Չկա Արցախ առանց Հայաստան: Եվ այս հարցին պետք է մոտենալ չափազաց լուրջ: Չի կարելի թույլ տալ, որ էմոցիան խեղդի բանականությանը: Չպետք է թույլ տալ, որ Արցախը հերոսաբար հայաթափվի, այլ պետք է ամեն ինչ անել Արցախը հայկական պահելու համար: Հալվա ասելով բերան չի քաղցրանա, իրականություն կա, որի հետ հարկավոր է հաշվի նստել:
Վիգեն Խաչատրյան
Պետրոս Ղազարյանի հյուրն է ԱԺ «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության պատգամավոր Վիգեն Խաչատրյանը:
Զրույցն ընթացել է Հայատան-Արցախ ճակատագրի, ինչպես ընդդիմության մեղադրանքների մասին:
Վիգեն Խաչատրյանը, պատասխանելով հաղորդավարի հնչեցրած հարցին, որ իշխանությունը զբաղված է միայն ՀՀ անվտանգության հարցերով, մի կողմ է թողել Արցածին, ասաց, որ իրենք Արցախը և Հայաստանը չեն առանձնացրել, սեպ չեն խրում: Իրենք հստակ գիտակցում են, որ Հայաստանի անցտանգության հարցերի լուծումից է կախված նաև Արցախի ճակատագիրը: Արցախի մասին ոչ ոք չի մոռացել կամ մի կողմ չի դրել: Չկա որևէ միջազգային հանդիպում, որևէ պատեհ առիթ, որի ժամանակ ՀՀ ներկայացուցիչները չբարձրաձայնեն Արցախի մասին, չխոսեն Ալիևի ցեղասպան քաղաքականության մասին: Եվ Հայաստանն այսօր ամեն ինչ անում է, բայց դրանք մի օրում լուծվող հարցեր չեն, ժամանակ է պետք, միջազգայն կոսնոլիդացիա է պետք: Հայաստանի անվտանգային հարցերով է լուծվում նաև Արցախի հարցերը: Չկա Արցախ առանց Հայաստան: Եվ այս հարցին պետք է մոտենալ չափազաց լուրջ: Չի կարելի թույլ տալ, որ էմոցիան խեղդի բանականությանը: Չպետք է թույլ տալ, որ Արցախը հերոսաբար հայաթափվի, այլ պետք է ամեն ինչ անել Արցախը հայկական պահելու համար: Հալվա ասելով բերան չի քաղցրանա, իրականություն կա, որի հետ հարկավոր է հաշվի նստել: Այդ իրականությունն այն է ասում, որ ողջ աշխարհը պատրաստ է քննարկել Արցախի հայերի իրավունքները, բայց երբ խոսք է գնում, որ Արցախը անկախ պետություն է, աշխարհն ասում է, որ այդ հարցով ասելու բան չունի, թող Հայաստանն ու Ադրբեջանը իրար մեջ հասկանան այդ:
Մենք այսօր ռազմական բախման չենք կարող գնալ: Չենք կարող գնալ Բաքուն գրավել: Լավ թ, թե վատ, մեր հարևանները նրանք են ու մենք ուզենք թե ոչ, պիտի հարաբերվենք նրանց հետ: Հակառակ դեպքում կամ մենք պիտի վերանանք, կամ՝ նրանք: Մենք այսօր հասել ենք նրան, որ առաջին անգամ Ալիևը պաշտոնապես հայտարարեց, որ Հայաստանի նկատմամբ տարածքային պահանջ չունի: Ու նույնիսկ եթե նրանք փորձում են այլ մոտեցում ցուցաբերել «զանգեզուրյան միջանցք» ասվածին, ապա հայկական կողմը լրիվությամբ պաշտպանում է իր շահերը: Բնականաբար Ադրբեջանն այսօր փորձում է հաղթողի դիրքերից հանդես գալ և կորզել այն, ինչ հնարավոր է: Բայց եթե ուշադիր նայենք, ապա կնկատենք, որ Ադրբեջանն այլևս չունի այն հռետորաբանությունը, որ ուներ որոշ ժամանակ առաջ: Եթե առաջ ասում էր, որ Արցախի հարց չկա, դա իր ներքին հարցն է, ապա այսօր ընդունում է, որ Արցախի հարց կա: Իսկ մենք, քանի որ չենք կարող ուժի միջոցով հարց լուծել, ապա պետք է դանդաղ և կայուն մոտեցում ցուցաբերել: Այսքան տարիների ընթացքում Արցախի հարցի շուրջ անվստահության ծայրահեղ անվստահության մթնոլորտ է ձևավորվել և մեկ երկու օրվա բան չէ այդ ամենը կարգավորելը:
Իշխանությանը մեղադրողները ի՞նչ են արել Արցախի համար: Վ. Խաչատրյանը մի օրինակ բերեց, ասելով, որ սա նման է մի դեպքի, երբ մի մարդ մյուսին շենք հանձնի և հետո այդ երկրորդ մարդուն մեղադրեն շենքի սխալ շահագործման համար, որովհետև շենքը փլվել է, մինչդեռ շենքը հանձնողը յուրացրել է այդ շենքի կառուցման համար նախատեսված շինանյութի մեծ մասն ու ոչ թե շենք է հանձնել, այլ ավերվող մի փլատակ:
Վիգեն Խաչատրյանն ասաց, որ դեռ 2021թ. քարոզարշավի ժամանակ պարզ էր, որ մարդիկ ամենից առաջ խաղաղություն են ուզում: Սերժ Սարգսյանն ինչո՞ւ էր ասում, որ եթե շարունակենք Կարս, Կարս երգել, ապա ստիպված ենք լինելու նաև Ստեփանակերտ-Ստեփանակերտ երգել: Դա՞ էր իրենց պահածը:
Վիգեն Խաչատրյանն ասաց, որ Հայաստանում ով կլինի իշխանություն, որոշում է ժողովուրդը և ժողովուրդն արդեն իր որոշումը կայացրել է 2021թ.: Եթե ժողովուրդը գտնի, որ իրենք պետք է չլինեն, ապա իրենք չեն լինի: Բայց ընդդիմությունը նույնիսկ ընտրություն էլ չի ուզում: Նրանք պարզապես դժգոհում են և վերջ: Նրանք նույնիսկ ընդդիմություն էլ չեն, այլ ռևանշիստներ: Ընդդիմությունը նա է, ով եղած խնդիրների համար այլընտրանքային լուծումներ է առաջարկում: Իսկ ի՞նչ են արել ռևանշիստները Հայաստանի ու Արցախի համար: Եթե սիրեին ու մտահոգվեին, ապա բնաչկությունը տասը կամ քսան տոկոսով կավելացնեին: Ինչո՞ւ են Արցախի նախկին ղեկավարները ապրում այստեղ, ոչ թե Արցախում: Ի՞նչ են պատրաստվում անել: Գալ իշխանության և Հայաստանը նորից պառկեցնել ռուսների իշխանության տա՞կ: Առանց այն էլ իրենց օրոք Պուտինը միլիարդների զենք վաճառեց Ադրբեջանին, դե թող կանգնեցնեին, եթե կարող են: Ապա էլ ի՞նչ իմաստ ունի դժգոհել հուզական հողի վրա: Նրանցից որ մեկի տակը քանդում ես, տասնյակ միլիոնների հարստություն կա: Չի կարելի ուղղակի ճռճռան բաներ ասել ու մի կողմ քաշվել: Մի՞թե չեն հասկանում, որ չպետք է թույլ տալ, որ Ադրբեջանը Արցախի սեպարատիստական տարածք համարի և զորքերով ներխուժի այնտեղ: Չէ որ պատասխանատվության գիտակցման հարց ու մակարդակ պիտի լինի:
Տեսանյութն ամբողջությամբ՝
https://www.facebook.com/watch/live/?ref=watch_permalink&v=1064866344475833