Իրանի հետ հարաբերությունների մասին տարածվող վախերը չեն համապատասխանում իրականությանը։ Իրանի պաշտոնական ներկայացուցիչները դրական են արձագանքել այցին և հասկանում են, որ տարածաշրջանի կայունությունն ու տնտեսական զարգացումը բխում են նաև Իրանի շահերից։
Ներսես Կոպալյան
FactorTV‑ն զրուցել է Նևադայի համալսարանի քաղաքագիտության պրոֆեսոր Ներսես Կոպալյանի հետ։ Զրույցի ընթացքում քննարկվում է Հայաստան-ԱՄՆ հարաբերությունների ռազմավարական վերելքը և տարածաշրջանում Ռուսաստանի ազդեցության նվազումը։ Քաղաքագետ Ներսես Կոպալյանը պարզաբանում է, որ Վաշինգտոնի հետ գործընկերությունը հիմնված է միջուկային էներգետիկայի, արհեստական բանականության և ռազմական տեխնոլոգիաների ոլորտներում երկարատև բանակցությունների, ոչ թե պատահական գործարքների վրա։ Հեղինակը հերքում է ընդդիմադիր շրջանակների կողմից տարածվող դավադրապաշտական թեզերը, որոնք փորձում են արևմտյան մերձեցումը ներկայացնել որպես սպառնալիք Իրանի հետ հարաբերություններին կամ «թրքացման» գործընթաց։
Ներսես Կոպալյանը նշեց, որ փոխնախագահի այցի շուրջ տարածված դավադրապաշտական թեզերը հիմնականում առաջ են մղվում հակաժողովրդավարական ուժերի կողմից, որոնք փորձում են շփոթեցնել հասարակությանը և խոչընդոտել տարածաշրջանային գործընթացներին։ Նրա դիտարկմամբ՝ նման խոսույթը համակարգված բնույթ ունի և օգտագործվում են ոչ միայն Հայաստանում, այլև սփյուռքում, հատկապես ԱՄՆ-ում գործող որոշ շրջանակների կողմից։
Քաղաքագիտության պրոֆեսորը ասաց, որ Իրանի հետ հարաբերությունների մասին տարածվող վախերը չեն համապատասխանում իրականությանը։ Նա ընդգծեց, որ Իրանի պաշտոնական ներկայացուցիչները դրական են արձագանքել այցին և հասկանում են, որ տարածաշրջանի կայունությունն ու տնտեսական զարգացումը բխում են նաև Իրանի շահերից։ Կոպալյանը կարծում է, որ Հայաստանի և Իրանի միջև հակամարտություն հրահրելու փորձերը նոր չեն և երկար ժամանակ կիրառվել են, այդ թվում՝ Ռուսաստանի կողմից։ Ռուսաստանը նախկինում չի ընդունել Հայաստանի ինքնիշխանության վրա հիմնված ապաշրջափակման առաջարկները, քանի որ Հայաստանը դիտել է որպես իր ազդեցության գոտի։ Նրա խոսքով՝ երբ տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցությունը փոխվեց և Միացյալ Նահանգների դերը ուժեղացավ, Ռուսաստանը սկսեց հետաքրքրվել ծրագրերին մասնակցությամբ՝ փորձելով պահպանել ազդեցությունը։ Սակայն, Կոպալյանի համոզմամբ, նման ծրագրերին մասնակցությունը որոշվում է Հայաստանի և ԱՄՆ‑ի կողմից, և նրանց շահերից չի բխում ապակառուցողական դերակատարների ներգրավումը։

Քաղաքագետը դիտարկեց, որ «թրքացման» մասին խոսույթը երկար տարիներ օգտագործվել է վախի քաղաքականություն վարելու համար։ Նա ասաց, որ այդ խոսույթը նպատակ ունի արդարացնել Ռուսաստանի ներկայությունը և ցույց տալ, թե առանց նրա Հայաստանը չի կարող գոյատևել։ Նրա կարծիքով՝ Հայաստանի ցանկացած ինքնիշխան քայլ ներկայացվում է որպես թուրքական ազդեցության արդյունք՝ հասարակության մեջ վախ ստեղծելու համար։
Կոպալյանը հավելեց, որ այդ ամենն ակտիվորեն տարածվում են նաև սփյուռքի որոշ քաղաքական շրջանակների կողմից, որոնք, ապրելով արևմտյան ժողովրդավարական երկրներում, միևնույն ժամանակ հակաարևմտյան դիրքորոշումներ են տարածում Հայաստանի վերաբերյալ։ Նա կարծում է, որ այդ շրջանակները հաճախ գործում են Հայաստանի պետական շահերին հակառակ և նպաստում ներքաղաքական անկայունության ձևավորմանը՝ դառնալով հիբրիդային ազդեցության գործիք։
Խոսելով ԱՄՆ-Հայաստան համագործակցության մասին՝ Ներսես Կոպալյանը նշեց, որ միջուկային էներգետիկայի շուրջ բանակցությունները սկսվել են դեռ նախորդ վարչակազմի ժամանակ և երկարատև գործընթացի արդյունք են։ Նրա խոսքով՝ ԱՄՆ‑ի շահերից է բխում տարածաշրջանում կայունություն, տնտեսական աճ և հաղորդակցությունների բացում, իսկ Հայաստանը դիտվում է որպես տարածաշրջանում ժողովրդավարական և ներուժ ունեցող կարևոր գործընկեր։
Քաղաքագիտության պրոֆեսորը բացատրեց, որ միջուկային էներգետիկայի ծրագրի շուրջ նշվող միլիարդավոր դոլարները միանվագ գումարներ չեն, այլ երկարաժամկետ՝ տասնամյակների ընթացքում իրականացվող ներդրումային և տեխնոլոգիական փաթեթներ։ Նա ընդգծեց, որ տեխնոլոգիայի փոխանցումն ինքնին մեծ ներդրում է Հայաստանի զարգացման մեջ, քանի որ նման մակարդակի տեխնոլոգիան հասանելի է սահմանափակ թվով երկրների։ էներգետիկ անկախության ձեռքբերումը ենթադրում է նաև Հայաստանի մասնակցություն ֆինանսավորմանը, քանի որ լիովին անվճար ծրագրերը կարող են ստեղծել նոր կախվածություններ։ Նրա խոսքով՝ ներդրումը պետք է դիտարկել ոչ միայն որպես փող, այլև որպես տեխնոլոգիա, գիտելիք, ֆինանսական հասանելիություն և երկարաժամկետ զարգացում։
Արհեստական բանականության մասին խոսելիսՆերսես Կոպալյանը շեշտեց, որ այս ոլորտը ապագայի հիմնական մրցակցության ուղղություններից է։ Նա ասաց, որ այն երկրները, որոնք այժմ ներդրումներ են կատարում արհեստական բանականության մեջ, ապագայում կունենան տնտեսական և անվտանգության մեծ առավելություններ։ Կոպալյանի համոզմամբ՝ եթե Հայաստանը կարողանա զարգացնել այս ուղղությունը, ապա մի քանի տարվա ընթացքում կարող է տարածաշրջանում առաջատար դիրքեր զբաղեցնել և դառնալ տեխնոլոգիական կարևոր կենտրոն։
Քաղաքագետը եզրափակեց, որ բարձր տեխնոլոգիաների փոխանցումը Հայաստանի նկատմամբ վստահության նշան է և հնարավորություն է ստեղծում երկրի տնտեսական, անվտանգային և միջազգային դիրքերի ամրապնդման համար։
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝
