Թրամփը Կօրհնի՞ Պուտի­նին

Պուտի­նը հայտա­րա­րել է, որ ցանկա­նում է, որպեսզի Զելենսկին Դոնեցկի և Լուգանսկի մարզե­րը հանձնի՝ որպես պատե­րազմի դադա­րեցման պայման։ Դա կդառնար ռազմա­վա­րա­կան աղետ Ուկրաի­նա­յի համար և նրա կառա­վա­րության քաղա­քա­կան ձախո­ղումը։

The Financial Times

Մայք Պոմպեոն The Financial Times‑ի համար․ Թրամփը չպետք է պարգև­ատրի Պուտի­նին Ուկրաի­նա­յում նրա ագրե­սիա­յի համար 

Ռուսաստա­նի կողմից Դոնեցկի և Լուգանսկի հողե­րի ապօ­րի­նի զավթման ընդունումը աշխարհի բոլոր դիկտա­տորնե­րի համար կլի­նի ազդանշան, որ բռնությունն արդա­րացվում է։ Հոդվա­ծի հեղի­նա­կը՝ Դոնալդ Թրամփի առա­ջին նախա­գա­հա­կան ժամկե­տի ընթացքում ԱՄՆ նախկին պետքարտուղարն է։

Վերջին շաբա­թում ԱՄՆ նախա­գա­հի՝ Ռուսաստա­նի նախա­գա­հի, Ուկրաի­նա­յի նախա­գա­հի և եվրո­պա­ցի առանցքա­յին առաջնորդնե­րի հետ ունե­ցած արտա­կարգ հանդի­պումնե­րը ցույց են տալիս նրա խորը հավա­տարմությունը՝ հասնե­լու կայուն խաղա­ղության երեք ու կես տարվա արյունա­հե­ղությունից հետո, ինչին իր նախորդը երբեք չէր ձգտել։

Նախա­գա­հը հավա­քում է ամե­րիկյան ուժը՝ ստեղծե­լու այնպի­սի կոա­լի­ցիա, որը անհրա­ժեշտ է Ուկրաի­նա­յի ապա­գան ապա­հո­վե­լու համար․ հենց այդ ազդե­ցությունից է, որ Պուտի­նը վախե­նում է։ 

“Որպես մեկը, որ նստել է բանակցություննե­րի սեղա­նի շուրջ Պուտի­նի հետ՝ որպես պետքարտուղար, ես գիտեմ, որ նա արձա­գանքում է միայն ուժին։ Թրամփը հասկա­նում է այդ իրա­կա­նությունը։ Նրա հաջո­ղությունը՝ ՆԱՏՕ‑ի դաշնա­կիցնե­րին պարտա­վո­րեցնե­լու հարցում պաշտպա­նությա­նը ծախսել ՀՆԱ‑ի 5 տոկո­սը, ապա­ցուցում է, որ նրա մոտե­ցումը արդյունք է տալիս այն տեղում, որտեղ դիվա­նա­գի­տա­կան նրբություննե­րը չեն օգնում։ Այս հստակ ռեա­լիզմը վճռա­կան նշա­նա­կություն կունե­նա՝ ապա­հո­վե­լու համար, որ Ռուսաստա­նի պատե­րազմի դադա­րեցման ցանկա­ցած պայմա­նա­գիր Ուկրաի­նա­յի հետ ապա­հո­վի Կիևի ինքնիշխա­նությունը և զսպի Մոսկվա­յին ապա­գա ագրե­սիա­յից։

Պուտի­նը հայտա­րա­րել է, որ ցանկա­նում է, որպեսզի Զելենսկին Դոնեցկի և Լուգանսկի մարզե­րը հանձնի՝ որպես պատե­րազմի դադա­րեցման պայման։ Դա կդառնար ռազմա­վա­րա­կան աղետ Ուկրաի­նա­յի համար և նրա կառա­վա­րության քաղա­քա­կան ձախո­ղումը։ Ռուսաստա­նի վերահսկո­ղությունը երկրի արդյունա­բե­րա­կան կենտրո­նի և առանցքա­յին պաշտպա­նա­կան գոտու վրա, որի համար հազա­րա­վոր ուկրաի­նա­ցի­ներ կռվել և զոհվել են, կխո­չընդո­տի երկրի վերա­կանգնումը և կստեղծի Ռուսաստա­նի նվա­ճումնե­րը ավարտին հասցնե­լու նախադրյալներ։ Ավե­լին, Պուտի­նի ագրե­սիան տարածքա­յին ձեռքբե­րումնե­րով պարգև­ատրե­լը կդառնա ազդանշան բոլոր դիկտա­տորնե­րի համար, որ բռնությունն արդա­րացվում է։

Ռուսաստա­նի հարև­աննե­րը՝ Բալթյան երկրնե­րը և նախկին խորհրդա­յին հանրա­պե­տություններն, ինչպես օրի­նակ Մոլդո­վան, լուրջ հիմքեր կունե­նան վախե­նա­լու, որ իրենք կարող են հայտնվել Պուտի­նի հաջորդ թիրախնե­րի ցանկում։

Թույլ տվեք հստա­կեցնել․ խաղա­ղության ապա­հո­վումը, ամե­նայն հավա­նա­կա­նությամբ, կպա­հանջի բարդ փոխզի­ջումներ։ Ներկա­յիս իրա­վի­ճա­կում, երբ պատե­րազմը փակուղի է մտել, իսկ ուկրաի­նա­ցի ժողո­վուրդը հոգնած է տարի­նե­րի արյունա­հե­ղությունից և ավե­րա­ծություննե­րից, Զելենսկին կանգնած է ընտրության առաջ՝ շարունակվող տառա­պանքնե­րի և անթե­րի չլի­նող լուծումնե­րի միջև։ Բայց կա կարմիր գիծ․ Ուկրաի­նա­յին ոչ մի դեպքում չի կարե­լի ստի­պել ճանա­չել Ռուսաստա­նի պահանջնե­րը այն տարածքնե­րի նկատմամբ, որոնք նա ապօ­րի­նի զավթել և օկուպացրել է։ Նման ճանա­չումը կլե­գի­տի­մացնի Ռուսաստա­նի դիրքո­րո­շումը և նրան հսկա­յա­կան ռազմա­կան ու քարոզչա­կան հաղթա­նակ կտա։

Եվ եթե Ամե­րի­կան, ինչպես երև­ում է, հավա­նություն տա Ռուսաստա­նի կողմից հողե­րի զավթմա­նը՝ չասած արդեն որևէ տարածքա­յին պահանջնե­րի փաստա­ցի ճանաչման մասին, ապա նույն հաջո­ղությամբ մենք կարող ենք Սի Ծինփի­նին ուղարկել փորագրված հրա­վեր՝ Չինաստա­նին Թայվա­նը զավթե­լու համար։

Ցանկա­ցած խաղաղ պայմա­նա­գիր, որը չի ներա­ռում Ուկրաի­նա­յի անվտանգության հուսա­լի երաշխիքներ, չարժե այն թղթին, որի վրա տպված է։

Ուկրաի­նան արդեն տեսել է այս ֆիլմը․ 1994 թ․ Արևմուտքը խոստա­ցավ պաշտպա­նել նրա ինքնիշխա­նությունը՝ փոխա­րե­նը պահանջե­լով հրա­ժարվել խորհրդա­յին միջուկա­յին զենքից, որը այն ժամա­նակ գտնվում էր ուկրաի­նա­կան տարածքում։ Սակայն գեղե­ցիկ խոսքե­րը գործի չվե­րածվե­ցին, ինչն ապա­ցուցեց Պուտի­նը՝ ներխուժե­լով Ուկրաի­նա­յի տարածք 2014 թ․, իսկ հետո՝ 2022 թ․։ 

Պուտի­նը որևէ նշան չի տվել, որ պատրաստ է զիջել որևէ էական բան խաղա­ղության համար, և իր արհա­մարհանքը դիվա­նա­գի­տա­կան գործընթա­ցի հանդեպ ցույց է տվել՝ վերջին օրե­րին շարունա­կե­լով հարվածներ հասցնել ուկրաի­նա­կան քաղա­քա­ցիա­կան բնակչությա­նը։ Ավե­լին, աբսուրդ առա­ջարկը Սերգեյ Լավրո­վի կողմից, թե Ռուսաստա­նը պետք է վետո­յի իրա­վունք ունե­նա Ուկրաի­նան պաշտպա­նե­լու ցանկա­ցած անվտանգության միջոցնե­րի նկատմամբ, ցույց է տալիս, որ Կրեմլը կամ հավա­տում է, թե կկա­րո­ղա­նա վախեցնել Արևմուտքին, կամ շփո­թեցնել նրան՝ ստի­պե­լով գնալ վատ գործարքի։

Ներկա­յիս քննարկումնե­րը անվտանգության երաշխիքնե­րի շուրջ խոստումնա­լից են, սակայն առանց մանրա­մասն ու կոնկրետ պարտա­վո­րություննե­րի՝ եվրո­պա­կան զորքե­րի՝ տեղա­կայված Ուկրաի­նա­յի սահմաննե­րի երկայնքով և ԱՄՆ‑ի երկաթյա աջակցության՝ Ուկրաի­նան չի կարող ընդունել որևէ խաղաղ համա­ձայնա­գիր։ Պուտի­նը պետք է համոզված լինի, որ ցանկա­ցած ապա­գա ագրե­սիա կհանդի­պի կործա­նա­րար պատասխա­նին։ Ի վերջո, Թրամփը պետք է վճռա­կա­նո­րեն աջակցի եվրո­պա­կան «կամա­վորնե­րի կոա­լի­ցիա­յին» և պատրաստ լինի անել անհրա­ժեշտ ամեն ինչ՝ Ռուսաստա­նի կողմից Ուկրաի­նա­յի ինքնիշխա­նության որևէ ապա­գա խախտման պատասխան տալու համար։

Զելենսկին կանգնած է ոչ նախանձե­լի խնդրի առաջ՝ գտնել փոխզի­ջում, որը կլի­նի ընդունե­լի իր սեփա­կան ժողովրդի համար, իրա­գործե­լի՝ ներկա­յիս աշխարհա­քա­ղա­քա­կան համա­տեքստում, և չի թողնի, որ «ավե­լի լավը» դառնա «լավի» թշնա­մին։

Ինչ որ մեկը կասի, որ Ուկրաի­նան պետք է պարզա­պես ընդունի Պուտի­նի պայմաննե­րը հանուն խաղա­ղության։ Բայց որպես մեկը, ով դեմ առ դեմ բանակցել է դիկտա­տորնե­րի հետ՝ Փհենյա­նից մինչև Մոսկվա, ես գիտեմ, որ խաղա­ղե­ցումը միայն ավե­լի է մեծացնում նրանց ախորժա­կը․ վերաձև­ա­կերպե­լով Ուինսթոն Չերչի­լին՝ դա նույնն է, ինչ կերակրել կոկորդի­լո­սին՝ հույս ունե­նա­լով, որ քեզ վերջի­նին կուտեն։ Եթե Ամե­րի­կան վարի բանակցություններ, որոնք կբե­րեն Պուտի­նի հաղթա­նա­կին, մենք չենք ավարտի այս պատե­րազմը՝ մենք կերաշխա­վո­րենք դրա շարունա­կությունը։

աղբյուրը՝