Լապշինը նպատակադրված է իսրայելական հանրությանը ներկայացնել Հայաստանի եւ հայ ժողովրդի «հակասեմիտական կերպարը»: Ու՞մ շահերից է դա բխում: Անկասկած՝ Ադրբեջանի, Իլհամ Ալիեւի, որին Հայաստան-Իսրայել հարաբերությունների բարեկարգումը բոլոր առումներով ձեռնտու չէ:
Վահրամ Աթանեսյան
Իսրայելցի բլոգեր Ալեքսանդր Լապշինի Հայաստան մուտքը արգելվա՞ծ է, թե՞ ոչ, պաշտոնական տեղեկություն չկա: Բայց սկզբում հայաստանյան որոշ լրատվամիջոցներ, իսկ այսօր արդեն ինքը գրում են, որ դա տեղի է ունեցել Ադբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիեւի «խնդրանքով/պահանջով»: Որեւէ հիմնավոր բացատրություն, թե Հայաստան Լապշինի այցերն Ալիեւին եւ Ադրբեջանին առհասարակ ի՞նչ վնաս են հասցնում, չկա:

Այն, որ Լապշինը տարիներ առաջ Մինսկում ձերբակալվել է, արտահանձնվել Ադրբեջանին, որտեղ նրան դատապարտել են ազատազրկման, ապա՝ ներում շնորհել,- այդ պատմությունը հայտնի է: Լապշինը ՄԻԵԴ-ում Ադրբեջանի դեմ դատը շահել է: Մի խոսքով, Ադրբեջանի եւ Ալիեւի մասին նրա հրապարակումները, եթե անգամ արվում են, քարոզչական առումով վաղուց անախրոնիզմ են:
Ինչ վերաբերում է Հայաստան նրա վերջին այցին, ապա արդեն առիթ ենք ունեցել ընդգծելու, որ ժամանակային առումով այն համընկել է Իրանի դեմ իսրայելա-ամերիկյան հարձակման մեկնարկին եւ Իսլամական հանրապետության հոգեւոր առաջնորդ այաթոլլա Ալի Խամենիի սպանությանը:

Այդ առթիվ Լապշինը ֆեյսբուքյան գրառում է կատարել, տեղադրել լուսանկարներ, թե Երեւանում «հայերն ինչպես են ողբում Իրանի կրոնապետության առաջնորդի մահը»:
Այդ հրապարակումն ակնհայտորեն նպատակ ուներ Իսրայելի հանրային կարծիքը տրամադրել Հայաստանի դեմ, «ապացուցել, որ Հայաստանը հակասեմիտական երկիր է, որի քաղաքացիները համակրում են Իրանին, Թեհրանի կրոնապետական վարչակազմին»: Նույն օրը, երբ Լապշինը Երեւանում Իրանի դեսպանատան մոտ լուսանկարել է Խամենիի «մահը սգացող» մոտ մեկ տասնյակ անձանց, որ, հնարավոր է, իրանցի էին, Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիեւը անձամբ այցելել է Բաքվում ԻԻՀ դեսպանատուն, առանձնազրույց ունեցել դեսպանի հետ եւ սգո մատյանում անձնական գրառում կատարել:

Իրանի հետ համերաշխության նման ցույց հետխորհրդային երկրի ոչ մի առաջնորդ, այդ թվում՝ Իրանի ռազմավարական դաշնակից Ռուսաստանի նախագահը, իրեն թույլ չի տվել: Եթե Լապշինը իրոք անկախ, անկողմնակալ բլոգեր է, ապա ինչու՞ չի անդրադարձել Բաքվում Իրանի դեսպանատուն Իլհամ Ալիեւի այցին կամ ինչու՞ չի հետաքրքվել, թե Խամենեիի սպանությունը Ադրբեջանում հանրային ի՞նչ արձագանք է ունեցել:
Այս հարցի պատասխանը պարզ է. Լապշինը նպատակադրված է իսրայելական հանրությանը ներկայացնել Հայաստանի եւ հայ ժողովրդի «հակասեմիտական կերպարը»: Ու՞մ շահերից է դա բխում: Անկասկած՝ Ադրբեջանի, Իլհամ Ալիեւի, որին Հայաստան-Իսրայել հարաբերությունների բարեկարգումը բոլոր առումներով ձեռնտու չէ:
Լապշինը ներկայանում է որպես Ալիեւի կողմից «ամենուր հետապնդվող»:
Դա ծիծաղելի է. իսրայելա-ադրբեջանական հարաբերությունները, չնայած վերջին շրջանի որոշ սառնությանը, մնում են ռազմավարական-գործընկերային: Եւ եթե Լապշինը լիներ Ալիեւի «անձնական թշնամին», ապա լրջագույն խնդիրներ կունենար հենց Իսրայելում, իր տանը: Այնպես որ, դեռ պարզելու հարց է՝ Լապշինը Հայաստան է այցելում «Ալիեւի պատվերո՞վ», թե՞ նրա մուտքն «արգելվել է Ալիեւի խնդրանքով»:

Վահրամ Աթանեսյան
