Մովսես Հակոբյանը զբաղեցրել է Պաշտպանության բանակի հրամանատարի, ՀՀ ԶՈՒ Գլխավոր շտաբի պետի պաշտոնները եւ ըստ էության բացահայտել է, որ Արցախի նախագահը ոչ միայն ՊԲ‑ի, այլեւ նույնիսկ որեւէ ստորաբաժանման մարտական խնդիր առաջադրելու իրավասություն չունի:
Վահրամ Աթանեսյան
Պաշտպանության նախկին նախարար, «Հայաստան» խմբակցության ղեկավար Սեյրան Օհանյանը խորհրդարանում հայտարարել է, որ քառասունչորսօրյա պատերազմում թշնամին Շուշի եւ Հայաստանի սահմանին է հասել Գլխավոր շտաբի պետի եւ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի «պատասխանատվության գոտով», մինչդեռ Պաշտպանության բանակը «մեկ ամիս դիրքերը պահել է»:
Փաստական առումով այս հայտարարությունը, մեղմ ասած, արժանահատ չէ թեկուզ այն առումով, որ պատերազմի առաջին օրերին Ադրբեջանը հյուսիսային ուղղությամբ նույնպես տարածքն է գրավել:
Սեյրան Օհանյանի հայտարարությունը սոցիալական մեդիայում եւ ընդդիմադիր լրատվամիջոցներում բավական տարածում է գտել: Նույնիսկ լուրջ վերլուծաբաններից ոմանք են համարում, որ նա պատգամավորական գործունեության հինգ տարիների «լավագույն ելույթն է ունեցել» եւ «շատ էական բացահայտում արել»: Ստացվում է, որ քառասունչորսօրյա պատերազմում զորքերի կառավարումն իրականացվել է երկու՝ Արցախի նախագահ-ՊԲ հրամանատարություն եւ Հայաստանի վարչապետ-ԶՈՒ Գլխավոր շտաբի պետ մակարդակներով:
Եւ որտեղ զորքերը կատարել են Արցախի նախագահ-ՊԲ հրամանատարության կողմից դրված մարտական առաջադրանքը, թշնամուն չի հաջողվել ճեղքել պաշտպանությունը, իսկ քանի որ հարավային ուղղությունը ենթարկվել է վարչապետ-ԶՈՒ ԳՇ հրամանին, ադրբեջանցիների «շրջանցել եւ հասել են Շուշի, Բերդաձոր, Գորիսի եւ Կապանի սահմանին»:
Քառասունչորսօրյա պատերազմից օրեր անց Արցախի նախագահ Արայիկ Հարությունյանը հրապարակայնացրել է, որ ռազմաճակատի հյուսիսային ուղղությամբ ստեղծված ծանր իրավիճակում Հայաստանի ԱԱԾ հատուկ ստորաբաժանումը չի կատարել իր խնդրանքը, մարտի չի մտել: Որքանո՞վ էր ասվածը հավաստի, պարզաբանումներ չհետեւեցին:
Փոխարենը 2020թ. նոյեմբերի 19-ին հարցազրույց է տվել ՀՀ ՊՆ ռազմական վերահսկողության ծառայության նախկին պետ Մովսես Հակոբյանը եւ հայտարարել, որ «հենց պրոբլեմը դա է, որ Արայիկ Հարությունյանը իրեն իրավունք է վերապահում որեւէ ստորաբաժանման խնդիր առաջադրել»:
Մովսես Հակոբյանը զբաղեցրել է Պաշտպանության բանակի հրամանատարի, ՀՀ ԶՈՒ Գլխավոր շտաբի պետի պաշտոնները եւ ըստ էության բացահայտել է, որ Արցախի նախագահը ոչ միայն ՊԲ‑ի, այլեւ նույնիսկ որեւէ ստորաբաժանման մարտական խնդիր առաջադրելու իրավասություն չունի: Սեյրան Օհանյանը ՊԲ հրամանատար, ՀՀ ԶՈՒ Գլխավոր շտաբի պետ, ապա եւ Հայաստանի պաշտպանության նախարար է եղել, բայց նրա եւ Մովսես Հակոբյանի խոսքի միջեւ տարբերությունը մեծ է:
Ու՞մ մեկնաբանությունն է արժանահավատ: Ամենայն հավանականությամբ, Մովսես Հակոբյանը ճիշտ է ներկայացրել. Արցախի նախագահն, իրոք, Պաշտպանության բանակի նկատմամբ վերահսկողություն չի ունեցել: Եւ թե նա ինչպե՞ս է քառասունչորսօրյա պատերազմում ռազմաճակատային գծի մեծ մասը պահել, մնում է անհասկանալի:
Ավելի քան արտառոց է նաեւ, թե ինչու՞ նույն հաջողությամբ չի իրականացվել նաեւ հարավային ուղղության պաշտպանությունը: Չէ՞ որ այդ զորքերը նույնպես Պաշտպանության բանակի ենթակայության էին:
Վահրամ Աթանեսյան
