Նոր Ազգային ժողովում քաղաքական բանավեճի բնույթը, ըստ էության, չի փոխվելու։ Ընդդիմությունը շարունակելու է կենտրոնանալ նախկին մեղադրանքների վրա, իսկ իշխանությունը՝ հակադարձելու է թալանի և ընտրակաշառքի թեմաներով։
Յուրի Ավագյան
Armtimes‑ը զրուցել է «Ռեստարտ» հիմնադրամի տնօրեն Յուրի Ավագյանի հետ։ Զրույցի ընթացքում քննարկվում է Հայաստանի ներքաղաքական իրավիճակը՝ կենտրոնանալով ռուսական ազդեցության, իրավական գործընթացների և ընդդիմադիր ուժերի գործելաոճի վրա։ Ավագյանն ընդգծում է, որ պետությունը պետք է ամուր իրավական հիմքերով հակազդի հիբրիդային սպառնալիքներին և այն քաղաքական ուժերին, որոնք առաջ են մղում օտարերկրյա օրակարգեր։ Քննարկվում է նաև կոմունիկացիաների ապաշրջափակման և երկաթուղիների նկատմամբ վերահսկողության հարցը, որտեղ Ռուսաստանը փորձում է պահպանել իր տոտալ ազդեցությունը։ Զրույցը նշում է, թե ինչպես է բարեգործության քաղաքականացումն ու կլիենտալիզմը վնասում ժողովրդավարական մրցակցությանը՝ ձևավորելով իշխանության համար «հարմար» և ոչ գաղափարական ընդդիմություն։

Յուրի Ավագյանը նշեց, որ Նարեկ Կարապետյանի գործի առնչությամբ, քանի որ նախաքննության նյութերը հրապարակված չեն, դժվար է կոնկրետ գնահատական տալ։ Նրա խոսքով՝ հանրությանը հայտնի է միայն, որ խոսքը վերաբերում է փողերի լվացման և Ալիկ Ալեքսանյանի հետ կապված գործին, ուստի առանց ամբողջական տեղեկատվության իրավական եզրակացություններ անել հնարավոր չէ։
Անդրադառնալով ընդհանուր քաղաքական մթնոլորտին՝ Ավագյանը դիտարկեց, որ Հայաստանում նախընտրական շրջանում գործել են քաղաքական ուժեր, որոնց հռետորաբանությունը համընկել է Ռուսաստանի պաշտոնական դիրքորոշումների հետ։ Նա կարծում է, որ պետությունը պարտավոր է հակազդել այն իրավիճակներին, երբ արտաքին ազդեցության հետ նույնականացվող քաղաքական և ֆինանսական ռեսուրսները ներգրավվում են ներքաղաքական պայքարում։
Նրա գնահատմամբ՝ եթե որևէ այլ երկիր, օրինակ՝ ԱՄՆ‑ն, նույնպիսի ազդեցության փորձ իրականացներ Հայաստանի ներքաղաքական կյանքում, նույն քննադատողները ևս կհամաձայնեին, որ պետությունը պետք է արձագանքի։ Այդ պատճառով, ըստ Ռեստարտ հիմնադրամի տնօրենի, ընթացող գործընթացներում առկա է նաև ռուսական ազդեցությանը հակազդելու բաղադրիչ։
Միաժամանակ Յուրի Ավագյանը շեշտեց, որ բոլոր քրեական գործերը, այդ թվում՝ Գագիկ Ծառուկյանի վերաբերյալ, պետք է հիմնվեն բացառապես ամուր իրավական հիմքերի վրա։ Նա նշեց, որ միայն այդ դեպքում հնարավոր կլինի խուսափել այն իրավիճակից, երբ յուրաքանչյուր իշխանափոխությունից հետո սկսվում են քաղաքական հաշվեհարդարներ կամ սեփականության վերաբաշխումներ։
Ավագյանի կարծիքով՝ մասնավոր սեփականության անձեռնմխելիությունը ժողովրդավարության հիմնասյուներից է, և եթե այդ սկզբունքը խախտվի, ժողովրդավարության մասին խոսելն իմաստազուրկ կդառնա։ Այդ պատճառով, նրա համոզմամբ, պետության շահերից է բխում, որ բոլոր գործընթացները լինեն իրավականորեն անբասիր։
Խոսելով Ռուսաստանի արձագանքների մասին՝ նա նշեց, որ Մոսկվան նախկինում երբեք չի քննադատել Հայաստանում տեղի ունեցած ընտրական կամ ժողովրդավարական խնդիրները, մինչդեռ այժմ խոսում է ժողովրդավարության հետընթացի մասին։ Յուրի Ավաքյանը կարծում է, որ նման հայտարարությունները քաղաքական շարժառիթ ունեն և նպատակ ունեն պաշտպանելու որոշակի քաղաքական դերակատարների։
Մասնագետը նաև ընդգծեց, որ Ռուսաստանը չի կարող ժողովրդավարության օրինակ ծառայել, քանի որ այնտեղ անգամ խաղաղ բողոքի ակցիաների մասնակիցները ձերբակալվում են։ Այդ պատճառով, նրա խոսքով, Ռուսաստանի կողմից ժողովրդավարության վերաբերյալ քննադատությունը համոզիչ չէ։
Անդրադառնալով Եվրամիության դերակատարությանը՝ Ավագյանը նշեց, որ ԵՄ աջակցությունն ու հիբրիդային սպառնալիքների դեմ ուղղված ծրագրերը պետք է դիտարկել որպես պատասխան Ռուսաստանի կողմից իրականացվող քաղաքական, տեղեկատվական և տնտեսական ճնշումներին։ Նրա համոզմամբ՝ եթե այդ միջամտության փորձերը չլինեին, նման նախաձեռնությունների անհրաժեշտությունն էլ չէր առաջանա։

Յուրի Ավագյանը նշեց, որ Ռուսաստանը շարունակում է Հայաստանի նկատմամբ ճնշման քաղաքականությունը նաև ընտրություններից հետո՝ օգտագործելով տնտեսական լծակների մասին ակնարկներ, այդ թվում՝ գազի սակագների թեման։ Նրա կարծիքով՝ Մոսկվան այսօր հիմնականում սպառնալիքների լեզվով է խոսում, քանի որ այլ ազդեցության գործիքները աստիճանաբար սպառվում են։
Անդրադառնալով TRIPP նախագծին՝ Ավագյանը նշեց, որ Ռուսաստանը հայտարարում է մասնակցելու ցանկության մասին, սակայն չի պարզաբանում, թե ինչ ձևաչափով է պատկերացնում այդ մասնակցությունը։ Նրա խոսքով՝ մինչ այժմ Ռուսաստանը չի իրականացրել անհրաժեշտ ներդրումներ Հայաստանի երկաթուղային համակարգում, բայց միաժամանակ չի ցանկանում, որ այդ ներդրումները կատարեն Հայաստանը կամ երրորդ երկրները։
Յուրի Ավագյանը ենթադրեց, որ Մոսկվայի հիմնական նպատակը նախագծի նկատմամբ լիակատար վերահսկողություն ստանալն է։ Նա հիշեցրեց նաև 2020թ. նոյեմբերի 9‑ի հայտարարության 9‑րդ կետի շուրջ քննարկումները՝ նշելով, որ Ռուսաստանը նախկինում ևս փորձել է վերահսկողության նման մեխանիզմներ ամրագրել։
Նա նաև կարծիք հայտնեց, որ ապաշրջափակումը կարող է նվազեցնել տարածաշրջանում նոր հակամարտությունների հավանականությունը, մինչդեռ Ռուսաստանը շահագրգռված է պահպանել հակամարտության գործոնը՝ որպես ազդեցության լծակ Հարավային Կովկասում։
Ավաքյանի գնահատմամբ՝ ներկայիս աշխարհաքաղաքական իրավիճակը Հայաստանի համար եզակի հնարավորություն է՝ վերանայելու Հարավկովկասյան երկաթուղու կոնցեսիոն պայմանավորվածությունները։ Նա կարծում է, որ անհրաժեշտ է փաստաթղթավորել պայմանագրային պարտավորությունների հնարավոր խախտումները և, անհրաժեշտության դեպքում, նախաձեռնել ենթակառուցվածքների վերադարձը կամ նոր ներդրողների ներգրավումը։
Յուրի Ավաքյանը շեշտեց, որ եթե այս քայլերը չկատարվեն այն ժամանակ, երբ Ռուսաստանը զբաղված է Ուկրաինայի պատերազմով, ապագայում դրանք իրականացնելը կարող է շատ ավելի դժվար լինել, քանի որ Մոսկվան կրկին կկենտրոնացնի իր ռեսուրսները տարածաշրջանի վրա։
Նրա համոզմամբ՝ Հայաստանի տնտեսական դիվերսիֆիկացիան նույնպես դժվար է պատկերացնել առանց երկաթուղային համակարգի արդիականացման և վերահսկողության հարցի լուծման, քանի որ այդ ենթակառուցվածքները կարևոր դեր ունեն ապաշրջափակման և արտաքին շուկաների հասանելիության տեսանկյունից։
Խոսելով խորհրդարանում պրոռուսական ուժերի ներկայության մասին՝ Ավագյանը նշեց, որ նրանց մանդատների ավելացումը ինքնին չի նշանակում ազդեցության լուրջ աճ, քանի որ գործող սահմանադրական համակարգում խորհրդարանական գործիքակազմը սահմանափակ է։ Սակայն նա ուշադրություն հրավիրեց այն հանգամանքի վրա, որ 2021թ. համեմատ պրոռուսական ուժերի ստացած ձայների աճը վկայում է տեղեկատվական և հիբրիդային ազդեցության արդյունավետության մասին։

Անդրադառնալով «Ուժեղ Հայաստան» և «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունների հայտարարություններին՝ նա կարծիք հայտնեց, որ դրանց մասնակցությունը քաղաքական գործընթացներին ավելի շատ ձեռնտու է գործող իշխանությանը, քանի որ այդ ուժերն ունեն բարձր հակառեյտինգ, և շատ ընտրողներ աջակցում են իշխանությանը հենց նրանց վերադարձը կանխելու նպատակով։
Յուրի Ավագյանի խոսքով՝ այդ քաղաքական ուժերի պնդումները, թե իշխանությունը վախենում է անկախ մտածող գործիչներից, իրականությանը չեն համապատասխանում։ Նրա կարծիքով՝ գործող իշխանության համար նման ընդդիմության առկայությունը նույնիսկ քաղաքական առումով հարմարավետ է։
Խոսելով Ռոբերտ Քոչարյանի և Սամվել Կարապետյանի հայտարարությունների մասին՝ Ավագյանը նշեց, որ ընդդիմությունը, ամենայն հավանականությամբ, սպասելու է արտաքին քաղաքական որևէ իրադարձության կամ «տրիգերի», որպեսզի փորձի փողոցային շարժում ձևավորել։ Նրա դիտարկմամբ՝ նախկինում ևս նման փորձերը կապված են եղել աշխարհաքաղաքական զարգացումների հետ, օրինակ՝ Պրահայի հայտարարության կամ սահմանազատման գործընթացի շուրջ։
Նա նաև քննադատեց Նարեկ Կարապետյանի կողմից Լոռու մարզում իրականացված բարեգործական նախաձեռնությունները՝ պնդելով, որ երբ աջակցությունը տրամադրվում է հիմնականում այն համայնքներին, որոնք քվեարկել են տվյալ քաղաքական ուժի օգտին, բարեգործությունը քաղաքականացվում է։ Ավագյանի կարծիքով՝ նման մոտեցումը խաթարում է քաղաքական մրցակցությունը, խրախուսում է կլիենտելիզմը և կարող է իշխանություններին նույնպես դրդել նման գործելակերպի։
Վերջում Յուրի Ավագյանը նշեց, որ նոր Ազգային ժողովում քաղաքական բանավեճի բնույթը, ըստ էության, չի փոխվելու։ Նրա կարծիքով՝ ընդդիմությունը շարունակելու է կենտրոնանալ նախկին մեղադրանքների վրա, իսկ իշխանությունը՝ հակադարձելու է թալանի և ընտրակաշառքի թեմաներով, ինչի հետևանքով գաղափարական խորքային քննարկումներ չեն ձևավորվի։

Ավագյանը հավելեց, որ հիմնական քաղաքական պայքարը շարունակելու է ծավալվել «Հայաստան» դաշինքի և իշխանության միջև, քանի որ այդ դաշինքն ունի հստակ արտաքին քաղաքական և գաղափարական դիրքորոշումներ, մինչդեռ «Ուժեղ Հայաստան» կուսակցությունը, նրա գնահատմամբ, ավելի շատ տնտեսական նախագիծ է, քան ձևավորված քաղաքական ուժ։ Նրա խոսքով՝ այդ պատճառով ներկայիս ընդդիմությունը շարունակում է մնալ իշխանության համար առավել հարմար ընդդիմություն։
Հարցազրույցն ամբողջությամբ‘
