«Երրորդ ուժ» կամ փոքր կուսակցությունները նույնպես վատ արդյունքներ են ցույց տալիս, քանի որ չորոշված ընտրողները չեն ցանկանում «վատնել» իրենց ձայնը փոքր ուժերի վրա։ Նման ընտրողները հաճախ առաջնորդվում են «փոքրագույն վնասի» տրամաբանությամբ և ընտրում են առավել իրատեսական մրցակիցներից մեկը։
Ներսես Կոպալյան
EvnReport‑ի եթերում Մարիա Թիթիզյանը զրուցել է քաղաքագետ Ներսես Կոպալյանի հետ։ Զրույցի ընթացքում քննարկվում են Հայաստանի վերջին նախընտրական հարցումների արդյունքները, որոնք մատնանշում են գործող իշխանության վարկանիշի աճը՝ պայմանավորված կենսաթոշակների բարձրացմամբ և միջազգային հեղինակության ամրապնդմամբ։ Փորձագետները քննարկում են ընդդիմության ճեղքվածությունն ու առաջնորդության ճգնաժամը, մասնավորապես՝ նախկին նախագահների միջև առկա հակասությունները և որոշ թեկնածուների «էլեկտորալ տոքսիկությունը»։ Հատուկ շեշտադրվում է չկողմնորոշված ընտրողների վարքագիծը, ում նախապատվությունները հաճախ հակվում են դեպի ստատուս քվոն՝ տարածաշրջանային անվտանգության և կայունության ձգտումից ելնելով։ Վերջապես, անդրադարձ է կատարվում Ռուսաստանի միջամտության փորձերին և արևմտյան նախագծերի, օրինակ՝ TRIPP‑ի դերին, որոնք ձևավորում են երկրի զարգացման ուղղության վերաբերյալ հանրային ընկալումները։
Ներսես Կոպալյանը ներկայացրեց, որ իրենց կազմակերպությունը մի քանի օր առաջ հրապարակել է ընտրական հարցման երկրորդ ալիքը, և արդյունքները բավական հետաքրքիր են եղել․ նկատվել է հստակ տեղաշարժ գործողիշխանության օգտին։ Նրա խոսքով՝ առաջին ևերկրորդ հարցումների համեմատությունից առանձնացել են երկու հիմնական գործոն՝ միջազգային հեղինակության աճը և կենսաթոշակների բարձրացումը, որոնք արձագանք են գտել ընտրողների շրջանում։ Նա նշեց, որ նախընտրական ակտիվությունը նույնպես աճել է, և վարչապետի ակտիվ քարոզչական գործունեությունը ազդում է հատկապես նախկինում չորոշված ընտրողների վրա, որոնց մի մասը սկսել է հայտարարել, որ կարող է քվեարկել իշխանության օգտին։

Քաղաքագետը հավելեց, որ երկրորդ հարցման տվյալներով գործող իշխանության աջակցությունն աճել է մոտ 7–7.5 տոկոսով՝ համեմատած երկու ամիս առաջվա ցուցանիշների հետ։ Նա ընդգծեց, որ հարցումները վերաբերում են ոչ միայն ընտրական նախապատվություններին, այլ նաև երկրի ուղղությանը, տնտեսությանը, արդարադատությանը և պատասխանատվությանը։ Նրա խոսքով՝ առաջին հարցման ժամանակ հարցվածների 38%-ը կարծում էր, որ երկիրը շարժվում է սխալ ուղղությամբ, իսկ 35%-ը՝ ճիշտ ուղղությամբ, մինչդեռ երկրորդ հարցման դեպքում արդեն 41.2%-ը նշել է, որ երկիրը շարժվում է ճիշտ ուղղությամբ։ Այդ փոփոխությունը պայմանավորված է մի քանի գործոններով՝ տնտեսական դրական սպասումներ, կենսաթոշակների բարձրացում, միջազգային ակտիվություն, ինչպես նաև տարածաշրջանային անվտանգության հարաբերական կայունություն։ Նրա կարծիքով՝ այս ամենը միասին ձևավորում է ավելի դրական տրամադրություն հասարակությունում, և դա արտացոլվում է «երկրի ուղղության» ցուցանիշում։
