Թե՛ Հայաստանում, թե՛ Ադրբեջանում գոյություն ունեն տարբեր վերաբերմունքներ խաղաղության գործընթացի նկատմամբ՝ աջակիցներ, չափավոր օպտիմիստներ, սկեպտիկներ և կտրականապես դեմ խմբեր։
Նարեկ Մինասյան
Հայաստանի Հանրային Ռադիոն զրուցել է քաղաքագետ Նարեկ Մինասյանի հետ։ Զրույցի ընթացքում քննարկվել են «Խաղաղության կամուրջ» նախաձեռնության շրջանակներում Բաքվում կայացած փորձագիտական հանդիպումները։ Զրույցի առանցքում քաղաքացիական հասարակության ներկայացուցիչների երկխոսությունն է, որը նպատակ ունի լրացնել պաշտոնական բանակցությունները՝ առաջարկելով ավելի ճկուն և նորարարական լուծումներ տասնամյակների թշնամանքը հաղթահարելու համար։ Նարեկ Մինասյանն առանձնացնում է երեք առանցքային ցուցիչներ՝ խաղաղության պայմանագիրը, սահմանազատումը և հաղորդակցությունների ապաշրջափակումը, որոնց միջոցով ադրբեջանական կողմը գնահատում է Հայաստանի հետագա քաղաքական կուրսը։ Տեքստը նաև շեշտում է տարածաշրջանային կայունության կարևորությունը գլոբալ հակամարտությունների ֆոնին և քննարկում տնտեսական ու էներգետիկ փոխշահավետ ծրագրերի, մասնավորապես TRIPP նախագծի հեռանկարները։

Նարեկ Մինասյան, հայկական խորհրդի ասոցացված փորձագետը, նշեց, որ «Խաղաղության կամուրջ» նախաձեռնության շրջանակում Հայաստանի և Ադրբեջանի փորձագետներն ու քաղաքացիական հասարակության ներկայացուցիչները տարիներ շարունակ հանդիպել են երրորդ երկրներում, սակայն վերջին շրջանում, խաղաղության գործընթացում նկատվող որոշակի առաջընթացի պայմաններում, ձևավորվել է նոր մոտեցում՝ հանդիպումները կազմակերպել արդեն միմյանց տարածքներում։ Նրա խոսքով՝ այդ գաղափարը հավանության է արժանացել նաև երկու երկրների կառավարությունների կողմից, ինչի արդյունքում սկսվել է հանդիպումների նոր փուլը։
Նարեկ Մինասյանը դիտարկում է, որ նման շփումները կարևոր են, քանի որ տասնամյակներ շարունակ երկու երկրների հասարակությունները գտնվել են մեկուսացման մեջ։ Նա ընդգծեց, որ միայն պաշտոնական բանակցությունների վրա հույս դնելը բավարար չէ, քանի որ պաշտոնյաները կաշկանդված են և սահմանափակ՝ իրենց հայտարարություններում։ Մինասյանի կարծիքով՝ փորձագետներն ավելի ճկուն են, ավելի ստեղծագործ և կարող են առաջարկել նոր գաղափարներ, ինչը հնարավորություն է տալիս նպաստել խաղաղության գործընթացին։

