Իրանի տարածաշրջանային դերը վերաիմաստավորվում է, քանի որ նախկին դաշնակիցների ներգրավվածությունը նվազել է, և նոր հարաբերություններ են ձևավորվում հատկապես ԱՄՆ‑ի հետ հնարավոր բանակցությունների շրջանակում։
Շահան Գանտահարյան
1inTV‑ն զրուցել է Բեյրութի «Ազդակ» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Շահան Գանտահարյանի հետ։ Զրույցի ընթացքում քննարկվում է Մերձավոր Արևելքում տիրող լարված իրավիճակը և ԱՄՆ-Իրան հրադադարի փխրունությունը, որը չի հանգեցրել ռազմական գործողությունների լիակատար դադարեցմանը։ Ըստ վերլուծության՝ տարածաշրջանը գտնվում է քաղաքական վերաձևումների փուլում, որտեղ Իրանը պահպանել է իր պետական համակարգը, սակայն զգալիորեն կորցրել է վերահսկողությունն իր տարածաշրջանային պրոքսի ուժերի նկատմամբ։ Ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ Հորմուզի նեղուցի և էներգետիկ հաղորդակցությունների նկատմամբ վերահսկողությունը որպես հակամարտության գլխավոր հանգուցակետ, որի շուրջ ընթանում են աշխարհաքաղաքական առևտուր ու բանակցություններ։ Միևնույն ժամանակ, անդրադարձ է կատարվում Լիբանանի ճգնաժամային վիճակին, որտեղ Իսրայելի շարունակական հարվածները և ներքին քաղաքական լարվածությունը սպառնում են երկրի կայունությանը։

Շահան Գանտահարյանը նշեց, որ Լիբանանում իրավիճակը, ըստ, համեմատաբար հանգիստ է նախորդ օրվա լայնածավալ հարվածներից հետո, սակայն նա նշեց, որ դա չի նշանակում հրադադար, քանի որ կողմերը տարբեր կերպ են մեկնաբանում՝ արդյոք Լիբանանը ներառված է ընդհանուր պայմանավորվածության մեջ, թե ոչ։ Գանդահարյանը դիտարկեց, որ Իսրայելի կողմից հարվածների թուլացումը պայմանավորված է ինչպես միջազգային ճնշմամբ, այնպես էլ ԱՄՆ‑ի կողմից հորդորներով, սակայն պատերազմը Լիբանանի ուղղությամբ փաստացի շարունակվում է։
Ամբողջ հակամարտության հանգուցակետը Հորմուզի նեղուցն է և էներգետիկ ու տարանցիկ ուղիների վերահսկողությունը։ Նրա խոսքով՝ Իսրայելի առաջնային նպատակը Հարավային Լիբանանում անվտանգության գոտի ձևավորելն է, մինչդեռ Միացյալ Նահանգների համար ավելի կարևոր է Իրանի բնական ռեսուրսների արտահանման և էներգետիկ ուղիների վերահսկման նոր մեխանիզմների հաստատումը։ Նա ընդգծեց, որ միջուկային հարցը և ուրանի հարստացման թեման նույնիսկ երկրորդական նշանակություն են ստանում այս համատեքստում։
Խոսելով պատերազմի արդյունքների մասին՝ Գանտահարյանը նշեց, որ տեղեկատվական պատերազմ է ընթանում, սակայն փաստերով, ըստ նրա, Իրանը չի մասնատվել, վարչակարգի փոփոխություն չի եղել և ներքին լայնածավալ անկայունություն չի առաջացել, ինչը նա դիտարկում է որպես Թեհրանի հարաբերական հաջողություն։ Միաժամանակ, նա նշեց, որ Իրանի տարածաշրջանային դերը վերաիմաստավորվում է, քանի որ նախկին դաշնակիցների ներգրավվածությունը նվազել է, և նոր հարաբերություններ են ձևավորվում հատկապես ԱՄՆ‑ի հետ հնարավոր բանակցությունների շրջանակում։

Լիբանանի ներքաղաքական իրավիճակի վերաբերյալ Շահան Գանտահարյանը ասաց, որ Իրանի նկատմամբ դիրքորոշումները միանշանակ չեն, ինչը կարող է ներքին լարվածություն առաջացնել և նույնիսկ քաղաքացիական բախումների նախադրյալներ ստեղծել։ Նա նշեց, որ իշխանությունները փորձում են սահմանափակել ռազմական ներկայությունը, հատկապես Բեյրութում, սակայն որոշումների իրականացումը բարդ է, իսկ Իրանի դեսպանի շուրջ ստեղծված իրավիճակն էլ ավելի է ընդգծում քաղաքական հակասությունները։
Գանտահարյանը նաև դիտարկեց, որ եթե բանակցությունների նոր օրակարգը կենտրոնանա Հորմուզի նեղուցի վրա, ապա հնարավոր է ձևավորվի կառավարման նոր համակարգ, որը չի լինի միայն Իրանի վերահսկողության տակ, այլ կներգրավի նաև Միացյալ Նահանգներին։ Նրա կարծիքով՝ տարածաշրջանը արդեն վերաձևման գործընթացի մեջ է, քանի որ փոխվում են ուժային կենտրոնները, Սիրիայի դերը, արաբական երկրների հարաբերությունները Իսրայելի հետ և Իրանի նոր դիրքավորումը միջազգային քաղաքական քարտեզում։
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝
