Ներկայումս իրականացվում են տարբեր «փորձարկումներ», որոնց նպատակը հասարակական տրամադրությունների վրա ազդելն է և իշխանության իմիջին հարված հասցնելը։ Առաջիկայում հնարավոր են նաև ավելի կազմակերպված հիբրիդային ազդեցություններ և տեղեկատվական գրոհներ։
Ստյոպա Սաֆարյան
«Լուրերը» զրուցել է քաղաքագետ, «Հայկական վեկտոր» նախաձեռնության անդամ Ստյոպա Սաֆարյանի հետ։ Զրույցի ընթացքում Սաֆարյանը վերլուծում է Հայաստանի առաջիկա խորհրդարանական ընտրությունների նախաշեմին ձևավորվող քաղաքական լանդշաֆտը և հնարավոր հետընտրական զարգացումները: Նա պարզաբանում է, որ ընդդիմադիր ուժերը նախընտրում են դաշինքային ձևաչափը, որպեսզի թաքցնեն իրենց ցածր վարկանիշները և ստեղծեն հզոր միավորման պատրանք: Տեքստում հատուկ ուշադրություն է դարձվում «Ուժեղ Հայաստան» կուսակցության ստրատեգիային, որը, ըստ բանախոսի, սոցիոլոգիական մանիպուլյացիաների միջոցով հող է նախապատրաստում ընտրությունների լեգիտիմությունը վիճարկելու և հետընտրական ցնցումներ հրահրելու համար:
Ստյոպա Սաֆարյանը նշեց, որ առաջիկա ընտրություններից առաջ ձևավորվող դաշինքները պայմանավորված են նախ և առաջ քաղաքական ուժերի իրական վարկանիշով։ Նրա դիտարկմամբ՝ մի շարք ուժեր, որոնք նախկինում հայտարարում էին իշխանություն վերցնելու մասին, առանձին վերցրած չունեն այդ կարողությունը, և դա երևացել է նաև միջազգային հարցումներից։ Սաֆարյանը նշեց, որ, օրինակ, Ռոբերտ Քոչարյանի գլխավորած ուժերը կամ նորաստեղծ քաղաքական նախագծերը չեն կարող ինքնուրույն հասնել այդ նպատակին, ինչի պատճառով դաշինքները դառնում են անհրաժեշտություն։ Ներկայումս արդեն ավարտվել է քաղաքական դիրքավորման առաջին փուլը, և ուժերը սկսել են հաշվի նստել իրականության հետ։ Սաֆարյանի խոսքով՝ դաշինքները նաև քարոզչական գործիք են՝ ցույց տալու, թե ուժերի միավորման արդյունքում առաջացել է «մուլտիպլիկատիվ էֆեկտ», երբ 2+2‑ը ներկայացվում է ոչ թե 4, այլ 8։
Ստյոպա Սաֆարյանը կարծում է, որ ընտրություններին մասնակցող բազմաթիվ ուժերի առկայությունը կարող է բերել ձայների «փոշիացման»։ Նրա դիտարկմամբ՝ որոշ ուժերի համար ընտրությունները պարզապես սեփական հնարավորությունները փորձելու հարթակ են, իսկ որոշ դեպքերում չի կարելի բացառել նաև այն, որ որոշ ուժեր միտումնավոր են մտնում գործընթաց՝ ձայները բաժանելու նպատակով։ Անդրադառնալով հնարավոր արդյունքներին՝ քաղաքագետը նշեց, որ չի տեսնում հիմքեր, որպեսզի որևէ ուժ, այդ թվում՝ իշխողը, հավաքի 50+ տոկոս և ձևավորի միանձնյա մեծամասնություն։ Նրա խոսքով՝ թեև իշխող ուժը ունի որոշակի առավելություններ, ընդդիմության վիճակն ավելի բարդ է, քանի որ հասարակության շրջանում նրանց նկատմամբ անվստահությունը բարձր է, և շատ հարցերում մարդիկ չեն կարողանում գնահատել նրանց առաջարկած քաղաքականությունները։
Սաֆարյանը դիտարկում է, որ հետընտրական գործընթացները պետք է հասկանալ ավելի լայն ռազմավարական շրջանակում։ Նրա կարծիքով՝ որոշ ուժեր արդեն իսկ իրենց գործունեությունը կառուցում են ոչ միայն ընտրությունների, այլ հատկապես հետընտրական զարգացումների վրա։ Նա օրինակ բերեց այն հանգամանքը, որ որոշ քաղաքական նախագծեր փորձում են հանրության մեջ ձևավորել վարչապետի թեկնածուի շուրջ սպասումներ՝ անգամ այն դեպքում, երբ իրավական առումով դա իրատեսական չէ։
Քաղաքագետի համոզմամբ՝ նման մոտեցումների նպատակը հետընտրական փուլում ընտրությունների արդյունքները կասկածի տակ դնելն է։ Նա նշեց, որ արդեն իսկ շրջանառվում են խոսույթներ ընտրությունների հնարավոր կեղծման մասին, և սա կարող է օգտագործվել քաղաքական ճնշում ձևավորելու համար։

Ստյոպա Սաֆարյանը նաև կարծիք հայտնեց, որ ընդդիմադիր դաշտի մի շարք դերակատարներ, անկախ իրենց հայտարարություններից, գտնվում են նույն աշխարհաքաղաքական հոսքի մեջ և հանդես են գալիս գործող իշխանության վարած արտաքին քաղաքականության դեմ։ Նրա գնահատմամբ՝ այդ ուժերը չեն կարող ամբողջությամբ ինքնուրույն որոշումներ կայացնել, քանի որ ավելի լայն գործընթացների մաս են։ Խոսելով քարոզչական դիսկուրսի մասին՝ նա նշեց, որ այս ընտրություններում հիմնական հակադրությունը ձևավորվում է «խաղաղություն-պատերազմ» առանցքի շուրջ։ Սակայն, նրա կարծիքով, այս բաժանումը ամբողջությամբ արդյունավետ չի լինի, քանի որ գործող իշխանությունը չի կարող ներկայանալ որպես խաղաղության միակ երաշխավոր։
Սաֆարյանը նաև ընդգծեց, որ, ի տարբերություն նախորդ ընտրությունների, այս անգամ նկատվում է որոշակի տեղաշարժ դեպի ծրագրային քննարկումներ։ Նրա խոսքով՝ նույնիսկ առավել ռադիկալ ուժերը ստիպված են մեղմել իրենց հռետորաբանությունը և անցնել ավելի կառուցողական դաշտ, քանի որ հասարակությունն ակնկալում է կոնկրետ լուծումներ՝ անվտանգային, սոցիալ-տնտեսական և այլ ոլորտներում։Քաղաքագետը կարծում է, որ թեև հնարավոր է ակնկալել ավելի որակյալ ընտրական գործընթաց, այնուամենայնիվ պետք չէ չափազանց լավատես լինել։ Նա ընդգծեց, որ արդեն իսկ նկատվում են լարվածության և սադրանքների նախանշաններ, որոնք կարող են ուժեղանալ քարոզարշավի ընթացքում։
Ստյոպա Սաֆարյանի գնահատմամբ՝ ներկայումս իրականացվում են տարբեր «փորձարկումներ», որոնց նպատակը հասարակական տրամադրությունների վրա ազդելն է և իշխանության իմիջին հարված հասցնելը։ Նա համոզված է, որ առաջիկայում հնարավոր են նաև ավելի կազմակերպված հիբրիդային ազդեցություններ և տեղեկատվական գրոհներ։
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝
