Ռուսաստանը Հայաստանում ունի ոչ միայն տնտեսական, այլև քաղաքական ազդեցության լայն գործիքակազմ, ներառյալ գործակալական ցանցեր և տարբեր սոցիալական խմբերի վրա ազդեցության լծակներ։
Լիլիթ Դալաքյան
Noyan Tapan TV‑ն զրուցել է քաղաքագետ Լիլիթ Դալաքյանի հետ։ Զրույցի ընթացքում ներկայացվում է Լիլիթ Դալաքյանի վերլուծությունը Հայաստանի դեմ իրականացվող ռուսական հիբրիդային պատերազմի և տարածաշրջանային անվտանգային մարտահրավերների վերաբերյալ։ Զրույցի ընթացքում շեշտադրվում է, որ Մոսկվայի կողմից հնչող սպառնալիքները նպատակ ունեն ահաբեկել հայ հասարակությանը և կանխել Հայաստանի արտաքին քաղաքականության դիվերսիֆիկացումը, ինչը կապված չէ միայն կոնկրետ անձերի, այլ Ռուսաստանի կայսերական հավակնությունների հետ։ Բանախոսն անդրադառնում է նաև ներքաղաքական բևեռացմանը, նախընտրական շրջանում առկա ցինիզմին և Արևմուտքի հետ հարաբերությունների անորոշությանը՝ զգուշացնելով, որ առանց հստակ ռազմավարության երկիրը կարող է բախվել նոր աղետների։ Ընդհանուր առմամբ, Զրույցըքննադատական հայացք է՝ առկա աշխարհաքաղաքական թակարդներին, որոնք սպառնում են Հայաստանի ինքնիշխանությանը։
Լիլիթ Դալաքյանը, անդրադառնալով Ռուսաստանի պաշտոնյաների վերջին հայտարարություններին, նշեց, որ դրանք կարելի է դիտարկել որպես հայ հասարակության նկատմամբ հիբրիդային ճնշման դրսևորում։ Քաղաքագետի կարծիքով՝ Հայաստանը պաշտոնապես չի հայտարարել Եվրամիությանն անդամակցելու մտադրության մասին, վարչապետը շարունակաբար ընդգծում է Ռուսաստանի նկատմամբ հարգանքը, չի խոսում ՀԱՊԿ-ից կամ ԵԱՏՄ-ից դուրս գալու մասին, հետևաբար հարց է առաջանում, թե ինչու են հնչում նման սպառնալիքներ։ Նա պատճառներից մեկը տեսնում է Ռուսաստանի արտաքին քաղաքական անհաջողությունների մեջ՝ Լատինական Ամերիկայից մինչև Աֆրիկա և Ուկրաինա, և կարծում է, որ Մոսկվան փորձում է ցույց տալ, թե շարունակում է մնալ ազդեցիկ կայսրություն։

Դալաքյանը շեշտեց, որ ինքը ռուս ժողովրդի նկատմամբ թշնամաբար տրամադրված չէ, սակայն կարծում է, որ Ռուսաստանի ներկայիս ղեկավարության քաղաքականությունը վնաս է հասցնում հենց Ռուսաստանին։ Նրա դիտարկմամբ՝ պատերազմը հանգեցրել է մարդկային մեծ կորուստների, ժողովրդագրական խնդիրների և տնտեսական դժվարությունների, մինչդեռ Կրեմլը շարունակում է ճնշման քաղաքականություն վարել այլ երկրների նկատմամբ։ Քաղաքագետը զգուշացրեց, որ Հայաստանի համար իրական վտանգներ կան։ Նրա խոսքով՝ երկիրը շարունակում է ունենալ տնտեսական կախվածություն Ռուսաստանից, ինչը երևում է թե՛ տրանսպորտային ուղիների, թե՛ արտահանման և ներմուծման ոլորտներում։ Նա հիշեցրեց, որ արդեն նկատվում են սահմանափակումներ տնտեսվարողների նկատմամբ, և այդ ճնշումները կարող են խորանալ։
Լիլիթ Դալաքյանը նաև անդրադարձավ տարածաշրջանային մարտահրավերներին՝ նշելով, որ Իրանի շուրջ զարգացումները կարող են անդրադառնալ հայ-իրանական սահմանի և Հայաստանի արտաքին քաղաքական հնարավորությունների վրա։ Նրա խոսքով՝ Ռուսաստանը Հայաստանում ունի ոչ միայն տնտեսական, այլև քաղաքական ազդեցության լայն գործիքակազմ, ներառյալ գործակալական ցանցեր և տարբեր սոցիալական խմբերի վրա ազդեցության լծակներ։
Քաղաքագետը քննադատեց Հայաստան-Եվրամիություն հարաբերությունների վերաբերյալ հստակ ռազմավարության բացակայությունը։ Նա նկատեց, որ հասարակությանը բավարար չափով չի ներկայացվում, թե ինչ նպատակներ և ճանապարհային քարտեզ ունի Հայաստանը եվրոպական ուղղությամբ։ Դալաքյանի խոսքով՝ բազմաթիվ հռչակագրեր և հայտարարություններ կան, սակայն պարզ չէ, թե դրանք գործնական ինչ արդյունքներ են տալու։
Անդրադառնալով տարածաշրջանային հաղորդակցությունների թեմային՝ նա նշեց, որ դեռևս հստակ պատասխաններ չկան երկաթուղային կապերի, միջանցքային նախագծերի և հարևան երկրների դիրքորոշումների վերաբերյալ։ Նրա կարծիքով՝ հայ-թուրքական սահմանի բացման շուրջ լավատեսական սպասումները կարող են չարդարանալ, քանի որ Թուրքիան և Ադրբեջանը դեռևս պատրաստակամություն չեն ցուցաբերում հիմնական քաղաքական հարցերում առաջընթաց գրանցելու համար։
Դալաքյանը թերահավատություն հայտնեց նաև խաղաղության պայմանագրի շուտափույթ ստորագրման վերաբերյալ։ Նրա գնահատմամբ՝ Ադրբեջանի ղեկավարությունը շարունակում է օգտագործել Հայաստանի ներքաղաքական զարգացումները որպես լրացուցիչ հիմնավորում նոր պահանջներ առաջադրելու համար։ Քաղաքագետը նկատեց, որ Ալիևի հայտարարություններն ու սահմանազատման գործընթացի դանդաղ ընթացքը վկայում են, որ Բաքուն դեռ չի հրաժարվել ճնշման քաղաքականությունից։
Խոսելով Ռուսաստանի հնարավոր գործողությունների մասին՝ Լիլիթ Դալաքյանը կարծիք հայտնեց, որ Մոսկվայի հիմնական նպատակը Հարավային Կովկասը սեփական ազդեցության գոտում պահելն է։ Նրա համոզմամբ՝ ցանկացած հայկական իշխանություն, որը կփորձի դիվերսիֆիկացնել արտաքին քաղաքականությունը և նվազեցնել կախվածությունը մեկ կենտրոնից, բախվելու է Ռուսաստանի դիմադրությանը։
Հետընտրական անկայունության վտանգը կարող է պայմանավորված լինել ոչ այնքան քաղաքական ուժերի պայքարով, որքան տնտեսական և սոցիալական խնդիրներով։ Նրա կարծիքով՝ եթե Ռուսաստանը կիրառի իր տնտեսական լծակները, ապա տարբեր ոլորտներում կարող են առաջանալ դժգոհություններ, որոնք կարտահայտվեն բողոքի գործողությունների տեսքով։

Դալաքյանը նշեց, որ Հայաստանում հասարակական բևեռացումն արդեն չափազանց խորն է դարձել։ Նրա համոզմամբ՝ տարբեր ներքին հակամարտություններ և աղմկահարույց թեմաներ հաճախ բարձրաձայնվում են, սակայն դրանց հետևանքով իրական լուծումներ չեն առաջարկվում, ինչը խորացնում է անվստահությունը պետական համակարգի նկատմամբ։ Անդրադառնալով միջազգային զարգացումներին՝ քաղաքագետը գնահատեց, որ ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի և Չինաստանի ղեկավար Սի Ծինփինի հանդիպումը շոշափելի արդյունքներ չի տվել։ Նրա կարծիքով՝ Վաշինգտոնը փորձում էր Պեկինից ստանալ աջակցություն Իրանի նկատմամբ ճնշում գործադրելու հարցում, սակայն Չինաստանը պահպանեց իր անկախ դիրքորոշումը և չգնաց նման պարտավորությունների։
Լիլիթ Դալաքյանը նմանապես գնահատեց նաև Վլադիմիր Պուտինի այցը Չինաստան։ Նա նշեց, որ Ռուսաստանը շահագրգռված էր առաջ մղել «Սիբիրի ուժ‑2» գազատարի նախագիծը, սակայն այցի ավարտին կոնկրետ արդյունքներ չարձանագրվեցին։ Նրա դիտարկմամբ՝ Չինաստանը կարողացավ պահպանել առավել շահավետ դիրք՝ առանց լուրջ զիջումների։ Քաղաքագետը զգուշացրեց, որ Հորմուզի նեղուցի շուրջ հնարավոր զարգացումները կարող են լուրջ տնտեսական հետևանքներ ունենալ ամբողջ աշխարհի համար՝ սկսած էներգակիրների գների աճից մինչև քաղաքական անկայունություններ տարբեր երկրներում։
Անդրադառնալով Ուկրաինայի նախագահ Զելենսկու Հայաստան այցին՝ Դալաքյանը նշեց, որ Հայաստանը պետք է համագործակցի բոլոր այն երկրների հետ, որոնք կարևոր դեր են խաղում միջազգային անվտանգության համակարգում։ Նրա կարծիքով՝ Ուկրաինան այսօր կարևոր դեր ունի եվրոպական անվտանգության ապահովման գործում, և Հայաստանի համար բնական է նման շփումների զարգացումը։
Լիլիթ Դալաքյանը նաև քննադատեց ռուսական որոշ պաշտոնյաների արձագանքները Զելենսկու այցին՝ նշելով, որ դրանք հաճախ կառուցված են քարոզչական մոտեցումների վրա։ Նա ընդգծեց, որ հակառուսական տրամադրությունները Հայաստանում պայմանավորված չեն միայն ներքաղաքական գործոններով, այլ նաև Ռուսաստանի քաղաքականությամբ Հայաստանի նկատմամբ։
Ֆոսֆորային զինատեսակների թեմային անդրադառնալով՝ քաղաքագետը նշեց, որ անհրաժեշտ է փաստերի հիման վրա պարզել դրանց ծագումը և չբավարարվել միայն քաղաքական հայտարարություններով։ Նրա խոսքով՝ այդ հարցում անհրաժեշտ է իրական հետաքննություն և ապացույցների ներկայացում։
Ամփոփելով Հայաստանի ներքաղաքական իրավիճակը՝ Լիլիթ Դալաքյանը խոստովանեց, որ իրեն անհանգստացնում է նախընտրական պայքարի լեզուն և որակը։ Նա ցավով արձանագրեց, որ քաղաքական բանավեճերում հաճախ օգտագործվում է ոչ պատշաճ բառապաշար, ինչը չի համապատասխանում հայ ժողովրդի պատմական և մշակութային ժառանգությանը։

Քաղաքագետը եզրափակեց, որ Հայաստանը մոտ ապագայում կարող է բախվել լուրջ արտաքին և ներքին մարտահրավերների։ Նրա կարծիքով՝ անհրաժեշտ է ոչ թե կենտրոնանալ կարճաժամկետ քաղաքական պայքարի վրա, այլ մշակել երկարաժամկետ ռազմավարություններ, որոնք կօգնեն երկրին դիմակայել առաջիկա վտանգներին և խուսափել նոր ծանր ցնցումներից։
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝
