Մոսկվան ավելի շատ կհիմնվի հիբրիդային գործիքների վրա, բայց կփորձի խուսափել կտրուկ տնտեսական քայլերից, քանի որ դրանք կարող են Հայաստանին դրդել կտրուկ որոշումների։
Ներսես Կոպալյան
1inTV‑ն զրուցել է Նևադայի համալսարանի միջազգային հարաբերությունների հարցերով փորձագետ Ներսես Կոպալյանի հետ։ Զրույցի ընթացքում քննարկվում է Հայաստան-Ռուսաստան հարաբերությունների ներկայիս լարվածությունը և Կրեմլի կողմից կիրառվող տնտեսական ու քաղաքական շանտաժի մարտավարությունը։ Քննարկման առանցքում է այն գաղափարը, որ Մոսկվան դժվարանում է համագործակցել ժողովրդավարական Հայաստանի հետ և փորձում է ապակառուցողական քայլերով ու հիբրիդային մեթոդներով խոչընդոտել «Խաչմերուկի» (TRIPP) և եվրաինտեգրման ծրագրերը։ Փորձագետ Ներսես Կոպալյանը շեշտում է, որ Հայաստանը զարգացրել է իր դիմակայունության կարողությունները և Արևմուտքի հետ ռազմավարական գործընկերության շնորհիվ կարող է չեզոքացնել ռուսական ճնշումները։
Ներսես Կոպալյանը նշեց, որ իրավիճակը գնահատելիս պետք է առանձնացնել մի քանի հիմնարար խնդիր։ Կոպալյանի դիտարկմամբ՝ առաջինը այն է, որ Ռուսաստանի ղեկավարությունը չի հասկանում, թե ինչպես աշխատել Հայաստանի ներկայիս վարչակազմի հետ։ Նրա խոսքով՝ նախկինում, օրինակ՝ 2013–2014 թվականներին, Մոսկվան արագ ճնշում էր գործադրում և ստանում իր ուզածը, մինչդեռ այժմ, ժողովրդավարական համակարգի պայմաններում, Հայաստանի իշխանությունը պատասխանատու է հանրության առաջ, և այդ ճնշումները չեն աշխատում։ Նա կարծում է, որ այս շփոթությունն է Ռուսաստանին մղում շանտաժի և տնտեսական ճնշման լեզվի կիրառմանը։
Ռուսաստանը մտահոգված է Հայաստանի եվրոպական ուղղությամբ շարժմամբ։ Ներսես Կոպալյանը դիտարկում է, որ եվրոպական և տրանսատլանտյան տնտեսական համակարգերում ինտեգրվող երկրները դուրս են գալիս ռուսական կախվածության դաշտից, և այդ պատճառով խնդիրը ոչ միայն տնտեսական, այլև աշխարհաքաղաքական է։ Նրա կարծիքով՝ Ռուսաստանը տեսնում է, որ անվտանգության, էներգետիկայի և այլ ոլորտներում իր լծակները նվազում են, և փորձում է պահպանել տնտեսական ազդեցությունը։
Կոպալյանը երրորդ կարևոր ուղղություն անվանեց երկաթուղային և կապուղիների հարցը՝ նշելով, որ Մոսկվան այն դիտարկում է որպես ճնշման գործիք։ Նա կարծում է, որ Ռուսաստանը կարող է փորձել լարվածություն ստեղծել այդ թեմայի շուրջ՝ դանդաղեցնելու ծրագրերի իրականացումը և պահելու իր ներգրավվածությունը։ Չորրորդ խնդիրը, նրա խոսքով, վերաբերում է Հայաստանի ներքին քաղաքականությանը։ Նա նշեց, որ Ռուսաստանը երկար ժամանակ կիրառել է հիբրիդային մեխանիզմներ և կարող է դրանք ուժեղացնել ընտրությունների նախաշեմին՝ անկայունություն ստեղծելու նպատակով։ Կոպալյանը կարծում է, որ Մոսկվան գիտակցում է իր նախընտրած թեկնածուի հաղթանակի անհնարինությունը, սակայն փորձում է ազդեցություն գործադրել և ցույց տալ, որ չի հարգում Հայաստանի ինքնիշխանությունը։
Ներսես Կոպալյանի գնահատմամբ՝ տնտեսական էսկալացիայի հավանականությունը բարձր չէ, քանի որ Ռուսաստանն ինքն էլ կախվածություն ունի Հայաստանից, հատկապես պատժամիջոցների պայմաններում։ Նա կարծում է, որ Մոսկվան ավելի շատ կհիմնվի հիբրիդային գործիքների վրա, բայց կփորձի խուսափել կտրուկ տնտեսական քայլերից, քանի որ դրանք կարող են Հայաստանին դրդել կտրուկ որոշումների։

Անդրադառնալով ռուս պաշտոնյաների հայտարարություններին՝ Կոպալյանը նշեց, որ դրանք հիմնված են հին աշխարհաքաղաքական մտածողության վրա։ Նրա խոսքով՝ Ռուսաստանը փորձում է գոնե սիմվոլիկ մասնակցություն ունենալ տարածաշրջանային ծրագրերում և այդ նպատակով լարվածություն է ստեղծում՝ որպես բանակցային գործիք։ Նա դիտարկում է, որ Հայաստանը առաջարկել է տարբեր համագործակցային տարբերակներ և չի փակել Ռուսաստանի ներգրավման հնարավորությունը, իսկ Միացյալ Նահանգները նույնպես չի ընդդիմացել նման համագործակցությանը։
Փորձագետը կարծում է, որ Ռուսաստանի քայլերը պայմանավորված են այն հանգամանքով, որ Հայաստանը մեծացրել է իր դիմակայունությունը։ Նա նշեց, որ անվտանգության և էներգետիկայի ոլորտներում Ռուսաստանի ազդեցությունը նվազում է, և Մոսկվան փորձում է օգտագործել տնտեսական լծակները՝ ներքին քաղաքական ճնշում ստեղծելու համար։ Կոպալյանի համոզմամբ՝ Հայաստանը կարող է համակարգել իր քայլերը Եվրամիության և Միացյալ Նահանգների հետ, քանի որ այդ գործընկերները շահագրգռված են Հայաստանի կայունությամբ և կարող են աջակցել հնարավոր տնտեսական ճնշումների դեպքում։
Ներսես Կոպալյանը եզրափակելով ասաց, որ Ռուսաստանը հասկանում է Հայաստանի վրա ազդեցության նվազումը և փորձում է կառավարել այդ գործընթացը՝ սկզբում ճնշման միջոցով, ապա՝ հնարավոր է ավելի մեղմ մոտեցմամբ։ Նա կարծում է, որ եթե Հայաստանը պահպանի իր դիմակայունությունը և շարունակի համագործակցությունը արևմտյան գործընկերների հետ, ապա լարվածության առաջին փուլը կհաղթահարվի, իսկ ծրագրերը կշարունակվեն իրականացման ուղղությամբ։
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝
