Իրենք փորձում են տպավորություն ստեղծել, որ եթե դու ընդդիմադիր չես, ապա իշխանամետ ես: Եվ եթե նախկինում այդ գիծը տանում էին որոշ ռուսամետներ, ապա այժմ այդ գծին միացել են նաև այլ դերակատարներ։
Դանիել Իոաննիսյան
Հայաստանում կան դերակատարներ, որոնք համարում են, որ քաղհասարակությունն ու ԶԼՄ-ները պետք է լինեն ոչ թե չեզոք, այլ ընդդիմադիր:
Այդ ՀԿ-ներն ու ԶԼՄ-ները քննադատություն են հնչեցնում բացառապես իշխանության հասցեին, հետաքննություններ անում են բացառապես իշխանության դեմ/մասին: Մինչդեռ, օբյեկտիվությունը պահանջում է նկատել, անդրադառնալ նաև քաղաքական դաշտի մյուս հիմնական դերակատարներին, որոնք վաղը, միգուցե, դառնան իշխանություն, իսկ հանրությունը հնարավորություն չի ունեցել այդ ՀԿ-ներից ու ԶԼՄ-ներից կարծիք լսել նրանց մասին:
Օրինակ, ուսումնասիրում են բացառապես ՔՊ‑ի ֆինանսավորման խնդիրները և չեն անդրադառնում որոշ ընդդիմադիր ուժերի՝ շատ ավելի մեծ խախտումներին: Կամ լուսաբանում են անում իշխանության արած նախընտրական խնդրահարույց քայլերը, բայց աչքաթող են անում ընդդիմության օգտին բաժանված ընտրակաշառքը:
Մեծ հաշվով, դրան արդեն ընտելացել ենք, նորմալ է: Բայց հիմա էլ այդ դերակատարները որոշել են ավելի հեռուն գնալ ու թիրախավորել այն ՀԿ-ներին ու ԶԼՄ-ներին, որոնք ընդդիմադիր չեն (ոչ էլ իշխանական են):
Իրենք փորձում են տպավորություն ստեղծել, որ եթե դու ընդդիմադիր չես, ապա իշխանամետ ես: Եվ եթե նախկինում այդ գիծը տանում էին որոշ ռուսամետներ, ապա այժմ այդ գծին միացել են նաև այլ դերակատարներ:
Նման երևույթի վառ դրսևորում է «Ռեստարտ»-ի մասին «Սիվիլնեթի» նյութը, որն ամբողջությամբ արտահայտում է «Սիվիլնեթի» գլխավոր խմբագրի ու այլ դերակատարների՝ բազմիցս արտահայտված վերոշարադրյալ մոտեցումը:
Տարբերությունն այն է, որ եթե նախկինում նույն «Սիվիլնեթը» լրագրողական էթիկայի ստանդարտներից դուր չէր գալիս, ապա այժմ այդ գծի հիմնավորման համար ոտնատակ է տվել լրագրողական էթիկայի ստանդարտները:
Կոնտեքստից կտրելով, իրենց քաջ հայտնի որոշ փաստական հանգամանքներ ընթերցողից թաքցնելով փորձել են ներկայացնել, թե «Ռեստարտը» ուսանողական շարժումից կաբինետային նոմենկլատուրա է դարձել (ասենք, լրիվ անտեսել են, օրինակ, ուղևորատոմսերի գնի բարձրացման դեմ փողոցային պայքարը):
Մեծ հաշվով, ես վաղուց ընտելացել եմ, որ ոմանք ունեն այդ մոտեցումը: Բայց չի կարելի քաղհասարակության մյուս դերակատարներին սևացնելու համար մանիպուլացիաներ ու ստեր տարածել:
Հ.Գ. Չեմ ուզում տպավորություն ստեղծել, որ «Սիվիլնեթն» արդեն «168 ժամ» է դարձել: Չէ, իհարկե չէ: «Սիվիլնեթ»-ում կա CivilnetCheck, որն ունի բարձր լրագրողական ստանդարտներ (ու «Սիվիլնեթ»-ի մնացած լրագրողներին էլ չէր խանգարի այդ ստանդարտներին հետևել):
Թարմացում. «Սիվիլնեթ»-ի ոչ թե մնացած լրագրողներին, այլ որոշ լրագրողներին։ «Սիվիլնեթ»-ի լրագրողների մեծ մասը պրոֆեսիոնալ են։