Հայի Նամա­կը Հրեա­յին

Ես չեմ ուրա­խա­նում և չեմ անտե­սում անմեղ իսրա­յելցի­նե­րի, երե­խա­նե­րի և խաղա­ղա­սերնե­րի ողբերգա­կան մահե­րը Գազա­յի հատվա­ծում: Իմ հիասթա­փությունն ուղղված է Իսրա­յե­լի կառա­վա­րությա­նը և նրանց, ովքեր գոհ են այս երկրի բնիկ ժողովրդի նկատմամբ իսրա­յե­լա­կան օկուպա­ցիա­յի ներկա­յիս վիճա­կից:

Նշան Պալեան

Պատասխան Իմ Սիրե­լի Ընկեր Հելեն Շերման Ուեյդին Եւ Իմ Իսրա­յելցի Ընկերնե­րին:

Սիրե­լի՛ Հելեն,

Լինե­լով հուդա­յա­կա­նություն չդա­վա­նող և Իսրա­յե­լում բնակվող հայ՝ ես հայտնվել եմ դժվա­րին իրա­վի­ճա­կում: Ես անձամբ եմ զգա­ցել Իսրա­յե­լի դրա­կան կողմերն իմ իսրա­յելցի ընկերնե­րի շնորհիվ:  Նույնիսկ  ավագ որդուս և կնոջս  ծննդա­բե­րության ժամա­նակ փրկել է իսրա­յելցի հրեա ուղղա­փառ բժիշկ: Մեր բիզնե­սը և համբա­վը բարգա­վա­ճել են մեր իսրա­յելցի հաճա­խորդնե­րի և բարի անհատնե­րի շնորհիվ, ինչպի­սիք են հանգուցյալ Նուտիտ Կեդա­րը, Նիրիտ Շալև Խալիֆան և շատ ուրիշներ: Մեր ցուցադրություննե­րը Իսրա­յե­լի թանգա­րաննե­րում և նույնիսկ Սմիթսոնյա­նում հնա­րա­վոր եղան մեր հրեա իսրա­յելցի ընկերնե­րի շնորհիվ:  Իսրա­յե­լի կառա­վա­րության կողմից,  ի թիվս այլ բանե­րի նույնիսկ թողարկվել են իմ մորը և Երուսա­ղե­մում գտնվող Հայկա­կան խեցե­գործությա­նը նվիրված‑ի փոստա­յին նամա­կա­նիշներ: Չնա­յած իմ իսրա­յելցի և հրեա ընկերնե­րի հետ ունե­ցած այս հրա­շա­լի փորձա­ռություննե­րին, ես չեմ կարող լռել, երբ ակա­նա­տես եմ լինում իմ պաղեստինցի ընկերնե­րի շարունա­կա­կան նվաստացմա­նը դաժան և դաժան օկուպա­ցիա­յի վերջին 50 տարի­նե­րի ընթացքում:

Կարև­որ եմ համա­րում հստակ նշել, որ ես չեմ ուրա­խա­նում և չեմ անտե­սում անմեղ իսրա­յելցի­նե­րի, երե­խա­նե­րի և խաղա­ղա­սերնե­րի ողբերգա­կան մահե­րը Գազա­յի հատվա­ծում: Իմ հիասթա­փությունն ուղղված է Իսրա­յե­լի կառա­վա­րությա­նը և նրանց, ովքեր գոհ են այս երկրի բնիկ ժողովրդի նկատմամբ իսրա­յե­լա­կան օկուպա­ցիա­յի ներկա­յիս վիճա­կից: Ես իմ ողջ կյանքն ապրել եմ Պաղեստինում/Իսրայելում և ոչ մի տարբե­րություն չեմ դնում իմ իսրա­յելցի և պաղեստինցի ընկերնե­րի միջև. նրանք բոլորն էլ խորը սիրով են լցված իրենց ընտա­նիքնե­րի և ընկերնե­րի հանդեպ:

Ես չեմ կարող լռել, երբ ակա­նա­տես եմ լինում հազա­րա­վոր անմեղ պաղեստինցի խաղաղ բնա­կիչնե­րի, այդ թվում՝ ավե­լի քան 3500 անմեղ երե­խա­նե­րի անի­մաստ կոտո­րա­ծը, որոնք չեն աջակցում Համա­սի նման կազմա­կերպություննե­րին։ Թեև ես որպես հայ չեմ աջակցում Ադրբե­ջա­նի կառա­վա­րությա­նը, բայց ես դուրս կգա­յի փողոց՝ դատա­պարտե­լու այն իրա­վի­ճա­կը, երբ ռմբա­կո­ծության  ենթարկվեին 8000 խաղաղ բնա­կիչներ՝ անկախ իմ ազգությունից։ Ես չեմ կարող հրա­ժարվել իմ մարդա­սի­րությունից՝ հանուն ազգայնա­կա­նության։

Ինչպես նշում է իմ հերոս Գեդեոն Լևին իր վերջին հոդվա­ծում. «մութ ամպ է իջնում Իսրա­յե­լի վրա: Իմ նման ձախա­կողմյաննե­րը թիրա­խա­վորվում են  ազգայնա­կա­նություն որակվե­լով։ Այս հակա­մարտությունը չունի ռազմա­կան լուծում, բացարձա­կա­պես ոչ մի կերպ, եթե միայն չենք ցանկա­նում 6 միլիոն պաղեստինցի­նե­րի տեղա­հա­նել իրենց պատմա­կան հայրե­նի­քից, այնպես ինչպես 120,000 հայեր տեղա­հանվե­ցին, և աշխարհը լռեց»:

Կրկնեմ՝ ես որպես հայ հայտնվում եմ դժվա­րին իրա­վի­ճա­կում, քանի որ Իսրա­յե­լին քննա­դա­տե­լը կարող է հակա­սե­մի­տիզմի մեղադրանքնե­րի հանգեցնել: Սակայն խիղճս թույլ չի տա, որ լռեմ՝ վախե­նա­լով վիրա­վո­րել իմ հրեա և իսրա­յելցի ընկերնե­րի զգացմունքնե­րը։

Ձեզ եմ ուղարկում իմ ողջ սերն ու հարգանքը:

Աղբյուրը բնագրով՝

https://www.facebook.com/armenianceramics/posts/6833742150017652