կախեցին,որովհետև հարմար էր,պոռնիկի տաքուկ հետույքում, սեփա­կան ժողովրդի աչքին թոզ փչե­լով ‚գեղցու անկշտությամբ կլա­նա­վորված կիսա­գո­ղա­կան համա­կարգ ձևա­վո­րե­լը:
Այն ինչի համար դրանք բոլոը հայտնվե­ցին հետսո­վե­տա­կան Հայաստա­նի քաղա­քա­կան դաշտում ՝բոլորն անխտիր հետ կանգնե­ցին իրենց նախնա­կան խոսքերից,առաջնորդի ստատուսից,պետականաշինությունից:Մեկը փախավ,մյուսն էլ երկի­րը հանձնեց զեմլյակին՝ինչպես Մոսկվան փոխանցո­վի դրոշ սարքեց կայսրությունը:Մունք՝նույն մոդելով,խաղտել չէր կարե­լի համա­կարգի մոդելը,ինչպես Մոսկվան է անում նույնը մենք:
Բոլորն են նպա­տա­կը մոռացել,ուրացել,վախեցել իրականացնելուց,վախից են ծառա­յել օտարին,իսկ վախեցնե­լը դժվար բան չէր գորշ արջի համար՝ ազգա­յին ժողո­վում գնդա­կա­հա­րե­լը բավա­կան էր,որպեսզի վախը մաշկի վրա զգա­յին բոլորը:Միչև օրս սարսա­փը մեծ է:
Ես ձեր պադո­շության վրա եմ միշտ զարմացել,ոնց եք ձեզ էշի տեղ դրել երե­սուն տարի:Բա օտա­րի առաջ կզողը,հետույք մտնո­ղը, նրա ասածն,որպես անքակտե­լի օրենք ընդունողը,սեփական գլխին,որոշ դեպքե­րում հոժա­րա­կամ ՝ օտա­րին տեր կարգողն ինչպե՞ս կարող էր ծառա­յել հայրենիքին,երկու տիրոջ ծառա չեն լինում, էշեր..:
Առնվազն բոզի ստա­տուս եք ունե­ցել բոլորդ,դրա համար էլ պետությունը չամրացավ,դեռ հակառակը՝հասկանալով ձեր անճարությունը,հանձնված լինելը,երկիրը մզզե­ցիք միչև քոքը՝ լեզու, դպրոց, մշա­կույթ, գիտություն, քաղաք, գյուղ, գործարան,ընդերք,ինստիտուտ՝
չկա մի ասպա­րեզ, որտեղ առնե­տի նման չեք կռծո­տել ձեր երախնե­րով:
Փոխա­րե­նը ‚մեզ պատժո­ղի դեմ դուրս հանեիք ազգին ՝տարաք ստրակցնելու,մզզացնելու ճանապարհով:Ամեն անգամ միտինգներ,երթեր անե­լով քափն էիք հավաքում,որպեսզի ամուլացնեք հասարակությունը,այն ձեզ ենթարկե­լու համար էր այլևս պետք,նրան կարե­լի էր ծեծել:Պապայի առաջ զորեղ երևալու,առաջին պետա­կան մկանները,մտրակները՝ ցուցադրե­ցիք սեփա­կան ժողովդի վրա:Օտարի կամա­կա­տա­րը լինելով,քաքի միջից դուրս եկածներդ՝ ինքներդ ձեզ (փաշա) կարգեցիք,չհասկացաք,որ այդպես չի լինում:
Կարծում էինք բանա­կը կխնայեք,բայց չէ ՝դա ամե­նից լավն էիք հոշոտել,հույսներդ տիրոջ վրա դնելով,բրնձել էիք եղածը:Նույնը մեկ դար առաջ,արեցին ձեր դաշնակ, բոլշև­իկ էշ պապե­րը՝ իհարկե նրանց մեջ,ազնիվ մոլորյալններն էլ էին շատ ‚ինչպես այսօր,բայց իսկա­կաննե­րի գլուխը կերան հենց դրանք,շատերը սեփա­կան վախե­րից, իրար դեմ ատե­լությամբ լցվելով:Լավ՝ ինչի՞ հարյուր տարում չտեսա՞ք,չհասկացա՞ք,չմեղանչեցի՞ք,ներեղություն չխնդրեցի՞ք ազգի առաջ,որովհետև ճիշտ էիք՞…:
Համաշխարհա­յին տոտալ տնտեսվա­րության, ապա­գա­յի ծրագրե­րը 50 տարի առաջ են նախագծվում,համենայն դեպս պատմությունը շատ դեպքերում,արանք,արանք դա է ցույց տալիս:Կարծում եմ շատերդ դա հասկա­ցել եք,եթե ոչ ՝շատ ավե­լի վատ:
Համ դուք, համ ձեր երկգլխա­նի տերը՝ վաղուց գծված,ջնջված սևագրեր եք եղել:Բայց ձեր, իսկա­պես լուրջ դեմքե­րով ապուշությունները,հնարովի բանե­րից խոսե­լը, ինքներդ ձեր ասածնե­րին հավատալը,ստրկացված թագա­վո­րիկնե­րի մի խղճուկ շարան դարձավ,երբ սկսե­ցին բացա­հայտվել արված,տեղի ունե­ցած փաստերը,իսկույն թագա­վորնե­րի մոտ փորկապություն,կամ միզա­կա­պություն սկսվեց:
Իսկ Արցա­խը ‚որպես հային պատժե­լու առիթ օգտագործվեց,որի հիմնա­կան նպա­տա­կը միշտ էլ Մեղրին էր,Արցախը կայսրության գործիք սարքե­ցիք ինքներդ, հոժա­րա­կամ ինքներդ գործիք դառնա­լով՝ օգտագործվեցիք,իբր հանուն Արցախի:Սուտ ՝եթե այդպես գոնե լիներ,բանակը կհզո­րացնեիք ամեն գնով,բայց դուք անգամ կես գնով չեք արել,որովհետև ձեր ինքնահաստատումը,հմայքը,փորն ու ոռն ավե­լի թանկ դուրս եկան համե­մատ Հայրենիքի,բայց բոլորդ միա­ձայն կուժն ու կուլեն,այսօր ջարդում եք Նիկո­լի գլխին:Նա էլ վրցրել է իր վրա,չի հրա­ժարվում գլխին ուտելուց,չի փախնում ՝մնա­ցածդ փախաք,ինչպես ձեր և մոսկվա­յի աճեցնովի,սովետական համա­կարգի, անի­րակ գենե­րալնե­րը փախան,զինվորին թողնե­լով դաշտում,դուք էլ ժողովրդին թողեցիք,որովհետև չէիք սիրում արդեն,արդեն անհարմար էր դարձել նրանց պահանջնե­րը:
Բոլո­րիդ միակ արդա­րա­ցումը կլի­նի ՝եթե մեր այս դառը ճանա­պարհը, շատ ավե­լիին բերի, քան այսօր ունենք:
Մեր ժողո­վուրդը շատ մեծ գին է վճա­րել՝ հայրենիք,պետություն ունե­նա­լու համար,բայց իր անկա­խության համար դեռ չի կռվել,չի պաշտպա­նել այն,որովհետև ոժդե­րը սարքո­վի էին:
Մնում է տեր լինենք ունե­ցա­ծին, լեզվին,հողին,մեր կողքին ապրող պարզ մարդուն,հարևանին, բարեկամին:Որպեսզի ուժե­ղա­նանք ՝ընդա­մե­նը իրար լսել է պետք սովորել,իրար երե­սի պարզ աչքե­րով նայել:
Հ.Գ.
Տղերք ( պլաստինկեն) փոխեք,հոգնացրել եք բոլորդ՝չի լինե­լու ձեր պատկերացրածը:Երեսուն տարի,իսկ անցյա­լում երկու դար առնվազն՝ կերա­ծը միշտ կուտ է եղել ցարե­րի կողմից։ Կրեմլը ՝հատուկ, տարբեր ազգե­րի համար կտեր է մշակել,հայկական կուտն առանձնա­հա­տուկ էր,այն դառը հիպնո­զացնող քնքշանքով է միշտ առանձնացվել :Հատուկ՝ հայկա­կան հավե­րի համար, հատուկ մոտե­ցում են ունե­ցել կայսրությունում:Մեր բուծվածնե­րին շատ բան պետք չի եղել,բավական էր տոպրակնե­րի վրա հայա­տառ գրված լիներ,տեղական թխսան հավե­րի անուներն՝ իսկույն հուզվում էին ‚սկսում էին ավե­լի շատ փառա­բա­նել կայսնե­րի (խորի­մաստ) քայլերը,նրաց վարած դաժան քաղաքականությունը,կայսրերի քաղցր խոսքը օրգազմի էր հասցնում,երբեմն որոշներին,իսկ դև Ստա­լի­նի մահը շատե­րին խելա­գա­րության էր հասցնում.բա ‚ինչպես չասես էշեր,միամիտ հավեր:Ոչինչ չի արդա­րացնում՝ մարդկա­յին վախե­րից առա­ջա­ցած հավությունը,կտակերությունը:

Ձեր տեր ՎԱՂՈՒՑ ՄԵՌՈՒԳ՝ԿՈՄՍՈՄՈԼ ՏՂԱՆԵՐ,ԱՂՋԻԿՆԵՐ…..)

Գրա­ռումը՝ Հրանտ Վարդանյանի ֆեյսբուքյան էջից։