Քաղաքագետը նշեց, որ հանդիպումների ընթացքում չկա թեմատիկ սահմանափակում․կողմերըբարձրացնում են բոլոր հարցերը և փորձումհասկանալ միմյանց դիրքորոշումները։Միաժամանակ, Նարեկ Մինասյանը կարծում է, որ կարևոր է կենտրոնանալ այն հարցերի վրա, որոնք իրատեսական են լուծման տեսանկյունից, քանի որ ոչ բոլոր խնդիրներն են գտնվում իրենց մանդատի շրջանակում։
Նրա խոսքով՝ ձևավորվել է պայմանավորվածություն շարունակել այս հանդիպումները և անցնել ավելի մասնագիտական ձևաչափերի՝ առանձին քննարկումներ կազմակերպելով տարբեր ոլորտների ներկայացուցիչների համար՝ մեդիա, բիզնես, տրանսպորտ և այլն։ Մինասյանը նշեց, որ հատկապես տնտեսական շփումների զարգացումը կարևոր է, և ադրբեջանական կողմը հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական ապրանքների ներմուծման նկատմամբ, ինչը կարող է նպաստել փոխադարձ առևտրի ձևավորմանը։
Նարեկ Մինասյանը ընդգծեց, որ իրենք չեն հավակնում ներկայացնել ամբողջ հայաստանյան քաղաքացիական հասարակությունը, այլ հանդիսանում են դրա միայն մի հատվածը։ Նա նշեց, որ թե՛ Հայաստանում, թե՛ Ադրբեջանում գոյություն ունեն տարբեր վերաբերմունքներ խաղաղության գործընթացի նկատմամբ՝ աջակիցներ, չափավոր օպտիմիստներ, սկեպտիկներ և կտրականապես դեմ խմբեր։ Նրա կարծիքով՝ նախաձեռնության նպատակներից մեկն է ուժեղացնել այն խմբի դիրքերը, որը կողմ է խաղաղությանը։
Քաղաքագետը կարծում է, որ խաղաղության հասնելը չափազանց բարդ գործընթաց է, և այն հնարավոր չէ իրականացնել կարճ ժամանակում։ Սակայն նա ընդգծեց, որ ոչինչ չանելը միայն կխորացնի թշնամանքը, ուստի նույնիսկ փոքր քայլերը կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ։Նարեկ Մինասյանը նշեց, որ խաղաղության թեման չափազանց քաղաքականացվել է, մինչդեռ այն պետք է դիտարկել որպես պետության գոյության և անվտանգության հիմնարար հարց։ Նրա խոսքով՝ ադրբեջանական կողմը հետևում է Հայաստանի ներքաղաքական զարգացումներին և առանձնացնում է երեք հիմնական գործոն՝ խաղաղության պայմանագրի նկատմամբ դիրքորոշումը, սահմանազատման գործընթացը և հաղորդակցությունների բացման հարցը, որոնց հիման վրա էլ ձևավորում է իր հետագա քաղաքականությունը։
Քաղաքագետը հայտնեց, որ քննարկումների ընթացքում ադրբեջանական կողմը հստակ հայտարարել է, որ չի դիտարկում արցախահայության վերադարձի հնարավորությունը՝ նշելով, որ «Լեռնային Ղարաբաղի հարցը փակված է»։ Միաժամանակ, նրանք առաջ են քաշում «Արևմտյան Ադրբեջանի» նարատիվը՝ որպես հակադարձ դիրքորոշում։ Նարեկ Մինասյանը դիտարկում է, որ գերիների և անհետ կորածների հարցը բարձրացվել է հանդիպումների ընթացքում, և ընդգծվել է, որ այդ խնդրի լուծումը կարող է նպաստել խաղաղության գործընթացի նկատմամբ վստահության բարձրացմանը։ Նա նաև նշեց, որ նման զգայուն թեմաների շուրջ անպատասխանատու հայտարարությունները կարող են վնասել գործընթացին՝ խորացնելով անվստահությունը։

Քաղաքագետը կարծում է, որ սահմանազատման գործընթացի դանդաղումը պայմանավորված է նաև քաղաքական գործոններով, մասնավորապես՝ ընտրությունների անորոշությամբ, ինչը Ադրբեջանին թույլ է տալիս պահել ազդեցության լծակներ տարբեր սցենարների համար։ Նարեկ Մինասյանը նաև անդրադարձավ տարածաշրջանային զարգացումներին՝ նշելով, որ Ադրբեջանի ընկալմամբ Հայաստանը և Ադրբեջանը գտնվում են նույն անվտանգային միջավայրում և շահագրգռված են տարածաշրջանում կայունության պահպանմամբ։ Նա նշեց, որ այս հանգամանքը որոշակի «անվտանգային իմունիտետ» է ստեղծում երկու երկրների համար՝ արտաքին հակամարտությունների ֆոնին։
Վերջում Մինասյանը նշեց, որ տրանսպորտային հաղորդակցությունների բացումը («TRIPP»-ը) կարևոր նշանակություն ունի ոչ միայն երկկողմ կապերի, այլև ավելի լայն՝ տարածաշրջանային և նույնիսկ եվրոպական էներգետիկ ու տրանսպորտային համակարգերի ինտեգրման տեսանկյունից։ Նրա կարծիքով՝ այս նախագիծը ունի նաև ռազմավարական և գլոբալ նշանակություն։
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝
