Երուսա­ղե­մի Հայկա­կան Թաղա­մա­սը Վտանգի Տակ Է. Պաշտպա­նության Շտապ Կոչ. Կարծիք

Նրանք մեծ դժվա­րությամբ դիմա­կա­յում են տեղա­հանման փորձե­րին և անշարժ գույքի մագնատնե­րին՝ պահպա­նե­լու Երուսա­ղե­մի բազմամշա­կութա­յին և բազմակրո­նությունը՝ քաղա­քի ամե­նա­կարև­որ ռեսուրսը և այն, ինչը նրան դարձնում է ամբողջ աշխարհի համար գրա­վիչ կենտրոն։

Նադավ Թամիր

Երուսա­ղե­մի Հայկա­կան թաղա­մա­սը կանգնած է անշարժ գույքի գործարքնե­րի և ծայրա­հեղ աջե­րի նկրտումնե­րի ծանր սպառնա­լի­քի առաջ: Շտապ գործո­ղություններ են անհրա­ժեշտ՝ քաղա­քի մշա­կութա­յին և կրո­նա­կան ժառանգության այս կենսա­կան հատվա­ծը պաշտպա­նե­լու համար:
Երուսա­ղե­մի հատուկ կարգա­վի­ճա­կը՝ որպես աշխարհի մշա­կութա­յին կենտրոննե­րից մեկը և գրա­վիչ զբո­սաշրջա­յին վայր, բխում է նրա­նից, որ այն երեք միաստվա­ծա­կան կրոննե­րի օրրան է: Այն կենտրոն է, որի հետ աշխարհի քաղա­քա­ցի­նե­րի զգա­լի մասը զգում է կրո­նա­կան, մշա­կութա­յին կամ պատմա­կան կապ: Երուսա­ղե­մի ուժն ու յուրա­հատկությունը, ինչպես նաև բնա­կիչնե­րի համար նրա տնտե­սա­կան ներուժը կախված է մայրա­քա­ղա­քի ղեկա­վարնե­րի և պետության կարո­ղությունից՝ պահպա­նել իր միջկրո­նա­կան և մշա­կութա­յին ինքնությունը:
Հայկա­կան համայնքը Երուսա­ղե­մի ամե­նա­հին համայնքնե­րից է, որտեղ առա­ջին հայե­րը ժամա­նել են դեռևս մ.թ. 4‑րդ դարում, իսկ Հայոց պատրիարքա­րա­նը քաղա­քում գործում է 7‑րդ դարից սկսած: Երուսա­ղե­մը հայ համայնքի կարև­ո­րա­գույն կենտրոնն է իր հայրե­նի­քից դուրս, իսկ հայերն առա­ջի­նը որպես ազգ ընդունել են քրիստո­նեությունը դեռևս 301 թ։ Բայց այս փառա­վոր պատմությունը չի օգնում փոքրա­թիվ համայնքին՝ ծայրա­հեղ աջե­րի կողմից հայկա­կան թաղա­մա­սին տիրա­նա­լու հարցում:
Երուսա­ղե­մի հայե­րը ամե­նա­փոքր և ամե­նա­խո­ցե­լի համայնքնե­րից են. նրանք ոչ պաղեստինցի են, ոչ իսրա­յելցի, և շահագրգռված չեն ներքաշվել շարունակվող հակա­մարտության մեջ: Նրանք չունեն ուժեղ եկե­ղե­ցի­նե­րի կամ պետություննե­րի աջակցությունը, ինչպի­սիք են կաթո­լիկնե­րը, հույն ուղղա­փառնե­րը, ռուս ուղղա­փառնե­րը կամ բողո­քա­կաննե­րը: Այս խոցե­լի իրա­վի­ճա­կում նրանք մեծ դժվա­րությամբ դիմա­կա­յում են տեղա­հանման փորձե­րին և անշարժ գույքի մագնատնե­րին՝ պահպա­նե­լու Երուսա­ղե­մի բազմամշա­կութա­յին և բազմակրո­նությունը՝ քաղա­քի ամե­նա­կարև­որ ռեսուրսը և այն, ինչը նրան դարձնում է ամբողջ աշխարհի համար գրա­վիչ կենտրոն։
Չնա­յած համայնքի փոքր լինե­լուն՝ ընդա­մե­նը 2,000 մարդ, նրանց անշարժ գույքը մեծ պահանջարկ ունի, և նրանք հաճախ դառնում են անհանգստություննե­րի ու հալա­ծանքնե­րի զոհ։ Սա է Երուսա­ղե­մի Հայկա­կան թաղա­մա­սի իրա­կա­նությունը, որը գտնվում է մեծ պահանջարկ ունե­ցող վայրում՝ Յաֆֆա­յի դարպա­սից դեպի Հրեա­կան թաղա­մաս և Արևմտյան պատ տանող ճանա­պարհին։
Հայկա­կան թաղա­մա­սի բնա­կիչնե­րի համար գլխա­վոր խնդիրն այն է, որ դա Հին քաղա­քի վերջին չզարգա­ցած տարածքն է՝ 11.5 դունամ (3 ակր), որը հանդի­սա­ցել է հրեա­կան բնա­կիչնե­րի կազմա­կերպություննե­րի կողմից գրավման փորձե­րի կենտրոն։ Վերջերս իսրա­յե­լա-ավստրա­լա­ցի գործա­րա­րի կողմից ղեկա­վա­րած ընկե­րությունը կարո­ղա­ցել է վարձա­կա­լել տարածքը և դրան կից մի քանի շենք՝ հաջորդ դարաշրջա­նի համար, ընդա­մե­նը 2 միլիոն ԱՄՆ դոլար ծիծա­ղե­լի գումա­րով։ Նախա­ձեռնողնե­րը հերքում են որևէ կապ աջա­կողմյան ՀԿ-ների հետ, բայց նկատվել են հանդի­պումներ Մաթի Դանի հետ, ով 40 տարվա պատմություն ունե­ցող «Աթե­րեթ Քոհա­նի­մի» ղեկա­վարն է՝ Երուսա­ղե­մում՝ արև­ելյան թաղա­մա­սե­րի սրտում բնա­կեցման ջանքե­րի առաջնորդը։
Երկու տարի շարունակ տարածքը շարունա­կեց ծառա­յել որպես կայա­նա­տե­ղի բնա­կիչնե­րի և այցե­լունե­րի համար, մինչև մի քանի ամիս առաջ, երբ կառուցա­պա­տողնե­րը փորձե­ցին սկսել հյուրա­նո­ցի կառուցման նախա­պատրաստա­կան ​​աշխա­տանքնե­րը:

Գործարքի հետ կապված հարցե­րը հանգեցրել են Հայոց պատրիարքա­րա­նի անշարժ գույքի կառա­վարչի հեռա­նա­լուն, ով գլխա­վո­րել է գործարքը, և թաղա­մա­սի բնա­կիչնե­րի կողմից նախա­ձեռնվել է հրա­պա­րա­կա­յին և իրա­վա­կան պայքար՝ զավթման փորձը կասեցնե­լու համար:

Հարցեր գործարքի վերա­բերյալ
Գործարքի շուրջ արծարծվող հարցե­րը շատ են՝ սկսած սեփա­կա­նության կեսը գնորդից երրորդ կողմին փոխանցե­լուց (ինչն օրի­նա­կան է, բայց կասկա­ծե­լի). փաստաթղթեր, որոնք ապա­ցուցում են, որ պատրիարքա­րա­նը հողը վաճա­ռե­լու իրա­վա­սություն չունի. գործարքի գինը, որը հողի իրա­կան արժե­քի մի մասն է միայն. մինչև անսո­վոր ժամա­նա­կա­հատվա­ծը, երբ թաղա­մա­սի բնա­կիչնե­րի դեմ հալա­ծանքներն ավե­լա­ցել են։
Հիմա ժամա­նակն է, որ Իսրա­յե­լի պետությունը և Երուսա­ղե­մի քաղա­քա­պե­տա­րա­նը միջամտեն։
Այս հմա­յիչ և յուրա­հա­տուկ թաղա­մա­սը միջկրո­նա­կան բախումնե­րի դաշտի վերա­ծե­լը միայն կվնա­սի Երուսա­ղե­մի կարգա­վի­ճա­կին։ Թաղա­մա­սի պաշտպա­նությունը ոչ միայն բարո­յա­կան պարտա­կա­նություն է՝ պաշտպա­նե­լու փոքր, բայց հաստա­տուն համայնքը, որն իր բախտը կապել է քաղա­քի հետ, այլև հիմնա­կան անհրա­ժեշտություն՝ պաշտպա­նե­լու Երուսա­ղե­մի անունը, կերպա­րը և դիրքը, որպես քաղաք, որը հանդի­սա­նում է երեք տարբեր միաստվա­ծա­յին կրոննե­րի հոգև­որ և կրո­նա­կան կենտրոն։
Պետությունը և քաղա­քա­պե­տա­րա­նը ունեն բարո­յա­կան և ռազմա­վա­րա­կան պարտա­վո­րություն՝ կանխե­լու հայե­րի վտա­րումը թաղա­մա­սից և այդ ճգնա­ժա­մը փոխե­լու հայ համայնքին օժանդա­կե­լու հնա­րա­վո­րության՝ օգնե­լու հայ համայնքին՝ վիճա­հա­րույց տարածքը վերա­ծել մի վայրի, որը կհրա­պուրի քրիստոնյա­նե­րին ամբողջ աշխարհից դեպի Երուսա­ղեմ, ինչպես որ վայել է այս սուրբ և գեղե­ցիկ քաղա­քին։

Գրո­ղը J Street Israel‑ի գործա­դիր տնօ­րենն է։ Նա աշխա­տել է որպես իսրա­յելցի դիվա­նա­գետ Վաշինգտո­նում և Բոստո­նում, որպես քաղա­քա­կան խորհրդա­կան՝ Իսրա­յե­լի նախա­գա­հի մոտ։

Աղբյուրը՝ jpost.com :