Հայաստա­նի Պաղեստի­նա­ցում Չի Կարող Կրկնվել

Տասը տարի երկրի նախա­գա­հի պաշտո­նը զբա­ղեցրած, այժմ էլ վարչա­պե­տի աթո­ռին ձգտող անձը, ինչպես նրա ասա­ծից է ուղղա­կի հետեւում, երե­սունհինգ տարվա անկախ Հայաստա­նի եւ Ադրբե­ջա­նի միջեւ հարա­բե­րություննե­րի համե­մա­տության այլ օրի­նակ չի կարող նշել, քան՝ իսրա­յե­լա-պաղեստինյա­նը:

Մուղնի

«Վերջերս մի հանճա­րեղ միտք հնչեց, որ Հայաստա­նի անվտանգության երաշխա­վո­րը Ադրբե­ջանն է: Ես չգի­տեմ, թե ինչ պիտի կատարվի մարդու գլխում, որ այդպի­սի միտք ի հայտ գա: Սա նույնն է, որ օրի­նակ Պաղեստի­նի ժողո­վուրդը հայտա­րա­րի, որ իրենց անվտանգության երաշխա­վո­րը Իսրա­յելն է եւ վարչա­պետ Նեթանյա­հուն»,- ասել է «Հայաստան» դաշինքի վարչա­պե­տի թեկնա­ծու Ռոբերտ Քոչարյա­նը:

Նախընտրա­կան շրջան է, քաղա­քա­կան գործիչնե­րը թույլ են տալիս բարե­խիղճ չլի­նել: Քոչարյա­նը վերցրել է այս հարցում առաջնորդությունը եւ խեղաթյուրել ԱԺ նախա­գահ Ալեն Սիմոնյա­նի դիվա­նա­գի­տա­կան դիպուկ խոսքը, որ Ադրբե­ջա­նի անվտանգության երաշխա­վո­րը Հայաստանն է, Հայաստա­նի­նը՝ Ադրբե­ջա­նը: Ի դեպ, Բաքվից ոչ ոք չի դժգո­հել, թե Հայաստա­նը ինչպե՞ս կամ ինչու՞ պիտի Ադրբե­ջա­նի անվտանգության երաշխա­վո­րը լինի: Դա նշա­նա­կում է, որ Ալեն Սիմոնյա­նի ուղերձը տեղ է հասել եւ ընդունվել:

Քոչարյա­նի խոսքի վտանգա­վո­րությունը Ալեն Սիմոնյա­նի մտքի խեղաթյուրումը չէ: Տասը տարի  երկրի նախա­գա­հի պաշտո­նը զբա­ղեցրած, այժմ էլ վարչա­պե­տի աթո­ռին ձգտող անձը, ինչպես նրա ասա­ծից է ուղղա­կի հետեւում, երե­սունհինգ տարվա անկախ Հայաստա­նի եւ Ադրբե­ջա­նի միջեւ հարա­բե­րություննե­րի համե­մա­տության այլ օրի­նակ չի կարող նշել, քան՝ իսրա­յե­լա-պաղեստինյա­նը:

Այն, որ «Հայաստան» դաշինքի քաղա­քա­կան կնքա­հայր ՀՅԴ‑ի կուռքե­րից մեկը Պաղեստի­նի ազա­տագրության կազմա­կերպության առաջնորդ Յասիր Արաֆաթն էր, որի հետ համա­գործակցությունը Բեյրութի եւ առհա­սա­րակ Լիբա­նա­նի հայության զրկանքնե­րի պատճառ է դարձել, հայտնի է, բայց Քոչարյա­նի համակրանքն առ պաղեստինցի­ներ բացա­հայտվում է առա­ջին անգամ:

Դա քաղա­քա­կան անկման  ուղղա­կի ցուցիչ է եւ հստակ վկա­յություն, որ ինքնիշխան Հայաստա­նը միայն ձեւա­կան ինքնա­վա­րություն ունե­ցող Պաղեստի­նի հետ նույն հարթության վրա դիտարկող անձը չի կարող ոչ միայն արժա­նա­պա­տիվ խաղա­ղություն, այլեւ տարրա­կան հարգանք իսկ ապա­հո­վել մեր հայրե­նի­քի համար: 

Քոչարյա­նի այդ դիտարկումը երիցս հաստա­տում է Նիկոլ Փաշինյա­նի այն ձեւա­կերպման արժա­նա­հա­վա­տությունը, որ «Հայաստա­նը մերը չի եղել»: 

Հայաստա­նը եղել է պաղեստի­նացված եւ այլեւս երբեք չի լինի:

Մուղնի

Վերոնշյալ գրա­ռումը ՝ Մեր Ուղին‑ի խմբագրա­կան կազմը ստա­ցել է էլեկտրո­նա­յին հաղորդագրությամբ.