Ընտրակաշառքների և վարչական ազդեցությունների նվազեցման պայմաններում այդ ուժերը կարող են կորցնել իրենց նախկին ընտրազանգվածի մի մասը։ Հայաստանի քաղաքական դաշտի կարևոր խնդիրներից մեկն այն է, որ ընտրակաշառքների և հին քաղաքական մեթոդների վրա հիմնված ուժերը զբաղեցնում են այն տարածքը, որտեղ կարող էր ձևավորվել առողջ և գաղափարական ընդդիմություն։
Աղասի Թադևոսյան
1inTV‑ն զրուցել է մշակութային մարդաբան Աղասի Թադևոսյանի հետ։ Զրույցի ընթացքում քննարկվում է հետընտրական Հայաստանի վիճակը՝ շեշտադրելով պետական սուբյեկտայնության և ինքնիշխանության վերականգնման կարևորությունը։ Թադևոսյանը քննադատում է ընդդիմադիր ուժերի պասիվությունն ու ընտրակաշառքների կիրառումը՝ դրանք դիտարկելով որպես արտաքին միջամտության և «տրոյական ձիու» քաղաքականության դրսևորումներ, որոնք նպատակ ունեն խարխլել ժողովրդավարական գործընթացների լեգիտիմությունը։ Տեքստում առանցքային տեղ է զբաղեցնում Հայաստանի արտաքին քաղաքական վեկտորի փոփոխությունը, որտեղ դեպի Եվրոպա ձգտումը դիտվում է ոչ թե որպես վերջնանպատակ, այլ որպես ինքնուրույնության և ստանդարտների բարձրացման միջոց։ Զրույցը նշում է, որ հայ հասարակությունը մերժում է անցյալի կախվածության մոդելները՝ ընտրելով գործընկերային հարաբերությունների և ազգային ինքնիշխան պետության կայացման ուղին։

Աղասի Թադևոսյանը հետընտրական իրավիճակի վերաբերյալ նշեց, որ հասարակության մեջ իրական անորոշություն չի տեսնում, սակայն, իր դիտարկմամբ, գոյություն ունի արհեստականորեն ձևավորվող անորոշության պատրանք։ Նա կարծում է, որ ընտրությունների լեգիտիմությունը կասկածի տակ դնելու փորձերը հիմնականում քաղաքական բնույթ ունեն և չեն արտացոլում գործընթացի ամբողջական պատկերը։ Հատկապես ուշադրության է արժանի այն հանգամանքը, որ ընտրությունների արդյունքները չընդունող քաղաքական ուժերից ամենապասիվը հենց ԲՀԿ‑ն է։ Նա նշեց, որ եթե այդ ուժը համոզված է իր դիրքորոշման ճշմարտացիության մեջ, ապա պետք է առավել ակտիվ դերակատարում ունենար հետընտրական գործընթացներում։
Մարդաբանը դիտարկեց, որ ընտրությունների ոչ լեգիտիմ լինելու մասին հիմնական խոսույթը հնչում է Ռուսաստանից։ Նրա գնահատմամբ՝ միջազգային դիտորդական առաքելությունների և տարբեր կառույցների մեծ մասը ընտրությունները գնահատել է որպես լեգիտիմ և ընդունելի։ Աղասի Թադևոսյանը կարծում է, որ որոշ քաղաքական ուժերի և Ռուսաստանի միջև գոյություն ունի փոխկապակցված քաղաքական վարքագիծ, որի նպատակն է կասկածի տակ դնել ընտրությունների արդյունքները։
Նա ընդգծեց, որ ընտրակաշառքների վերաբերյալ բազմաթիվ քրեական գործեր և վարույթներ են հարուցվել, իսկ այդ երևույթը, ըստ նրա, լրջորեն վնասել է ընտրական գործընթացի որակը։ Թադևոսյանը հիշեցրեց, որ իրավապահ մարմինները հարյուրավոր դեպքեր են արձանագրել, որոնք վերագրվում են ընդդիմադիր ուժերի ներկայացուցիչներին։
Աղասի Թադևոսյանը նշեց, որ ընդհանուր առմամբ ընտրական գործընթացը եղել է թափանցիկ, կիրառվել են վերահսկողության տարբեր մեխանիզմներ, և առանձին խախտումները չեն կարող ամբողջ ընտրական գործընթացը ոչ լեգիտիմ դարձնել։ Նրա կարծիքով՝ վիճահարույց տեղամասերի հարցը պետք է լուծվի իրավական ճանապարհով՝ համապատասխան մարմինների միջոցով։
Անդրադառնալով հնարավոր վերաքվեարկության թեմային՝ մշակութային մարդաբանը նշեց, որ եթե նույնիսկ նման որոշում ընդունվի, ապա այն, իր կարծիքով, ավելի շատ վնաս կհասցնի ընտրությունների արդյունքները բողոքարկող ուժերին։ Նա կարծում է, որ ընտրակաշառքների և վարչական ազդեցությունների նվազեցման պայմաններում այդ ուժերը կարող են կորցնել իրենց նախկին ընտրազանգվածի մի մասը։ Հայաստանի քաղաքական դաշտի կարևոր խնդիրներից մեկն այն է, որ ընտրակաշառքների և հին քաղաքական մեթոդների վրա հիմնված ուժերը զբաղեցնում են այն տարածքը, որտեղ կարող էր ձևավորվել առողջ և գաղափարական ընդդիմություն։ Նրա կարծիքով՝ այդ հանգամանքը խոչընդոտում է նոր քաղաքական ուժերի կայացմանը։

Անդրադառնալով Հայաստանի և Եվրոպական միության հարաբերություններին՝ Աղասի Թադևոսյանը նշեց, որ Հայաստանի նկատմամբ Ռուսաստանի դժգոհության պատճառը ոչ թե եվրոպական ինտեգրման մասին օրենքն է, այլ Հայաստանի ինքնուրույն քաղաքականության ձգտումը։ Նա համոզված է, որ եթե նույնիսկ այդ օրենքը չընդունվեր, Ռուսաստանը կգտներ այլ պատճառներ ճնշում գործադրելու համար։ Հայաստանը փորձում է բարձրացնել իր ինքնիշխանության և սուբյեկտայնության աստիճանը՝ դառնալով ավելի ինքնուրույն դերակատար միջազգային հարաբերություններում։ Նրա խոսքով՝ հենց դա է հիմնական պատճառը, որ Ռուսաստանի քաղաքական շրջանակներում դժգոհություն է առաջացնում։
Դեպի Եվրոպա ճանապարհը երկար և բարդ գործընթաց է, որը պահանջում է ներքին լայնածավալ բարեփոխումներ, կառավարման համակարգի կատարելագործում, օրենքների և ստանդարտների համապատասխանեցում եվրոպական չափանիշներին։ Սակայն նա ընդգծեց, որ Հայաստանի համար ամենակարևոր նպատակը ոչ թե անպայման Եվրամիության անդամ դառնալն է, այլ սեփական ինքնիշխանության ամրապնդումը։
Աղասի Թադևոսյանը կարծում է, որ ժամանակակից աշխարհում առավել արդյունավետ են ոչ թե կոշտ բլոկային հարաբերությունները, այլ ճկուն համագործակցային նախագծերը տարբեր երկրների հետ։ Նրա համոզմամբ՝ Հայաստանը պետք է կարողանա տարբեր ոլորտներում համագործակցել տարբեր պետությունների հետ՝ ելնելով սեփական շահերից։
Անդրադառնալով հայ-ռուսական հարաբերություններին՝ նա նշեց, որ Հայաստանը և Ռուսաստանը գործընկեր պետություններ են, սակայն Հայաստանը պարտավոր չէ ընդունել իրեն վերապահված ստորադաս դերակատարություն։ Թադևոսյանի խոսքով՝ անկախության տարիներին ձևավորվել է նոր սերունդ, որը ցանկանում է տեսնել ինքնուրույն և ինքնիշխան պետություն։ Հայաստանի քաղաքացիները տարբեր ընտրությունների ընթացքում իրենց ձայնով բազմիցս ցույց են տվել, որ կարևորում են պետության սուբյեկտայնությունն ու անկախ որոշումներ կայացնելու իրավունքը։ Նա կարծում է, որ այդ գործընթացը շարունակվում է նաև այսօր։

Ամփոփելով՝ Աղասի Թադևոսյանը նշեց, որ Հայաստանի հիմնական խնդիրը ոչ թե այս կամ այն դաշինքի անդամ դառնալն է, այլ ուժեղ, ինքնիշխան և միջազգային հարաբերություններում ինքնուրույն որոշումներ կայացնող պետություն կառուցելը։ Նրա խոսքով՝ միայն այդ ճանապարհով կարելի է ապահովել ազգային ինքնության և պետականության երկարաժամկետ պահպանումը։
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝
