Քաղաքական համակարգը Հայաստանում շարունակում է մնալ անձակենտրոն, և ընտրողները հաճախ առաջնորդվում են ոչ թե ծրագրերով, այլ անհատներով։ Սա պայմանավորված է կուսակցությունների գաղափարական ու կազմակերպական թուլությամբ։
Արսեն Խառատյան
Armtimes‑ը զրուցել է արևելագետ, կոնֆլիկտաբան Արսեն Խառատյանի հետ։ Զրույցի ընթացքում քննարկվում են հայ-ռուսական լարված հարաբերությունները՝ կենտրոնանալով Փաշինյան-Պուտին վերջին հանդիպման անսպասելի հրապարակայնության և դրա քաղաքական հետևանքների վրա։ Արսեն Խառատյանը մեկնաբանում է Ռուսաստանի կողմից կիրառվող տնտեսական և էներգետիկ լծակները, որոնք օգտագործվում են որպես ճնշման միջոց Հայաստանի ինքնիշխան որոշումների դեմ։ Ընդգծվում է նաև ներքաղաքական պայքարի դինամիկան, որտեղ ռուսամետ ուժերը փորձում են օգտագործել պատերազմի վախը՝ առաջիկա ընտրություններում քաղաքական դիվիդենդներ շահելու համար։
Արսեն Խառատյանը նշեց, որ Մոսկվայում տեղի ունեցած հանդիպումն իր բնույթով, բովանդակությամբ և ձևով անակնկալ էր ոչ միայն հայաստանյան փորձագիտական ու քաղաքական շրջանակների, այլև ռուսաստանյան միջավայրի համար։ Նրա խոսքով՝ նման խոսակցությունները սովորաբար փակ են լինում, մինչդեռ այս դեպքում ռուսական կողմը հրապարակային կերպով կոնկրետացրեց իր դիրքորոշումները։ Խառատյանը կարծում է, որ բաց հատվածում նման խոսակցությունը նախապես համաձայնեցված չէր հայկական կողմի հետ, և դա անսպասելի էր նաև Նիկոլ Փաշինյանի համար, ինչն, ըստ նրա, երևում էր նաև ժեստերի լեզվից։ Նա ընդգծեց, որ հանդիպման հիմնական օրակարգը երկաթգծի հարցն էր, և հայկական կողմն ինքն էր նախաձեռնել այդ քննարկումը՝ փորձելով ստանալ հստակ պատասխան։ Ռուսական կողմը օրակարգից դուրս բերեց լրացուցիչ թեմաներ՝ ակնարկելով Հայաստանում որոշ ընդդիմադիր խմբերի աջակցելու մասին, հիշեցնելով տնտեսական ու քաղաքական լծակների առկայությունը և ընդգծելով, որ Հայաստանը չի կարող միաժամանակ շարժվել երկու ուղղություններով։ Նա նշեց, որ հայկական կողմը, իր կարծիքով, կոռեկտ և տրամաբանական պատասխաններ տվեց՝ առանց ագրեսիվ տոնայնության։
Կոնֆլիկտաբանն ասաց, որ Ռուսաստանը Հայաստանի նկատմամբ ունի իրական տնտեսական և էներգետիկ լծակներ՝ հաշվի առնելով կախվածությունը ռուսական գազից և համակարգերից։ Նրա գնահատմամբ՝ էժան գազի դիմաց Հայաստանը վճարում է քաղաքական գին, քանի որ այդ կախվածությունը հաճախ օգտագործվում է որպես ճնշման միջոց։ Խառատյանը կարծում է, որ նույնիսկ շուկայական գնով գազ գնելը կարող է ավելի շահավետ լինել, եթե դա նվազեցնի քաղաքական կախվածությունը։ Հայաստանի էներգետիկ համակարգում արևային էներգետիկայի աճը նպաստում է կախվածության նվազմանը և արդեն զգալի բաժին ունի ընդհանուր էլեկտրաէներգիայի արտադրության մեջ։ Խառատյանի կարծիքով՝ գազի սպառման նվազումը հնարավոր է նաև էլեկտրաֆիկացիայի միջոցով՝ հաշվի առնելով էլեկտրական մեքենաների աճը և էներգետիկ դիվերսիֆիկացիան։ Նա ընդգծեց, որ անհրաժեշտ է այլընտրանքային աղբյուրներ փնտրել, այդ թվում՝ Իրանից գազի ծավալների ավելացում, ինչպես նաև տարածաշրջանային փոխադարձ շահավետ գործարքներ։
Արսեն Խառատյանը անդրադարձավ նաև Ռուսաստանի կողմից հնարավոր սպառնալիքներին և նշեց, որ չի տեսնում պատճառ, թե ինչու Ռուսաստանը կարող է ռազմական ագրեսիա կիրառել Հայաստանի նկատմամբ։ Նրա կարծիքով՝ Ուկրաինայի և Վրաստանի օրինակները մեխանիկորեն կիրառելի չեն Հայաստանի դեպքում, քանի որ նման հիմնավորումներ չկան։ Նա դիտարկում է, որ պատերազմական սպառնալիքի մասին խոսույթը հիմնականում քաղաքական պայքարի գործիք է։
Խառատյանը խոսեց նաև ընտրական գործընթացների մասին՝ նշելով, որ քաղաքական համակարգը Հայաստանում շարունակում է մնալ անձակենտրոն, և ընտրողները հաճախ առաջնորդվում են ոչ թե ծրագրերով, այլ անհատներով։ Նրա խոսքով՝ սա պայմանավորված է կուսակցությունների գաղափարական ու կազմակերպական թուլությամբ։ Նա ընդգծեց, որ ընտրակաշառքի ցանկացած դրսևորում պետք է խիստ վերահսկվի և կանխվի, քանի որ դա կարող է ազդել ընտրությունների արդյունքների վրա։
Արսեն Խառատյանն անդրադարձավ նաև եկեղեցու մասնակցությանը քաղաքական գործընթացներին և նշեց, որ հոգևորականները, ինչպես ցանկացած քաղաքացի, իրավունք ունեն արտահայտելու իրենց քաղաքական դիրքորոշումը, եթե դա չի խախտում օրենքը։ Սակայն նա քննադատեց անեծքի լեզվով արված հայտարարությունները՝ դրանք համարելով պարզունակ և հեղինակազրկող։ Խառատյանը խոսեց նաև Ռուսաստանի տարածքում կազմակերպված բողոքի ցույցերի մասին և նկատեց, որ նման ակցիաները, հաշվի առնելով ռուսական քաղաքական միջավայրը, դժվար է պատկերացնել առանց իշխանությունների առնվազն թույլտվության։ Նրա կարծիքով՝ դա նաև ուժի ցուցադրության տարր էր և ազդակ Հայաստանի քաղաքական գործընթացների վրա։
Անդրադառնալով Հանրապետական կուսակցության դիրքորոշմանը՝ Խառատյանը նշեց, որ ընտրություններին չմասնակցելու որոշումը քաղաքական հաշվարկ է։ Նա կարծում է, որ ընդդիմադիր դաշտում ձևավորվում է մրցակցություն այն ուժերի միջև, որոնք ակնկալում են արտաքին աջակցություն, և Հանրապետականը գնահատել է իր հնարավորությունները այդ մրցակցությունում։
Վերջում Արսեն Խառատյանը նշեց, որ առաջիկա ընտրությունները լինելու են բազմաշերտ՝ ներառելով սոցիալ-տնտեսական խնդիրներ, աշխարհաքաղաքական ընտրության հարցեր և խաղաղության կամ պատերազմի օրակարգը։ Նրա կարծիքով՝ այս բոլոր թեմաները միաժամանակ լինելու են քաղաքական պայքարի կենտրոնում։
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝
