Խորհրդարանական ընտրությունների փուլում արված այդ հրապարակումները ակնհայտորեն Նիկոլ Փաշինյանի քարոզարշավը խոչընդոտելու, անգամ նրա թիմի ներսում հակասություններ սադրելու նպատակ էին հետապնդում։ Այժմ, երբ Փաշինյանը հաղթել է, Ալիեւը նույն պատմությունը ներկայացնում է հակառակ տրամաբանությամբ։
Վահրամ Աթանեսյան
Իլհամ Ալիեւը օկուպացված Շուշիում «գլոբալ ֆորում» է կազմակերպել։ Իր ելույթում նա խոսել է նաեւ եվրոպական կառույցներում «հակաադրբեջանական» քարոզչության մասին։ Ալիեւը ակնարկել է, որ ներկայումս տնային կալանքում գտնվող Սամվել Կարապետյանը «ֆինանսվորել է» Միջազգային քրեական դատարանի նախկին դատախազ Օկամպոյի գործունեությունը։
Ալիեւի ելույթը Հայաստանի ընդդիմադիր «փորձագետների» եւ սոցիալական հարթակների օգտատերերի կողմից արժանացել է սեւեռուն ուշադրության։ Նրանք Ադրբեջանի նախագահի հայտարարությունը ընդունել են «հալած յուղի» տեղ եւ Հայաստանի իշխանություններին մեղադրել, որ շարունակում են սփյուռքի եւ հայկական լոբբիի հնարավորությունները անտեսել։

Ալիեւի ելույթից մոտ մեկ ամիս առաջ Բաքվի իշխանական minval politika կայքը «գաղտնազերծել է» Օկամպոյի եւ անհայտ անձի «հեռախոսազրույցը», որի ընթացքում նա, առանց որեւէ մեկի անունը տալու, «վկայում է», որ իր գործունեությունը «ֆինանսավորել է Ռուսաստանում բնակվող հայ գործարարը»։ Բայց այդ «գաղտնազերծման մեխը» ամենեւին էլ դա չէ։ Զրուցակցի հարցին, արդյոք Հայաստանի իշխանությունները իրեն աջակցու՞մ են, Օկամպոն «պատասխանել է», որ անձամբ Նիկոլ Փաշինյանի հետ շփում չի ունեցել, բայց «նրա արտաքին գործերի նախարարի հետ աշխատում է»։
Բաքվի իշխանական լրատվամիջոցին, անշուշտ, այդ «գաղտնալսումը» տրամադրել են Ալիեւի հատուկ ծառայությունները։ Հարց է, թե նրանք ինքնուրու՞յն են «բացահայտել» Օկամպոյին, թե՞ այլ երկրի օժանդակությամբ։ Բացառված չէ, որ Օկամպոյի հետ «հեռախոսազրույց են ունեցել ադրբեջանցի պրանկերներ»։ Ինտրիգը այն է, որ minval politika‑ն այդ հարցով երեք հրապարակում է արել եւ պնդել, որ «Նիկոլ Փաշինյանը երկդիմի քաղաքականություն է վարում, հրապարակային խոսում է Ադրբեջանի հետ խաղաղությունից, բայց նրա արտաքին գործերի նախարար Արարատ Միրզոյանը գլխավորում է Եվրոպայի հակաադրբեջանական լոբբին»։ Բաքվի իշխանական լրատվամիջոցը նույնիսկ խարդախամտություն է ցուցաբերել եւ ենթադրել, թե «գուցե Փաշինյանը իրականում տեղյակ չէ, թե իր արտաքին գործերի նախարարը ինչով է զբաղվում»։
Խորհրդարանական ընտրությունների փուլում արված այդ հրապարակումները ակնհայտորեն Նիկոլ Փաշինյանի քարոզարշավը խոչընդոտելու, անգամ նրա թիմի ներսում հակասություններ սադրելու նպատակ էին հետապնդում։ Այժմ, երբ Փաշինյանը հաղթել է, Ալիեւը նույն պատմությունը ներկայացնում է հակառակ տրամաբանությամբ։ Նպատակը Սամվել Կարապետյանի նկատմամբ իր եւ Փաշինյանի վերաբերմունքի նույնականացումն է։ Հայաստանի ընդդիմությունը Ալիեւին արձագանքել է տեղեկատվա-քարոզչական համերաշխությամբ։ Բայց ինչու՞ չհիշել, որ Օկամպոյի «հակաադրբեջանական» գործունեության «կազմակերպիչը» Արարատ Միրզոյանն է։ Ալիեւը այդ մասին ոչինչ չի ասել։ Չի հիշում նաեւ Հայաստանի ընդդիմությունը։

Առաջին սադրանքը նպատակին չի հասել։ Երկրորդը նույնպես չի հասնի։ Պետք է միայն պատկերացնել, թե ինչ խոր մտահոգություններ ունի Ալիեւը, եթե հրապարակայնացրել է մի կեղծիք, որի ազդեցությունը Հայաստանի ներքաղաքական կյանքում զրոյական է։
Վահրամ Աթանեսյան
