Եվրո­պա­յում Մեզ Սպա­սող Կա

Շատ կարև­որ է ունե­նալ օրի­նակ մի վարչություն, որը զբաղված կլի­նի բացա­ռա­պես ՍԵՊԱ-ով այլ ոչ թե մի փոխնա­խա­րա­րի վրա դնել և՛ ՍԵՊԱ‑ի շրջա­նակնե­րով նախա­տեսված աշխա­տանքի կատարման ու վերահսկման ծանրությունը, մյուս կողմից ծանրա­բեռնել այլ գործա­ռույթնե­րով։ Բնա­կա­նա­բար այդ դեպքում շատ բան արվում ու արվե­լու է հապճեպ, թերի, կիսատ-պռատ։

Լուսի­նե Հակոբյան

1inTV‑ը զրուցել է Հայաստան-ԵՄ պլատֆորմի հայաստանյան համա­նա­խա­գահ, իրա­վա­բան Լուսի­նե Հակոբյա­նի հետ։ Զրույցի ընթացքում քննարկվել է եկող տարվա գարնա­նը Հայաստա­նում տեղի ունե­նա­լիք Եվրո­պա­կան քաղա­քա­կան համայնքի 8‑րդ գագաթնա­ժո­ղովն ու այլ առնչվող հարցեր։

Լուսի­նե Հակոբյա­նը բարձր է գնա­հա­տել սպասվող միջո­ցա­ռումը՝ նշե­լով, որ այդ գագաթնա­ժո­ղովն իր մեջ ընդգրկում է ԵԱՀԿ կազմում գտնվող երկրնե­րը, որին քաղա­քա­կան պատճառնե­րով չեն մասնակցում Բելա­ռուսն ու Ռուսաստա­նը։ Այդ գագաթնա­ժո­ղո­վը շատ կարև­որ է իր էությամբ։ Գագթնա­ժո­ղո­վի ժամա­նակ հավաքվում են մոտ 40 եվրո­պա­ցի առաջնորդներ, քննարկում են կարև­ո­րա­գույն հարցեր ու այն, որ այդ գագաթնա­ժո­ղովն ացնկացվե­լու է Հայաստա­նում, վկա­յում է այն լուրջ տրա­մադրվա­ծության մասին, որ Եվրո­պան ունի Հայաստա­նի նկատմամբ։ Անցկացվե­լիք գագաթնա­ժո­ղո­վը պատասխա­նում է նաև հոռե­տեսնե­րի  ու ռուսա­մետ ընդդի­մության այն հարցին, թե Եվրո­պա­յում ո՞վ է մեզ սպա­սում։ Եվրոյպաում մեզ սպա­սում է Եվրո­պան։ Դա արդեն անվի­ճե­լի է և Հայաստանն էլ իր հերթին շարունա­կում է դեպի ԵՄ իր ընթացքը, որը տեղի է ունե­նում փուլ առ փուլ։ Դա ևս հասկա­նա­լի, թեև բարդ ու դժվար ճանա­պարհ է։ Մենք չենք կարող միանգա­մից, առանց որևէ ներքին լուրջ փոփո­խություններ կատա­րե­լու միանգա­մից մտնել ԵՄ։ Հենց դրա համար է ստո­րագրվել ՍԵՊԱ‑ն, դրա համար ենք մենք «տնա­յին աշխա­տանք» ստա­ցել, որը պիտի կարո­ղա­նանք պատվով կատա­րել, հետո ստո­րագրենք հաջորդ փուլը, կատա­րենք այն, ինչը պահանջվում է որո­շա­կի նոր մակարդա­կին հասնե­լու համար և այսպես շարունակ։

Իրա­վա­բա­նը անդրա­դարձ կատա­րեց այս օրե­րին ՌԴ արտգործնա­խա­րար Լավրո­վի այցին և այդ ընթացքում նրա կողմից հնչած կարծիքնե­րին ու մեկնա­բա­նություննե­րին։ Լավրովն ըստ էության մեկ ասել էր, որ Հայաստա­նը սուվե­րեն պետությունն է, ինքն  է որո­շում թե ում հետ ինչ մակարդա­կի դիվա­նա­գի­տա­կան հարա­բե­րություններ հաստա­տի և զենք գնի, մյուս կողմից Ֆրանսիա­յին համա­րել էր թշնա­մի երկիր։ Բացի դրա­նից մենք տեսնում ենք նաև, որ Ռուսաստա­նը տարի­ներ շարունակ զինում էր հենց մեր թշնա­մուն։ Ու այս ամե­նի ֆոնին, երբ փակ խաղա­քարտ այլևս չկա ու բոլո­րի համար պարզ են, թե ով ինչպես է դիրքա­վորվել՝ առնվազն Հայաստա­նի ու Ադրբե­ջա­նի պարա­գա­յում, հայկա­կան կողմն ինչ որ անհասկա­նա­լի բան է ասում այն մասին, որ Երև­ա­նը Մոսկվա­յի հետ իր հարա­բե­րություննե­րը չի վերաֆորմա­տա­վո­րում, փոխա­նակ ավե­լի կոշտ ու հասցեա­կան խոսե­լու։

Հայաստան-ԵՄ հարա­բե­րություննե­րի լրջացմանն ուղղված հարցե­րի մասին Լուսի­նե Հակոբյանն այն տեսա­կե­տը հայտնեց, որ ԵՄ կողմից Հայաստա­նին տրվող գումարնե­րը, որոնք նպա­տակ ունեն նպաստել այն փոփո­խություննե­րի կայացմա­նը, որը թույլ կտա Հայաստա­նին իրա­պես շարժվել ԵՄ, պետք է կատարվեն էլ ավե­լի լուրջ և մանրակրկիտ ձևով ու միջոցնե­րով։ Մինչդեռ հիմա մենք խնդիրներ ունենք և՛ օրենսդրա­կան առումով, և՛ կադրե­րի։ Մենք նույնիսկ բավա­րար չափով կադրեր չունենք, որ պատասխա­նա­տու կլի­նեն օրի­նակ միայն ՍԵՊԱ‑ի շրջա­նակնե­րում նախա­տեսված հարցե­րով զբաղվե­լու համար։ Իրա­կա­նում շատ կարև­որ է ունե­նալ օրի­նակ մի հանձնա­ժո­ղով, որը զբաղված կլի­նի բացա­ռա­պես ՍԵՊԱ-ով այլ ոչ թե մի փոխնա­խա­րա­րի վրա դնել և՛ ՍԵՊԱ‑ի շրջա­նակնե­րով նախա­տեսված աշխա­տանքի կատարման ու վերահսկման ծանրությունը, մյուս կողմից ծանրա­բեռնել այլ գործա­ռույթնե­րով։ Բնա­կա­նա­բար այդ դեպքում շատ բան արվում ու արվե­լու է հապճեպ, թերի, կիսատ-պռատ։

Նույն իրա­վի­ճակն է օրի­նակ արդա­րա­դա­տա­կան համա­կարգում։ Մենք հիմա բավա­րար թվով դատա­վորներ չունենք, եղածն էլ ճզմված է հարուցված գործե­րի հսկա­յա­կան թվով։ Միայն վերաքննի­չում քրեա­կան գործե­րով զբաղվող 20 հոգի հազիվ լինի։ Որոշ հաշվարկներ ցույց են տալիս, որ սահմա­նա­փակ թվով դատա­վորներ մի քանի ամսում ստիպված են լինում ու լինե­լու մի քանի հարյուր գործով զբաղվել, ու դա այն դեպքում, երբ ժամա­նա­կը բառա­ցիո­րեն չի հերի­քում նիստե­րի գումարման, գործե­րի լսման, վճիռնե­րի համար։

Մենք միայն մի ելք ունենք կոնկրետ այս դեպքում։ Հարկա­վոր է ուսումնա­սի­րել եվրո­պա­կան փորձը, հասկա­նալ, թե նման ծանրա­բեռնվա­ծության պայմաննե­րում այնտեղ ինչպե՞ս են հարցե­րը կարգա­վո­րել, վերցնել այդ փորձը ու իրացնել այստեղ, բնա­կա­նա­բար հաշվի առնե­լով տեղա­յին առանձնա­հատկություննե­րը։

Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