Վարչապետի աշխատանքի գնահատականը աճել է մոտ 11 տոկոսային կետով։ Քաղաքագետը կարծում է, որ այս աճը հիմնականում պայմանավորված է նախկինում չորոշված ընտրողների վարքագծի փոփոխությամբ։ Նրա խոսքով՝ նախընտրական շրջանի սկզբում խիստ բևեռացված միջավայրում շատ ընտրողներ խուսափում էին բացահայտ աջակցություն հայտնել, սակայն ակտիվ քարոզարշավի ընթացքում նրանք ավելի պատրաստ են արտահայտել իրենց իրական դիրքորոշումը։ Նա հավելեց, որ նման երևույթ նկատվել է նաև ԱՄՆ-ում՝ օրինակ 2016 և 2020 թվականներին, երբ որոշ ընտրողներ սկզբում խուսափում էին բացահայտ աջակցություն հայտնել, իսկ հետո դարձան ավելի բաց։
Քաղաքագետը ենթադրեց, որ եթե մինչև ընտրությունները խոշոր սկանդալներ կամ տարածաշրջանային ճգնաժամեր չլինեն, գործող իշխանության դիրքերը կարող են ամրապնդվել։ Նրա խոսքով՝ ընտրություններին մոտենալուն զուգահեռ «իշխանության գործոնի» ազդեցությունը սովորաբար մեծանում է, և գործող իշխանությունները հակված են համախմբելու իրենց ձայները։
Խոսելով ընդդիմության մասին՝ Կոպալյանը նշեց, որ ընդդիմադիր ուժերի աճը կանգ է առել։ Քաղաքագետը դիտարկեց, որ որոշ ուժեր առաջին հարցման ժամանակ ունեին մոտ 12% աջակցություն և աճի հնարավորություն, սակայն երկրորդ հարցման մեջ այդ աճը դադարել է։ Նրա կարծիքով՝ սա ցույց է տալիս, որ չորոշված ընտրողները վստահ չեն ընդդիմության առաջնորդության և ծրագրերի նկատմամբ։ Քաղաքագետը նաև ընդգծեց, որ որոշ ընդդիմադիր առաջնորդների հանրային վարկանիշը բացասական է, ինչը սահմանափակում է նրանց ընտրական հնարավորությունները։ Նրա գնահատմամբ՝ նման պայմաններում ընդդիմության ձայները բաշխվում են, իսկ գործող իշխանությունը շահում է։
«Երրորդ ուժ» կամ փոքր կուսակցությունները նույնպես վատ արդյունքներ են ցույց տալիս, քանի որ չորոշված ընտրողները չեն ցանկանում «վատնել» իրենց ձայնը փոքր ուժերի վրա։ Քաղաքագետի կարծիքով՝ նման ընտրողները հաճախ առաջնորդվում են «փոքրագույն վնասի» տրամաբանությամբ և ընտրում են առավել իրատեսական մրցակիցներից մեկը։

Քաղաքագետը անդրադարձավ նաև արտաքին ազդեցություններին՝ նշելով, որ արտաքին հայտարարությունները հաճախ օգտագործվում են ներքաղաքական քարոզչության մեջ՝ վախի մթնոլորտ ստեղծելու համար։ Նրա գնահատմամբ՝ նման մարտավարությունը արդյունավետ չէ, քանի որ չորոշված ընտրողները ավելի շատ արձագանքում են դրական ծրագրերին, ոչ թե սպառնալիքներին։ Տնտեսության վերաբերյալ դրական ընկալումները նպաստում են միջին խավի ձևավորմանը, իսկ միջին խավը սովորաբար հակված է աջակցել գործող իշխանությանը, եթե տնտեսական վիճակը կայուն է։
Քաղաքագետը խոսեց նաև նախընտրական քարոզչության վաղ մեկնարկի մասին՝ նշելով, որ իրավական տեսանկյունից դա հաճախ չի համարվում պաշտոնական քարոզարշավ, քանի դեռ ուղղակի կոչ չի արվում քվեարկել։ Նրա կարծիքով՝ սա օրենսդրական բաց է, որը պետք է հստակեցվի, քանի որ ֆինանսական ռեսուրսներ ունեցող ուժերը կարող են առավելություն ստանալ։
Ամփոփելով՝ քաղաքագետը նշեց, որ առաջիկա հարցումների ժամանակ պետք է հետևել երեք հիմնական գործոնի՝ միտումների փոփոխությանը, տարածաշրջանային զարգացումներին և առաջնորդների անձնական վարկանիշին։ Նրա խոսքով՝ ընտրություններին մոտենալուն զուգահեռ հենց այս երեք գործոններն են որոշելու ընտրական պատկերը։
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝
