Ճնշումներն Ուժե­ղա­նա­լու Են, Պետք Է Պատրաստ Լինել

Այս իշխա­նություննե­րը ևս երբեք չեն հայտա­րա­րել, որ պատրաստվում են դուրս գալ ՀԱՊԿ-ից կամ ԵԱՏՄ-ից ու այն ինչ հիմա կատարվում է, ոչ թե նպա­տա­կա­յին-ծրագրա­յին է, այլ իրա­վի­ճա­կա­յին, քանի որ իշխա­նություննե­րը հավա­նա­բար տեսնում են, որ այլ ելք չի մնա­ցել։ Բայց ԵՄ անդա­մի թեկնա­ծության համար դիմե­լիս հարկա­վոր է հասկա­նալ, թե մենք ինչո՞ւ ենք  ուզում դառնալ մեծ Եվրո­պա­յի մի մասը, և բացի դրա­նից էլ ԵՄ‑ը ինչքա­նով է մեզ վստա­հե­լի գործընկեր համա­րում։

Նինա Կարա­պետյան

1inTV-ին զրուցել է իրա­վա­պաշտպան Նինա Կարա­պետյանցի հետ։

Իրա­վա­պաշտպա­նը, անդրա­դառնա­լով այն հարցին, որ  ԵՄ թեկնա­ծուի կարգա­վի­ճա­կի հայտ ներկա­յացնող Հայաստա­նը բավա­կան լուրջ աշխա­տանք ունի անե­լու, շեշտեց, որ այդ աշխատքնը վերա­բե­րում է թե՛ իշխա­նությա­նը, թե՛ հասա­րա­կությա­նը, ընդ որում պետք է առանձնացնել այդ երկուսին միմյանցից։ Հայաստա­նում տարի­նե­րով ոչ մի աշխա­տանք չի արվել այլ կողմի հետ համա­գործակցե­լու առումով։ Ո՛չ նախորդ և ո՛չ էլ ներկա­յիս իշխա­նություննե­րը նպա­տա­կադրված չեն եղել կողմնո­րո­շում փոխե­լու հարցում։ Հավա­նա­բար բոլորն էլ լավ են հիշում, թե ինչպես դեռ Սերժ Սարգսյա­նի ժամա­նակ մեկ գիշե­րում եվրաա­սո­ցացման ուղղությամբ կատարվող աշխա­տանքնե­րը զրո­յա­ցան ու Հայաստանն անդա­մակցեց ԵԱՏՄ-ին։ Այս իշխա­նություննե­րը ևս երբեք չեն հայտա­րա­րել, որ պատրաստվում են դուրս գալ ՀԱՊԿ-ից կամ ԵԱՏՄ-ից ու այն ինչ հիմա կատարվում է, ոչ թե նպա­տա­կա­յին-ծրագրա­յին է, այլ իրա­վի­ճա­կա­յին, քանի որ իշխա­նություննե­րը հավա­նա­բար տեսնում են, որ այլ ելք չի մնա­ցել։ Բայց ԵՄ անդա­մի թեկնա­ծության համար դիմե­լիս հարկա­վոր է հասկա­նալ, թե մենք ինչո՞ւ ենք  ուզում դառնալ մեծ Եվրո­պա­յի մի մասը, և բացի դրա­նից էլ ԵՄ‑ը ինչքա­նով է մեզ վստա­հե­լի գործընկեր համա­րում։ 

Իրա­վա­պաշտպա­նը հիշեցրեց, որ դիվա­նա­գի­տա­կան լեզուն մի բան է, կատարվող իրա­կան գործո­ղություննե­րը մեկ ուրիշ բան։ Վարչա­պե­տը շատ լավ ելույթ է ունե­ցել ԵՄ-ում, բայց դա զրո է, եթե ելույթը շարունա­կող գործո­ղություններ չկան։ Օրի­նակ ինչպե՞ս կարող է ԵՄ‑ը հավա­նության արժա­նացնել Հայաստա­նին թեկնա­ծուի անդա­մություն տալու հարցը, եթե երև­ա­նում՝ Զվարթնոցնում նրանց անձնագրե­րը ստուգե­լու են ռուս սահմա­նա­պահնե­րը։

Նինա Կարա­պետյանցը նաև անդրա­դարձ կատա­րեց այն բանին, որ ինչ որ առումով Ռուսաստա­նը սկսել է ավե­լի լուրջ վերա­բերվել Հայաստա­նին, քանի որ, եթե սրա­նից առաջ խոսում են մարգա­րի­տա սիմոնյաննե­րը կամ հակա­դարձում էր արվում Զախա­րո­վա­յի մակարդա­կով, ապա հիմա արձա­գանքում է Լավրո­վը։ Սա իհարկե ինչ որ մեծ բան չէ, ընդա­մե­նը փոքրիկ ցուցիչ, բայց միևնույն է բոլոր գործո­ղություննե­րը ավե­լորդ են, եթե չկա ռուսա­կան ստրկությունից ազատվե­լու և Եվրո­պա գնա­լու իրա­կան գաղա­փա­րա­կան ծրա­գիր։ Հանրությունը պետք է հասկա­նա, որ ոչ թե պետք է փող հավա­քի և իր որդուն ուղարկի Եվրո­պա, որովհետև այնտեղ նորմալ կրթություն, դատաի­րա­վա­կան համա­կարգ կա, օրենք կա, մարդիկ լավ են ապրում, այլ պետք է այդ լավը բերել այստեղ։ 

Խոսե­լով դատաի­րա­վա­կան համա­կարգի մասին՝ Կարա­պետյանցը նշեց, որ  բազմա­թիվ աշխա­տանքներ կան անե­լու։ Ու եթե իշխա­նության մարմիննե­րի որոշ ներկա­յա­ցուցիչներ հայտա­րա­րում են, որ իրենք գոհ են իբրև թե կատարվող փոփո­խություննե­րից, ապա միայն այն պատճա­ռով, որ իրենց նկատմամբ դեռևս քրեա­կան գործեր չեն հարուցվել, հակա­ռակ դեպքում նրանք ևս միանգա­մից հայտա­րա­րե­լու են, որ անարդա­րություն է տեղի ունե­նում։

Գալով նրան, որ Հայաստա­նում ընթա­նում է ռուսա­կան ալիքնե­րը փակե­լու միտում է նկատվում, Կարա­պետյանն ասաց, որ դա լրիվ անօ­գուտ է, եթե իրա­կան ազդե­ցությունից դուրս գալու ոչ մի հիմնա­կան քայլ չի արվում, մինչդեռ պետք է արվեն՝ սկսած վարձկան քայլե­րից, մինչև այդ ալիքներ ու խմբեր, որոնք ուղիղ հակաիշխա­նա­կան, հակա­կա­ռա­վա­րա­կան կոչեր են հնչեցնում ու այստեղ իշխա­նությա­նը սիրել-չսի­րե­լը կապ չունի։ Մեր իշխա­նությունն է, մեր խնդի­րը, եթե ժողո­վուրդը կարի­քը զգա, ապա կփո­խի իր իշխա­նությա­նը ու Ռուսաստա­նը, չէ, որ պետք է նման կոչե­րով զբաղվի։ 

Նինա Կարա­պետյանցը հիշեցրեց, որ Հայաստա­նը Ռուսաստա­նի համար միշտ էլ մանրադրամ է եղել ու այդպես էլ կլի­նի, քանի դեռ մենք շարունա­կում ենք մնալ նրա ազդե­ցության տակ։ Այո՛, այդ դուրս գալը հեշտ չի լինե­լու ու մենք բազմա­թիվ ճնշումնե­րի ենք ենթարկվե­լու, բայց աշխարհում չկա որևէ պետություն, որը ճնշման չենթարկվի, իսկ մենք այնքան փոքր երկիր ենք, որ այսպես թե այնպես ենթարկվե­լու ենք ճնշումնե­րի։ Բայց մենք դրան պիտի դիմա­նանք՝ հասկա­նա­լով, որ դա այն գինն է, որ վճա­րե­լու ենք իրոք անկա­խա­նե­լու համար։ Մենք 90-ականնե­րին մեծ դժվա­րություններ ենք կրել, բայց դրան դիմա­ցել ենք, որովհետև հասկա­նում էինք դիմա­նա­լու արժե­քը։ նույնը հիմա է լինե­լու։ Պատրաստվել է պետք։

Հարցազրույցը՝