19.3 C
Yerevan

Իրա­նին Մնում Է Համա­կերպվել

Եթե այդ նախա­գի­ծը կայա­նա, ադրբե­ջա­նա­կան բեռնա­տարնե­րը սկսեն Հայաստա­նի տարածքով անցնել Նախիջև­ան, ապա Իրա­նը կզրկվի այդ քաղա­քա­կան ու տնտե­սա­կան դիվի­դենտնե­րից: Բայց, ինչպես իրենց արտգործնա­խա­րարն ասաց, իրենք չեն կարող արգե­լել այլ երկրի տարածքով ճանա­պարհի կառուցում:

Արմեն Վարդանյան

«Մեդիա­լա­բի» հարցե­րին պատասխա­նում է իրա­նա­գետ Արմեն Վարդանյա­նը

– Պարո՛ն Վարդանյան, Իրա­նի նախա­գա­հի այցը Հայաստան ավարտվեց, որը մեկնարկել էր նախօ­րեին: Որքանո՞վ էր այցը կապված Վաշինգտո­նում ստո­րագրված եռա­կողմ հռչա­կագրի հետ, և ինչպե՞ս կգնա­հա­տեք այցի արդյունքնե­րը:

– Սովո­րա­բար նման այցե­րը շատ ավե­լի երկա­րա­ժամկետ ընթացքով են պլա­նա­վորվում, և չեմ կարծում, թե այցը կապված էր օգոստո­սի 8‑ին Վաշինգտո­նում տեղի ունե­ցած հանդի­պումնե­րի ու ստո­րագրված փաստաթղթե­րի հետ: Կարծում եմ, շատ ավե­լի վաղ է պլա­նա­վորվել այցը, միանշա­նակ է նաև, որ վաշինգտոնյան գործարքնե­րի ու ստո­րագրված փաստաթղթե­րի հարցը քննարկվել է Իրա­նի ու Հայաստա­նի ղեկա­վարնե­րի միջև հանդի­պումնե­րում: 

Ընդհա­նուր առմամբ, այցը կարե­լի է բավա­կան դրա­կան համա­րել, որովհետև շատ լավ մեսիջներ հնչե­ցին երկու երկրի պաշտոնյա­նե­րի կողմից, ու նույնիսկ ցանկություն հայտնվեց երկկողմ հարա­բե­րություննե­րի մակարդա­կը հասցնել ռազմա­վա­րա­կան գործընկե­րության աստի­ճա­նի, ինչը միանշա­նակ դրա­կան ու ողջունե­լի է:

– Հարա­բե­րություններն այդ մակարդա­կին հասցնե­լու համար շա՞տ անե­լիքներ կան:

– Կարծում եմ՝ ոչ, պարզա­պես քաղա­քա­կան կամք է պետք, ու կարե­լի է շատ կարճ ժամա­նա­կա­հատվա­ծում հարա­բե­րություննե­րը հասցնել այդ մակարդա­կին: Ընդհա­նուր առմամբ՝ դա ավե­լի շուտ քաղա­քա­կան կամքի հետ է կապված, քան՝ ինչ-ինչ խնդիրնե­րի լուծման:

– Երկու կողմից էլ կա՞ այդ քաղա­քա­կան կամքը:

– Կարծում եմ՝ այո՛: Վաղուց կային այդ մասին խոսակցություններ, ու ես կարծում եմ, որ մոտ ապա­գա­յում այդ խոսակցություններն արդեն վերջնա­կան հանգրվա­նի կհասնեն: 

– Պարո՛ն Վարդանյան, իսկ ի՞նչ է տալու գործնա­կա­նում հարա­բե­րություննե­րի այդ մակարդա­կը Հայաստա­նին:

– Ավե­լի կանխա­տե­սե­լի ու ավե­լի բարե­կա­մա­կան Իրան, ավե­լի սերտ հարա­բե­րություններ, ավե­լի խոր համա­գործակցություն, նայած, թե ինչ կնա­խա­տեսվի այդ համա­ձայնագրե­րով: 

– Ձեր գնա­հատմամբ՝ Իրա­նը դեմ չէ՞ Թրամփի ուղու գործարկմա­նը:

– Իհարկե դեմ է, որովհետև ադրբե­ջա­նա­կան բեռնա­տարնե­րը ավե­լի շատ Իրա­նի տարածքով էին գնում Նախիջև­ան, ու սա Իրա­նի համար քաղա­քա­կան ու տնտե­սա­կան օգուտներ էր ապա­հո­վում: Հիմա, փաստա­ցիո­րեն, եթե այդ նախա­գի­ծը կայա­նա, ադրբե­ջա­նա­կան բեռնա­տարնե­րը սկսեն Հայաստա­նի տարածքով անցնել Նախիջև­ան, ապա Իրա­նը կզրկվի այդ քաղա­քա­կան ու տնտե­սա­կան դիվի­դենտնե­րից: Բայց, ինչպես իրենց արտգործնա­խա­րարն ասաց, իրենք չեն կարող արգե­լել այլ երկրի տարածքով ճանա­պարհի կառուցում: 

Հարցն այն է այստեղ, թե որքա­նով է այդ նախա­գիծն անվտանգա­յին առումով սպառնա­լիք Իրա­նի համար, իսկ այդ տեսանկյունից սպառնա­լիք չէ: Իրա­նին մնում է համա­կերպվել իրո­ղության հետ ու իր շահը գտնել այս նախագծում, օրի­նակ՝ մենք տեսնում ենք, որ Հայաստա­նի տարածքով անցնող Հյուսիս-հարավ ճանա­պարհին իրա­նա­կան որոշ ընկե­րություններ են մրցույթ շահել ու բավա­կա­նին լավ աշխա­տանք են կատա­րում: Գուցե այս նախագծում ևս իրա­նա­կան կողմը ներգրավվա­ծություն ունե­նա, չնա­յած այս դեպքում ավե­լի դժվար է, հաշվի առնե­լով, որ սա հայ-ամե­րիկյան նախա­գիծ է: 

Քրիստի­նե Աղա­բեկյան

Աղբյուրը՝ MediaLab.amhttps://medialab.am/304511/

Առնչվող Հոդվածներ