Եթե որոշ հղումներ չհանվեն, խաղաղության համաձայնագիրը չի ստորագրվի, և դա բաց է թողնում պատերազմի «պատուհան»։ Սարգսյանը դիտարկում է, որ այս հանգամանքը ներքաղաքական պայքարում օգտագործվում է տարբեր ուժերի կողմից։
Արամ Սարգսյան
Հայաստանի Հանրային Ռադիոն զրուցել է «Հանրապետություն» կուսակցության նախագահ Արամ Սարգսյանի հետ։ Զրույցի ընթացքում Արամ Սարգսյանը ներկայացնում է իր վերլուծությունը Հայաստանի ներկայիս աշխարհաքաղաքական կողմնորոշման և ներքաղաքական դինամիկայի վերաբերյալ։ Սարգսյանը պարզաբանում է, որ իշխանությունների կողմից պատերազմի վտանգի մասին հայտարարությունները ծառայում են որպես քաղաքական տեխնոլոգիա, որի նպատակն է հանրային վախերի միջոցով ամրապնդել սեփական դիրքերը։ Նրա խոսքում առանցքային նշանակություն ունի «Միջին միջանցքի» (TRIPP) նախագիծը, որը դիտարկվում է որպես Հայաստանի տնտեսական փրկության և անվտանգության երաշխիք՝ շրջանցելով պատժամիջոցների տակ գտնվող Ռուսաստանն ու Իրանը։
Արամ Սարգսյանը կարծում է, որ վարչապետի հայտարարությունները հնարավոր մեծ պատերազմի մասին հիմնականում քաղաքական տեխնոլոգիա են․ նրա խոսքով՝ Հայաստանում հանրության թիվ մեկ մտահոգությունը նոր պատերազմի վտանգն է, և տարբեր ուժեր փորձում են իրենց ներկայացնել որպես խաղաղության երաշխավոր։ Նա նշեց, որ նախկինում տարբեր քաղաքական շրջանակներ են պատերազմով վախեցրել հասարակությանը, իսկ այժմ նույն մեխանիզմը կիրառվում է այլ կողմից։ Սարգսյանը հավելեց, որ ինքն իր գնահատմամբ պատերազմը ձեռնտու չէ և աշխարհը հասել է այն սահմանագծին, որից հետո լայնածավալ բախումները թույլ չեն տրվի։
Արամ Սարգսյանը դիտարկում է, որ Լեռնային Ղարաբաղի կարգավիճակը չի ճանաչվել ոչ Հայաստանի նախկին իշխանությունների, ոչ գործող իշխանության, ոչ էլ միջազգային հանրության կողմից, և այդ իրողությունը ցավալի է, սակայն քաղաքական որոշումները հաճախ բխում են այդ իրականությունից։ Նրա խոսքով՝ հասարակության վրա ազդեցություն գործադրելու համար կիրառվում է նաև «շոկային» հռետորաբանություն՝ ընտրական ձայներ ստանալու նպատակով։ Սարգսյանը կարծում է, որ նման մոտեցումները պոպուլիստական են, սակայն արդյունավետ, և դա արտահայտվում է հարցումների արդյունքներում։
Հանրապետություն կուսակցության նախագահը նշեց, որ նոր Սահմանադրության շուրջ քննարկումները կապված են նաև անվտանգության հաշվարկների հետ։ Նրա խոսքով՝ Ադրբեջանը բազմիցս հայտարարել է, որ եթե որոշ հղումներ չհանվեն, խաղաղության համաձայնագիրը չի ստորագրվի, և դա բաց է թողնում պատերազմի «պատուհան»։ Սարգսյանը դիտարկում է, որ այս հանգամանքը ներքաղաքական պայքարում օգտագործվում է տարբեր ուժերի կողմից։
Արամ Սարգսյանը անդրադարձավ նաև ընդդիմության դիրքորոշումներին՝ նշելով, որ այն ուժերը, որոնք պնդում են, թե իրենց դեպքում պատերազմ չի լինի, բավարար հիմնավորում չեն ներկայացնում։ Նա նշեց, որ տարածքային պահանջների կամ սահմաններից դուրս մտածելու մասին հայտարարությունները հարևանների համար կարող են ընկալվել որպես վտանգ, ինչը մեծացնում է լարվածությունը։ Սարգսյանի կարծիքով՝ օգոստոսի 8‑ի պայմանավորվածություններից հրաժարվելը կնշանակի վերադարձ նոյեմբերի 9‑ի տրամաբանությանը, որը ներառում էր այլ տեսակի միջանցքային մոտեցում։
Սարգսյանը տարբերակում է նոյեմբերի 9‑ի փաստաթուղթը և «միջին միջանցքի» գաղափարը՝ նշելով, որ առաջինը նախատեսում էր Ադրբեջանի տարածքային կապ, իսկ երկրորդը՝ ավելի լայն տարածաշրջանային տնտեսական ուղի՝ Կենտրոնական Ասիայից դեպի Եվրոպա։ Նա կարծում է, որ այդ նախագիծը շրջանցում է պատժամիջոցների տակ գտնվող երկրները և ունի տնտեսական տրամաբանություն, այդ թվում՝ էներգակիրների տեղափոխման տեսանկյունից։ Նրա խոսքով՝ նման ծրագրերը հետաքրքիր են մեծ ուժերի համար, քանի որ տալիս են ինչպես տնտեսական, այնպես էլ քաղաքական լծակներ։Ընդդիմության որոշ ներկայացուցիչների քննադատությունները, թե նախագիծը միայն Ադրբեջան-Թուրքիա կապող ճանապարհ է, իր գնահատմամբ սխալ են։ Նա ընդգծեց, որ խոսքը տարածաշրջանային տնտեսական միջանցքի մասին է, որը կարող է ապահովել նաև Հայաստանի տնտեսական շահերը, ներառյալ երկաթուղային կապերի զարգացումը և տարանցիկ հնարավորությունները։
Քաղաքական գործիչը անդրադարձավ ներքաղաքական դասավորություններին՝ նշելով, որ «ռուսամետ» համարվող ուժերի կոնսոլիդացիան, իր գնահատմամբ, հաջողություն չի ունենա։ Նա հիշեցրեց նախորդ ընտրությունների արդյունքները և ընդգծեց, որ նույնիսկ ճգնաժամային իրավիճակում այդ ուժերը չեն կարողացել մեծամասնություն ստանալ։ Սարգսյանը կարծում է, որ Ղարաբաղից տեղահանվածների գործոնը ևս չի փոխի ընդհանուր պատկերը, քանի որ այդ մարդիկ նոր պատերազմի ցանկություն չունեն։

Արամ Սարգսյանը նշեց, որ հնարավոր է նաև վարչական կամ քաղաքական սահմանափակումների կիրառումը որոշ ուժերի նկատմամբ՝ օրինակներ բերելով այլ երկրների փորձից, և հավելեց, որ այդ դեպքում ընտրական պայքարը կարող է տեղափոխվել հետընտրական գործընթացների փուլ։ Նրա խոսքով՝ որոշ ուժերի մասնակցությունը կարող է ազդել մյուսների արդյունքների վրա, մասնավորապես քվեների վերաբաշխման միջոցով։
Սարգսյանը նաև անդրադարձավ ընդդիմադիր դաշտում միավորման բացակայությանը՝ նշելով, որ գաղափարական տարբերությունները մեծ են և միավորումը ինքնանպատակ չէ։ Նա ընդգծեց, որ պատրաստ է միավորվել միայն այն դեպքում, եթե դա իրական հաղթանակի հնարավորություն ստեղծի։ Քաղաքական գործիչը հավելեց, որ ընտրություններում կարևոր է տեղային կազմակերպվածությունը և թիմային աշխատանքը, և իր ուժը փորձում է ընդլայնել ներկայությունը մարզերում։
Արամ Սարգսյանը վերջում ընդգծեց, որ ընտրությունները, իր գնահատմամբ, ունեն աշխարհաքաղաքական նշանակություն։ Նրա խոսքով՝ Հայաստանի և ԱՄՆ‑ի շահերը որոշ հարցերում համընկնում են, և համագործակցության խորացումը բխում է այդ համընկնումից, ոչ թե արժեքային իդեալականացումից։ Նա նշեց, որ արտաքին քաղաքական ընտրությունը պետք է պայմանավորված լինի անվտանգության և տնտեսական հաշվարկներով, և այդ համատեքստում անհրաժեշտ է դիտարկել տարածաշրջանային զարգացումները։
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝
